I ACz 759/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt I ACz 759/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Andrzej Palacz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. M. przeciwko Towarzystwu (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Przemyślu Wydział I Cywilny z dnia 2 sierpnia 2013 r., sygn. akt I C 543/13 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zwolnił powódkę od opłaty sądowej od pozwu ponad kwotę 5.000 zł, zaś dalej idący wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalił. W ocenie Sądu przy dochodach gospodarstwa domowego w łącznej wysokości ok. 6.700 zł miesięcznie powódka była w stanie stopniowo poczynić oszczędności na koszty niniejszego procesu, tym bardziej, że od zdarzenia, z którym łączy dochodzone roszczenie minęło ponad 5 lat. Od powyższego postanowienia powódka wniosła zażalenie, w którym zarzucając naruszenie art. 100 ust. 2 i art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych domagała się zmiany postanowienia i zwolnienia jej od kosztów sądowych w całości. Argumentowała, że wszystkie dochody rodziny są przeznaczane na spłatę kredytu, utrzymanie córki na studiach i bieżące utrzymanie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Podejmując decyzję o dochodzeniu przed sądem wysokich roszczeń powódka powinna liczyć się z odpowiednio wysokimi kosztami z tym związanymi, albowiem odpłatność wymiaru sprawiedliwości jest w Polsce zasadą, a wysokość opłat sądowych jest w tym wypadku uzależniona od wartości przedmiotu sporu wskazanej przez powoda w pozwie. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych została przewidziana jako pomoc Państwa dla osób ubogich, które nie są w stanie ponieść tych kosztów bez pogorszenia warunków egzystencji poniżej niezbędnego minimum.

Sytuacja materialna, w jakiej funkcjonuje powódka nie pozwala na zaliczenie jej do osób ubogich, wymagających pomocy socjalnej od Skarbu Państwa, w tym wypadku w formie zwolnienia od kosztów sądowych. Wraz z mężem posiada stałe dochody, których wysokość pozwala na poczynienie oszczędności na pokrycie części kosztów sądowych ustalonej przez Sąd Okręgowy, nawet jeżeli wymagałoby to z jej strony określonych osobistych wyrzeczeń. Z tych względów zażalenie należało oddalić, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.