IV Ka 338/13 · Sąd powszechny

Sygnatura akt IV Ka 338/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 czerwca 2013 roku Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Sylwana Wirth Protokolant : Aneta Pawlicka po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 roku sprawy P. Ś. obwinionego z art. 86 § 1 k.w. i 97 k.w. w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 1 Ustawy prawo o ruchu drogowym na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 11 lutego 2013 roku, sygnatura akt VI W 348/11 I. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie przeciwko P. Ś. o wykroczenia z art. 86 § 1 1 kw i art. 97 kw w zw. z art. 45 ust 2 pkt 1 Ustawy prawo o ruchu drogowym umarza; II. wydatki poniesione w sprawie zalicza na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IV Ka 338/13

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 lutego 2013 roku, Sąd Rejonowy w Świdnicy uznał obwinionego P. Ś. za winnego tego, że:

1) w dniu 13 kwietnia 2011 r. ok. godz. 08:05 w Ś. na skrzyżowaniu ul. (...) kierując samochodem osobowym marki T. (...) nr rej. (...) w wyniku niezachowania szczególnej ostrożności wyjeżdżając z drogi podporządkowanej zmusił kierującą samochodem osobowym marki O. (...) nr rej. (...) do zmiany kierunku ruchu tworząc jednocześnie zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym – to jest wykroczenia z art.86§1 k.w. , 2) w tym miejscu i czasie kierując samochodem T. (...) nr rej. (...) mimo zakazu korzystał podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki w ręku – to jest wykroczenia z art.97 k.w. w zw. z art.45 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.

Prawo o Ruchu Drogowym, i za to na podstawie art.86§1 k.w. w zw. z art.9§1 k.w. wymierzył mu karę 300 (trzystu) złotych grzywny. Orzeczono o kosztach sądowych. Wyrok powyższy zaskarżony został w całości apelacją obwinionego, który zarzucił temu wyrokowi:  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę uznania go winnym;  błędna ocenę dowodów;  obrazę prawa procesowego, w szczególności art.170§1 pkt. 5 k.p.k. w zw. z art.39§2 k.p.w., mającą bezpośredni wpływ na treść orzeczenia, i wniósł o uniewinnienie go od zarzucanych czynów ewentualnie o uchylenie zapadłego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Niezależnie od oceny trafności zarzutów podniesionych w apelacji, sąd odwoławczy stwierdza, że zaistniała ujemna przesłanka procesowa, ponieważ nastąpiło przedawnienie karalności wykroczeń - od czasu ich popełnienia upłynęły ponad 2 lata. Stosownie do art.5§1 pkt. 4 k.p.w. postępowanie przeciwko obwinionemu o zarzucone i przypisane wykroczenia, podlegały umorzeniu.