II KZ 35/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KZ 35/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński w sprawie J. F. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 września 2014 r., zażalenia J. F. na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 lipca 2014 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 października 2008 r., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 grudnia 2007 r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. i w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodnicząca II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego odmówiła przyjęcia osobistego wniosku J. F. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 października 2008 r., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 grudnia 2007 r., ponieważ J. F. wezwany do usunięcia braku formalnego pisma nie zastosował się do wezwania. 2 Na powyższe zarządzenie J. F. złożył zażalenie w którym podniósł, że nie jest w stanie wyłożyć kosztów adwokata z wyboru, który mógłby sporządzić i podpisać wniosek o wznowienie postępowania (art. 545 § 2 k.p.k.), przedstawiając swoją sytuację materialną.

Niezależnie od tego wskazał na nieprawidłowości jakich jego zdaniem miał się w sprawie objętej wnioskiem dopuścić prokurator. W związku z powyższym wniósł on o uwzględnienie jego zażalenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Prawidłowość czynności procesowych dokonanych w tej sprawie przez Sąd Apelacyjny nie budzi zastrzeżeń. Należy przypomnieć, że w związku z osobistym wnioskiem J. F. o wznowienie postępowania Przewodnicząca Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego wezwała wnioskodawcę w trybie art. 120 k.p.k. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego pisma z dnia 2 września 2013 r. w przedmiocie wznowienia postępowania, poprzez złożenie wniosku o wznowienie sporządzonego i podpisanego przez adwokata pod rygorem uznania pisma za bezskuteczne (k.1689).

Warto zaakcentować, że wniosek o wznowienie postępowania sporządzony z naruszeniem przymusu adwokacko - radcowskiego nie wywołuje żadnych skutków prawnych.. Skazany pouczony o konsekwencjach ewentualnego zaniechania w tym zakresie nie zastosował się do wezwania oraz nie usunął braku formalnego poprzez ustanowienie obrońcy z wyboru, który sporządziłby w jego imieniu wniosek w wznowienie postępowania. Istotne jest również to, że nie złożył on do Sądu Apelacyjnego w zakreślonym zarządzeniem terminie wniosku o ustanowienie obrońcy z urzędu z uwagi na ubóstwo.

W tym miejscu trzeba dodać, że Sąd Apelacyjny nie miał obowiązku wyznaczenia w tym postępowaniu obrońcy z urzędu bez stosownej inicjatywy skazanego. Dlatego słusznie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, albowiem takie postąpienie uzasadnione jest dyspozycją art. 120 k.p.k. Z tych względów stwierdzenie skazanego zawarte w zażaleniu, że nie stać go na obrońcę z wyboru nie mogło doprowadzić do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, skoro w postępowaniu wznowieniowym w sposób należyty nie zadbał 3 aby uzyskać pomoc prawną , która mogła zostać mu udzielona z urzędu, gdyby złożył stosowny wniosek w tym zakresie.

Wskazana sytuacja procesowa nie eliminuje jednak możliwości ponownego złożenia przez skazanego wniosku o wznowienie postępowania w tej samej sprawie, o ile wniosek ten zostanie sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego ustanowionego z wyboru lub z urzędu. Jednak w tym ostatnim przypadku skazany musi złożyć stosowny wniosek o ustanowienie obrońcy z urzędu i wykazać, że nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa adwokacko – radcowskiego bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Dlatego też zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy.