IV KO 26/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KO 26/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie z zażalenia C. G. skazanego z art. 310 § 1 kk i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 września 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie przewodniczącego IV Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 30 lipca 2014 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 26 października 2004 r., sygn. Akt […], na podstawie art. 437 § 1 kpk, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono skazanemu przyjęcia jego osobistego wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ skazany w zakreślonym terminie ani później, nie usunął braku formalnego tego wniosku przez sporządzenie i podpisanie go przez adwokata. Skazany w zażaleniu nie kwestionował powodu odmowy przyjęcia wniosku, który, zgodnie z dyspozycją art. 545 § 2 k.p.k., musi odpowiadać wskazanym warunkom formalnym. Okoliczności podniesione w zażaleniu, dotyczące pracy organów postępowania (prokuratora i sądu), sytuacji rodzinnej i osobistej skazanego, nie mają żadnego znaczenia dla oceny trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nie ma również znaczenia oświadczenie skazanego, że nie jest w stanie pokryć kosztów ustanowienia adwokata, skoro działał już w 2 sprawie obrońca z urzędu, który wypowiedział się o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i uzasadnił swoje stanowisko, o którym poinformował skazanego. Dlatego postanowiono jak na wstępie.