Legislator Case Law & Legislation
V CZ 73/05 AI generated

V CZ 73/05 · Sąd Najwyższy

Case Number V CZ 73/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt V CZ 73/05 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Maria Grzelka w sprawie z wniosku Gminy K. przy uczestnictwie "R.(…)" Sp. z o.o. w K. i (…) Banku (…) S.A. w W. o wpis w księdze wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2005 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 marca 2005 r., sygn. akt IV Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 marca 2005 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 168 k.p.c, art. 380 k.p.c, art. 168 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c, art. 39810 k.p.c, art. 397 § 2 k.p.c; V CZ 73/05 · Sąd Najwyższy: W zażaleniu od tego postanowienia wnioskodawca wnosił o jego uchylenie. W ocenie skarżącego, nieprawidłowo został zastosowany przepis art. 168 k.p.c., co doprowadziło do odrzucenia kasacji. Zachowanie się wnioskodawcy zostało ocenione przez Sąd z nadmierną surowością formalną, ponieważ pomyłka strony w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku bankowego nie może przesądzać o winie wnioskodawcy 2 eliminującej możliwość przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od kasacji. Istnieją zatem uzasadnione podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Keywords

AI generated
art. 168 k.p.c art. 380 k.p.c art. 168 § 1 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c art. 39810 k.p.c art. 397 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 168 k.p.c
W ocenie skarżącego, nieprawidłowo został zastosowany przepis art. 168 k.p.c., co doprowadziło do odrzucenia kasacji.
art. 380 k.p.c
oddalającego jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od kasacji na podstawie art. 380 k.p.c.
art. 168 § 1 k.p.c
Uchybienie pracownika w tym zakresie obciążają wnioskodawcę (gminę) i niezależnie od sposobu rozbudowania struktury organizacyjnej tej samorządowej osoby prawnej, nie świadczą o braku jej winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącego jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39810 k.p.c
art. 397 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 73/05 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Maria Grzelka w sprawie z wniosku Gminy K. przy uczestnictwie "R.(…)" Sp. z o.o. w K. i (…) Banku (…) S.A. w W. o wpis w księdze wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2005 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 marca 2005 r., sygn. akt IV Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 marca 2005 r.

Sąd Okręgowy odrzucił kasację wnioskodawcy wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 18 listopada 2004 r. Wnoszący kasację wezwany został do uiszczenia opłaty od kasacji i wniósł tę opłatę na błędnie wskazany numer rachunku Sądu Okręgowego. Po zwrocie wpłaty w dniu 7 lutego 2005 r. uiścił ją ostatecznie w dniu 9 lutego 2005 r., tj. po upływie 7-dniowego terminu (termin ten upłynął w dniu 8 lutego 2005 r.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty został oddalony (postanowienie z dnia 10 lutego 2005 r.).

W zażaleniu od tego postanowienia wnioskodawca wnosił o jego uchylenie. W ocenie skarżącego, nieprawidłowo został zastosowany przepis art. 168 k.p.c., co doprowadziło do odrzucenia kasacji. Zachowanie się wnioskodawcy zostało ocenione przez Sąd z nadmierną surowością formalną, ponieważ pomyłka strony w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku bankowego nie może przesądzać o winie wnioskodawcy 2 eliminującej możliwość przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od kasacji. Istnieją zatem uzasadnione podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sad Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący przyznaje, że uchybił terminowi do wniesienia opłaty od kasacji, ponieważ opłata ta dokonana została w dniu 9 lutego 2005 r., natomiast dzień wcześniej upłynął 7-dniowy termin do wniesienia opłaty. Kwestionuje natomiast zasadność oddalenia wniosku o przywrócenie mu terminu do wniesienia wspomnianej opłaty, powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2003 r., I CZ 18/03 (nie publik.), zgodnie z którym pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku nie stanowi winy jako negatywnej przesłanki do przywrócenia terminu.

Wskazuje ponadto na to, że pełnomocnik wnioskodawcy nie ponosi odpowiedzialności za niepoinformowanie go o zwrocie przelewu (w dniu 7 lutego 2004 r.) przez odpowiedniego pracownika działu księgowego nie podlegającego nadzorowi organizacyjnemu i służbowemu pełnomocnika. Można zatem przyjąć, że wnosząc zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia kasacji z dnia 15 marca 2005 r., wnioskodawca domagał się poddania kontroli Sądu Najwyższego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego z dnia 10 marca 2005 r. oddalającego jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od kasacji na podstawie art. 380 k.p.c. Należy zwrócić uwagę na to, że skarżący nie kwestionuje tego, iż zwrot opłaty wnioskodawcy nastąpił w dniu 7 lutego 2005 r., a więc w okresie, w którym biegł jeszcze termin do skutecznego wniesienia tej opłaty.

Trafnie zatem przyjął Sąd Apelacyjny, że powziąwszy już w dniu 7 lutego 2005 r. informację o błędzie i mając do dyspozycji zwróconą opłatę, skarżący mógł zatem ponownie uiścić tę opłatę w dniach 7 lub 8 lutego 2005 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do jej definitywnego wniesienia (9 lutego 2005 r.). Zaniedbując tych czynności, pracownik obsługujący dział finansowy skarżącego nie dopełnił należytej staranności w zakresie terminowego wnoszenia opłat sądowych i tym samym – dopuścił się zawinionego uchybienia terminowi.

Uchybienie pracownika w tym zakresie obciążają wnioskodawcę (gminę) i niezależnie od sposobu rozbudowania struktury organizacyjnej tej samorządowej osoby prawnej, nie świadczą o braku jej winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącego jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39810 k.p.c. i w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).