III KK 250/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KK 250/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) Protokolant Jolanta Włostowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Barbary Nowińskiej w sprawie S. B. i H. G. oskarżonych z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z 23.05.1991 r. o związkach zawodowych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 12 stycznia 2015 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 5 czerwca 2014 r. zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 4 marca 2014 r., uchyla wyrok w zaskarżonej części i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

2 Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 4 marca 2014 r. uznał oskarżonych S. B. i H. G. za winnych popełnienia przestępstwa z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2014, poz. 167) i wymierzył S. B. grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł, a H. G. grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych po 15 zł. Ponadto oskarżonych S. B. i H. G. uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego im odpowiednio w pkt II aktu oskarżenia. Wyrok ten w części skazującej został zaskarżony przez oskarżonych.

Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne wobec oskarżonych warunkowo umorzył na okres roku próby. Na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 49 § 1 k.k. orzekł świadczenie pieniężne wobec oskarżonego S. B. w kwocie 500 zł, a wobec oskarżonego H. G. w kwocie 300 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Kasację od tego wyroku na niekorzyść S. B. i H. G. w części warunkowo umarzającej postępowanie karne wniósł Prokurator Generalny.

W kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego, pomimo niespełnienia określonej w przywołanym przepisie przesłanki uprzedniej niekaralności sprawcy za przestępstwo umyślne, gdyż oskarżeni byli wcześniej karani wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 4 czerwca 2013 r., za przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. Skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w S. w tym zakresie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. Jedną z przesłanek umożliwiających warunkowe umorzenie postępowania karnego jest uprzednia niekaralność sprawcy za przestępstwo umyślne (art. 66 § 1 k.k.). Jednak w chwili wyrokowania przez Sąd odwoławczy, oskarżeni byli prawomocnie skazani za czyn z art. 212 § 1 k.k. (wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 4 czerwca 2013 r.). Wobec tego zachodziła ujemna przesłanka uniemożliwiająca warunkowe umorzenie postępowania z uwagi na uprzednią karalność oskarżonych za przestępstwo umyślne. 3 Sąd Okręgowy zmieniając zaskarżony wyrok skazujący i warunkowo umarzając postępowanie karne naruszył art. 66 § 1 k.k. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że Sąd odwoławczy w czasie orzekania nie dysponował w aktach sprawy aktualnymi danymi o karalności oskarżonych.

Powyżej wskazane uchybienie Sądu Okręgowego w S. stanowi rażące naruszenie art. 66 § 1 k.k., które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, gdyż doprowadziło do warunkowego umorzenia postępowania karnego, pomimo braku ku temu ustawowych przesłanek. Dlatego też Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.