II CNP 60/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 60/06 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Maria Grzelka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 września 2006 r., skargi Spółdzielni "S." o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 grudnia 2005 r., sygn. akt [...], wydanego w sprawie z powództwa "R." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko Spółdzielni "S." o zapłatę, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. jednym z elementów skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy.

W odróżnieniu od wymogów przewidzianych w art. 4245 § 2 k.p.c., które mają charakter formalny (art. 4246 § 2 k.p.c.) element ten ma charakter konstrukcyjny, zaświadczający o istocie nadzwyczajnego środka zaskarżenia jakim jest wymieniona skarga, którego brak skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej (art. 4248 § 1 k.p.c.). Uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. nie dotyczy prawdopodobieństwa powstania szkody lecz procesu wnioskowania na podstawie przytoczonych konkretnych okoliczności wskazujących na istnienie uszczerbku majątkowego, jego rozmiaru oraz związku przyczynowego z wydaniem zaskarżonego orzeczenia, które – gdyby zostały udowodnione – mogłyby stanowić podstawę żądania naprawienia szkody na podstawie art. 4171 § 2 k.c. (por. postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r.

IV CNP 38/05 - OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). W niniejszej sprawie skarga zawiera stwierdzenie, że wskutek wykonania zaskarżonego wyroku pogłębiłby się ujemny wynik finansowy skarżącej co w konsekwencji doprowadzi do zawieszenia lub co najmniej ograniczenia działalności gospodarczej i statutowej pozwanej. Zważywszy na hipotetyczny charakter szkody, na który powołuje się skarżąca, nie można uznać, że skarga spełnia warunek wymieniony w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; w przepisie tym jest mowa o szkodzie „spowodowanej” a więc istniejącej, nie zaś ewentualnie jedynie mogącej powstać w przyszłości.

Wszelkie w tym zakresie wątpliwości usuwa treść art. 4241 § 1 k.p.c. stanowiącego o szkodzie, która została wyrządzona. Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę (art. 4248 § 1 k.p.c.).