II CZ 128/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 128/05 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych przeciwko Gospodarstwu Rolnemu "S." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, K.P., B.P., W.K., R.K. i K.M. o zapłatę , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2006 r., zażalenia pozwanych K.P. i B.P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 września 2005 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie pozwanych K.P. i B.P. od postanowienia tego Sądu z dnia 26 sierpnia 2005 r. oraz odrzucił ich skargę kasacyjna od wyroku tegoż Sądu z dnia 9 marca 2005 r. Pozwani w zażaleniu na to postanowienie wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i całkowite zwolnienie pozwanych od opłaty od skargi kasacyjnej oraz nadanie biegu tej skardze.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący zarzucają naruszenie przepisów Konstytucji oraz Konwencji o Ochronie Praw Człowieka. Ich zdaniem zawarte w powołanych aktach normatywnych środki gwarantowane pozwanym zostały naruszone poprzez uznanie za niedopuszczalne możliwości odwołania się od postanowienia zwalniającego ich tylko częściowo od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, a w konsekwencji zamknięcie stronie nie posiadającej wystarczających środków finansowych możliwości skorzystania z przysługującego jej prawa do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, zaskarżone postanowienie nie zamknęło stronom możliwości do skorzystania z kontroli postanowienia o częściowym zwolnieniu ich z obowiązku ponoszenia opłat sądowych przez Sąd Najwyższy. Wprawdzie trafnie uznał Sąd Apelacyjny, że na postanowienie w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych, wydane przez sąd II instancji zażalenie nie przysługuje, to jednak nie zamknęło to drogi pozwanym do kontroli zawartego w tym postanowieniu rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego przez Sąd Najwyższy. Po wydaniu postanowienia o częściowym zwolnieniu ich od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, powodowie mogli bądź uiścić częściową opłatę w terminie i wtedy ich kasacja zostałaby przesłana do Sądu Najwyższego lub w razie nie zapłacenia w terminie i odrzucenia z tego powodu skargi kasacyjnej, mogli w zażaleniu na odrzucenie skargi kasacyjnej, wnosić o rozpoznanie postanowienia Sądu Apelacyjnego w sprawie odmowy całkowitego zwolnienia 3 powodów od uiszczenia opłaty sądowej przez Sąd Najwyższy.

Skoro jednak powodowie nie skorzystali z przewidzianej w art. 380 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c., możliwości poddania kontroli wspomnianego postanowienia przez Sąd Najwyższy, to tym samym pozbawili się sami przewidzianej przez prawo kontroli instancyjnej postanowienia, w którym Sąd Apelacyjny nie zwolnił ich w całości z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Tylko na marginesie należy zauważyć, że stanowisko Sądu Apelacyjnego nie było odosobnione w rozpoznawanej sprawie i nawiązywało do wcześniejszych rozstrzygnięć w sprawie zwolnienia powodów od kosztów sądowych oraz, że powodowie dysponują majątkiem, którego wartość wielokrotnie przewyższa wysokość należnej od skargi kasacyjnej opłaty.

Mając na uwadze, że brak podstaw do zmiany postanowienia Sądu Apelacyjnego, zwalniających powodów tylko częściowo od obowiązki wniesienia opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, skoro nie wnieśli oni części opłaty w terminie zakreślonym przez Sąd, nie budzi także zastrzeżeń stanowisko Sądu Apelacyjnego w sprawie odrzucenia skargi kasacyjnej. Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nieusprawiedliwione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., orzekł jak w sentencji.