III KK 264/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KK 264/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Jacek Sobczak (sprawozdawca) SSN Włodzimierz Wróbel Protokolant Teresa Jarosławska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza, w sprawie J. G. skazanego z art. 178a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w G. z dnia 29 stycznia 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w G. i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym z dnia 29 stycznia 2014 r., Sądu Rejonowego w G., J. G. został uznany winnym tego, że w dniu 17 lipca 2013 r. w G., prowadził w ruchu lądowym na ul. T. pojazd mechaniczny marki Renault Kangoo, znajdując się pod 2 wpływem środka odurzającego w postaci THC-marihuany, w stężeniu nie niższym niż 16,0 ng/ml, tj. czynu z art. 178a §1 k.k. i za ten czyn została mu – na mocy art. 33 § 1 i 3 k.k. - wymierzona kara grzywny w wysokości 300 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 10 zł. Nadto, orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku.

Wyrokiem tym rozstrzygnięto w przedmiocie świadczenia pieniężnego, także zaliczenia okresu zatrzymania oskarżonego w sprawie i wydatków postępowania. Wyrok nakazowy uprawomocnił się 21 lutego 2014 r. Kasację na niekorzyść J. G. wywiódł Prokurator Generalny zarzucając rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 500 § 1 k.p.k. i art. 502 § 1 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy J. G. o czyn z art. 178a § 1 k.k. w postępowaniu nakazowym i wydaniu wyroku nakazowego wymierzającego karę 300 stawek dziennych grzywny, z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na 10 zł, a więc karę nieprzewidzianą we wskazanych przepisach procedury karnej.

Skarżący w konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna, dlatego zawarty w niej wniosek końcowy o uchylenie zaskarżonego wyroku podlegał uwzględnieniu. Bezspornym jest, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia wskazanych w petitum skargi przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 500 § 1 k.p.k. w sprawach o przestępstwa podlegające rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym, uznając na podstawie zebranego w postępowaniu przygotowawczym materiału, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, sąd może w wypadkach pozwalających na orzeczenie kary ograniczenia wolności lub grzywny wydać wyrok nakazowy.

Ów przepis, w wypadku wymierzania kary grzywny w postępowaniu nakazowym, wymaga łącznego odczytywania z treścią art. 502 § 1 k.p.k., zgodnie z którym wyrokiem nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 100 stawek dziennych albo do 200.000 złotych 3 W przytoczonym wyżej przepisie został więc określony górny pułap kary grzywny, który wyznacza granicę orzekania w omawianym przedmiocie. Przekroczenie tego progu – do czego doszło w przedmiotowej sprawie skoro orzekający Sąd w postępowaniu nakazowym wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 300 stawek dziennych - prowadzi do oczywistego i rażącego naruszenia tego przepisu, mającego oczywisty wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd a quo powinien uniknąć uchybień będących przyczyną uwzględnienia kasacji i wydać wolne od wad rozstrzygnięcie. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku.