Supreme Court dismisses appeal to reopen execution proceedings for therapeutic detoxification orders under criminal law execution rules.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to examine the applicant's request to reopen final execution proceedings regarding a therapeutic detoxification order. The applicant argued that the order negatively impacted personal freedom, but the court noted that such rulings do not conclude criminal proceedings concerning criminal liability. Consequently, the request was rejected because the specific procedural articles cited apply exclusively to criminal liability determinations, not execution measures.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 k.p.k.; Art. 504a, 504b k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: Requests to reopen execution proceedings for therapeutic detoxification orders are inadmissible as these provisions apply strictly to criminal liability proceedings, not execution measures.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 103/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Barbara Skoczkowska SSN Józef Szewczyk w przedmiocie wniosku skazanego T. F. o wznowienie postępowania wykonawczego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 października 2014 r., utrzymującego w mocy zarządzenie Sędziego Sądu Okręgowego w R. z dnia 10 września 2014 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia zażalenia na postanowienie tego Sądu o orzeczeniu wobec skazanego obowiązku leczenia odwykowego w systemie terapeutycznym p o s t a n o w i ł : wniosek o wznowienie postępowania pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sędzia Sądu Okręgowego w R. zarządzeniem z dnia 10 września 2014 r., odmówił przyjęcia zażalenia skazanego T. F. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 sierpnia 2014 r. o orzeczeniu wobec skazanego obowiązku leczenia odwykowego w systemie terapeutycznym. Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego od powyższego zarządzenia, Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 30 października 2014 r., utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. 2 Skazany złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyżej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego, który ten Sąd przekazał do rozpoznania Sądowi Najwyższemu (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 9 grudnia 2014 r.) Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o wznowienie postępowania, w przedmiocie orzeczenia obowiązku leczenia odwykowego w systemie terapeutycznym nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., art. 504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k. Treść wymienionych przepisów wskazuje przecież wyraźnie na to, że odpowiadają one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Stanowisko to jest już ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, Lex nr 346765, z dnia 17 września 2008 r., IV KO 108/08, OSNKW 2008, z. 12, poz. 99, z dnia 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03, OSNwSK 2003, poz. 1290, z dnia 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1 – 2, poz. 10).
Wprawdzie, co oczywiste, orzeczenie w postępowaniu wykonawczym powyższego obowiązku ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej, nie zmienia to jednak faktu, iż rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej skazanego. Z tych też względów, nie wchodząc w ocenę merytorycznej zasadności podniesionych we wniosku kwestii, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.