II CSK 468/07 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSygn. akt II CSK 468/07 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa E.M. przeciwko "P." Spółce Akcyjnej o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powódki na rzecz pozwanej 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 15 listopada 2006 r., w sprawie z powództwa E.M. przeciwko P. Spółce Akcyjnej o zapłatę, oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 1 czerwca 2006 r., oddalającego powództwo. Powódka zaskarżając powyższy wyrok skargą kasacyjną wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, bądź też uwzględnienie powództwa w całości.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c; II CSK 468/07 · Sąd Najwyższy: Jednym z elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie tej skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to łączy się z instytucją tzw. przedsądu. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi być uzasadniony przez wyraźne wskazanie co najmniej jednej z przesłanek, które Sąd Najwyższy - na podstawie art. 3989 k.p.c. - bierze pod uwagę orzekając w przedmiocie przyjęcia skargi do rozpoznania. Warunku tego nie spełnia powołanie przez stronę innych okoliczności, nie mających bezpośredniego odniesienia do tych przesłanek.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 468/07 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa E.M. przeciwko "P." Spółce Akcyjnej o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powódki na rzecz pozwanej 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 15 listopada 2006 r., w sprawie z powództwa E.M. przeciwko P. Spółce Akcyjnej o zapłatę, oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 1 czerwca 2006 r., oddalającego powództwo. Powódka zaskarżając powyższy wyrok skargą kasacyjną wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, bądź też uwzględnienie powództwa w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jednym z elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie tej skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to łączy się z instytucją tzw. przedsądu. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi być uzasadniony przez wyraźne wskazanie co najmniej jednej z przesłanek, które Sąd Najwyższy - na podstawie art. 3989 k.p.c. - bierze pod uwagę orzekając w przedmiocie przyjęcia skargi do rozpoznania. Warunku tego nie spełnia powołanie przez stronę innych okoliczności, nie mających bezpośredniego odniesienia do tych przesłanek.
Nie jest bowiem rzeczą Sądu Najwyższego domniemywanie intencji skarżącego i przyporządkowanie wskazanych dowolnie okoliczności do jednej z ustawowych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (zob. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2006 r., IV CSK 185/05, nie publ.). Sporządzenie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z ogólnikowym odwołaniem się do przytoczonych podstaw kasacyjnych, a więc w oderwaniu od okoliczności, które – w myśl art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c. - uzasadniają przyjęcie skargi do rozpoznania, jest jedynie pozorem uzasadnienia tego wniosku i faktycznie oznacza jego brak.
W konsekwencji tak sporządzona skarga kasacyjna, pozbawiona jednego z jej elementów konstrukcyjnych, podlega odrzuceniu a limine. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.