Legislator Case Law & Legislation
III CNP 10/05 AI generated

III CNP 10/05 · Sąd Najwyższy

Case Number III CNP 10/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt III CNP 10/05 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie ze skargi dłużnika Gminy S. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. z wniosku wierzyciela -Syndyka Masy Upadłości P.(...) sp. z o.o. w upadłości w K. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2005 r., na skutek skargi dłużnika o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt II Cz (...), odrzuca skargę. Uzasadnienie Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda.

Legislator headnote

AI generated

art. 4241 § 1 k.p.c, art. 4171 § 2 k.p.c, art. 4248 § 1 k.p.c; III CNP 10/05 · Sąd Najwyższy: A contrario, jeżeli szkoda nie wystąpiła, skarga nie przysługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, jeszcze nie publ.). Z uzasadnienia skargi expressis verbis wynika, że wiązana z zaskarżonym orzeczeniem szkoda jeszcze nie powstała, lecz jest dopiero przewidywana w przyszłości, skoro „komornik dokona ostatecznego podziału kwot”, a wierzyciel „uzyska” (czas przyszły) kosztem skarżącej Gminy nienależne – jej zdaniem – świadczenie. Z tej przyczyny, nie rozważając innych poważnych wątpliwości dotyczących dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie, należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Keywords

AI generated
art. 4241 § 1 k.p.c art. 4171 § 2 k.p.c art. 4248 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 4241 § 1 k.p.c
Uzasadnienie Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art.
art. 4171 § 2 k.p.c
4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tej przyczyny, nie rozważając innych poważnych wątpliwości dotyczących dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie, należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CNP 10/05 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie ze skargi dłużnika Gminy S. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. z wniosku wierzyciela -Syndyka Masy Upadłości P.(...) sp. z o.o. w upadłości w K. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2005 r., na skutek skargi dłużnika o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt II Cz (...), odrzuca skargę. Uzasadnienie Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda.

A contrario, jeżeli szkoda nie wystąpiła, skarga nie przysługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, jeszcze nie publ.). Z uzasadnienia skargi expressis verbis wynika, że wiązana z zaskarżonym orzeczeniem szkoda jeszcze nie powstała, lecz jest dopiero przewidywana w przyszłości, skoro „komornik dokona ostatecznego podziału kwot”, a wierzyciel „uzyska” (czas przyszły) kosztem skarżącej Gminy nienależne – jej zdaniem – świadczenie. Z tej przyczyny, nie rozważając innych poważnych wątpliwości dotyczących dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie, należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).