IV CNP 23/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 23/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie ze skargi D. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 czerwca 2012 r., wydanego w sprawie z powództwa K. L. przeciwko D. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2014 r., odrzuca skargę. 2

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w S., po rozpoznaniu sprawy z powództwa K. L. przeciwko D. K. o zapłatę, wyrokiem z dnia 28 października 2011 r. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6 239 zł z odsetkami według stopy 13% w stosunku rocznym od dnia 4 lipca 2010 r. oraz kwotę 250 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Apelację pozwanego od tego wyroku Sąd Okręgowy w G. oddalił wyrokiem z dnia 29 czerwca 2012 r. W dniu 27 stycznia 2014 r. D. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 czerwca 2012 r., zarzucając, że wyrok ten jest niezgodny z art. 50510 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak wynika z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie zaskarżonego orzeczenia stronie została wyrządzona szkoda. Istnienie szkody jest zatem jedną z przesłanek dopuszczalności skargi. Ma to być szkoda wyrządzona „przez wydanie” zaskarżonego wyroku, co oznacza, że między wydaniem wyroku a szkodą musi zachodzić normalny związek przyczynowy unormowany w art. 361 § 1 k.c. oraz że szkoda musi być - w stosunku do tego wyroku - poniesiona później.

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., do wymagań konstrukcyjnych skargi należy m.in. uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Spełnienie omawianego wymagania polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnieniu tego oświadczenia, co nastąpi wtedy, gdy twierdzenie zostanie uzasadnione na tyle, że będzie można uznać je za prawdziwe (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 oraz z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 22/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 111).

Nie jest spełnieniem omawianego wymagania odwołanie się do szkody, która jeszcze nie wystąpiła, przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie 3 niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest bowiem istnienie szkody w chwili wnoszenia skargi, a nie możliwość wystąpienia szkody w przyszłości. Szkodą majątkową w rozumieniu przepisów o skardze jest rzeczywisty, a nie tylko hipotetyczny uszczerbek w majątku skarżącego, w związku z czym nie stanowi jeszcze szkody samo powołanie się na pasywa w majątku wynikające z tytułu egzekucyjnego, jakim jest zaskarżony wyrok (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 2008 r., II BP 68/07, OSNP 2010, nr 1-2, poz. 6 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05 i z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110).

Skarżący, dla spełnienia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., przytoczył, że zaskarżonym wyrokiem została mu wyrządzona szkoda, gdyż „został obciążony do zwrotu świadczenia, którym nie powinien być obciążony” oraz że szkodę tę „uprawodopodabnia powołany wyrok Sądu Okręgowego w G.” Przytoczone twierdzenie nie może być uznane za spełnienie wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.