VI Kz 184/15 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedZażalenie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Decyzja Sądu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania o czyn zarzucany oskarżonemu z art. 279 § 1 k.k. z uwagi na to, iż czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego, jest niesłuszna. Istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest to, czy użycie należącej do pokrzywdzonego przez oskarżonego karty zbliżeniowej, w następstwie czego dokonano z konta bankowego należącego do pokrzywdzonego kradzieży pieniędzy w kwocie 48,83 zł, stanowiących płatność za zakupiony towar wyczerpuje znamiona przestępstwa kradzieży z włamaniem czy kradzieży, o ile wartość skradzionego mienia nie przekracza ¼ wartości minimalnego wynagrodzenia.
Legislator headnote
AI generatedart. 279 § 1 k.k, art. 437 § 1 k.p.k; VI Kz 184/15 · Sąd powszechny: Decyzja Sądu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania o czyn zarzucany oskarżonemu z art. 279 § 1 k.k. z uwagi na to, iż czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego, jest niesłuszna. Istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest to, czy użycie należącej do pokrzywdzonego przez oskarżonego karty zbliżeniowej, w następstwie czego dokonano z konta bankowego należącego do pokrzywdzonego kradzieży pieniędzy w kwocie 48,83 zł, stanowiących płatność za zakupiony towar wyczerpuje znamiona przestępstwa kradzieży z włamaniem czy kradzieży, o ile wartość skradzionego mienia nie przekracza ¼ wartości minimalnego wynagrodzenia.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: VI Kz 184/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Słupsku w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Andrzej Cyganek Sędziowie: SO Witold Żyluk SO Dariusz Dumanowski Protokolant sekr.sądowy Izabela Kowalik przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej Dariusza Iwanowicza po rozpoznaniu w sprawie B. R. oskarżonego o przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt II K 268/15 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Zażalenie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Decyzja Sądu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania o czyn zarzucany oskarżonemu z art. 279 § 1 k.k. z uwagi na to, iż czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego, jest niesłuszna. Istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest to, czy użycie należącej do pokrzywdzonego przez oskarżonego karty zbliżeniowej, w następstwie czego dokonano z konta bankowego należącego do pokrzywdzonego kradzieży pieniędzy w kwocie 48,83 zł, stanowiących płatność za zakupiony towar wyczerpuje znamiona przestępstwa kradzieży z włamaniem czy kradzieży, o ile wartość skradzionego mienia nie przekracza ¼ wartości minimalnego wynagrodzenia.
Sąd Rejonowy w ocenie Sądu Okręgowego zbyt pochopnie postąpił wydając w niniejszej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie. Sąd Rejonowy przyjmując, iż posłużenie się przez oskarżonego kartą zbliżeniową w sklepie, nie wymaga wpisania kodu zabezpieczającego numeru (...), a tym samym nie stanowi pokonania przeszkody materialnej zabezpieczającej dostęp do chronionego mienia, nie rozważał, czy posłużenie się taką kartą nie stanowi w takim wypadku swoistego użycia „klucza pozwalającego na dostęp do rachunku bankowego, analogicznie jak karta elektroniczna do zamka zabezpieczającego pokój hotelowy (...) [a także czy] karta płatnicza miała za zadanie identyfikację w banku jej prawowitego posiadacza, a nie oskarżonego (...) [i wreszcie] brak jest (…) odpowiedzi na pytanie czy działanie takie nie stanowiło wprowadzenia banku w błąd celem niekorzystnego rozporządzenia przez niego mieniem własnym bądź pokrzywdzonego” (patrz wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku wydany w dniu 03.06.2014r. w sprawie VI Ka 124/14).
Kierując się powyższym oraz zważając na niewyczerpujące i nie wszechstronne rozważanie okoliczności niniejszej sprawy, Sąd Okręgowy orzekł, jak wyżej.