Legislator Case Law & Legislation
I ACz 92/13 AI generated

I ACz 92/13 · Sąd powszechny

Case Number I ACz 92/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym zarządzeniem przewodniczący zwrócił pozew uzasadniając to tym, że powódka pomimo wezwania nie uzupełniła wszystkich jego braków formalnych. Nie wskazała bowiem w jaki sposób dokonała wyliczenia wysokości żądania i na jakiej podstawie domaga się zapłaty dochodzonej od pozwanych kwoty solidarnie. W zażaleniu na to zarządzenie powódka wskazała w jaki sposób dokonała wyliczenia dochodzonej kwoty oraz podała, że domaga się od pozwanych zapłaty żądanej sumy solidarnie, gdyż jako współwłaściciele nieruchomości ponoszą solidarną odpowiedzialność za niezgodne z prawem działalnie.

Legislator headnote

AI generated

art. 187 § 1 k.p.c, art. 130 § 2 k.p.c, art. 386 § 1 k.p.c; I ACz 92/13 · Sąd powszechny: Nie wskazała bowiem w jaki sposób dokonała wyliczenia wysokości żądania i na jakiej podstawie domaga się zapłaty dochodzonej od pozwanych kwoty solidarnie. W zażaleniu na to zarządzenie powódka wskazała w jaki sposób dokonała wyliczenia dochodzonej kwoty oraz podała, że domaga się od pozwanych zapłaty żądanej sumy solidarnie, gdyż jako współwłaściciele nieruchomości ponoszą solidarną odpowiedzialność za niezgodne z prawem działalnie.

Keywords

AI generated
art. 187 § 1 k.p.c art. 130 § 2 k.p.c art. 386 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 187 § 1 k.p.c
Żądanie „sprecyzowania” roszczenia poprzez wskazanie w jaki sposób powódka wyliczyła dochodzoną pozwem kwotę oraz dlaczego żądania swojego od pozwanych dochodzi solidarnie, dotyczy materii zasadności powództwa, a nie wymogów formalnych pozwu, określonych w art. 187 § 1 k.p.c.
art. 130 § 2 k.p.c
Ewentualne uznanie, że powódka nie uczyniła zadość temu wezwaniu może skutkować oddaleniem powództwa w całości lub części z uwagi na jego nieudowodnienie (w całości lub odpowiedniej części), natomiast nie mogło stanowić podstawy zwrotu pozwu w trybie art. 130 § 2 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSA Ewa Staniszewska (spr.) Sędziowie: SA Małgorzata Mazurkiewicz-Talaga SA Marek Górecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2013 r. sprawy z powództwa I. F. przeciwko J. M. i W. M. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na zarządzenie przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Poznaniu z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt I C 2655/12 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. M. Mazurkiewicz-Talaga E. Staniszewska M.Górecki

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem przewodniczący zwrócił pozew uzasadniając to tym, że powódka pomimo wezwania nie uzupełniła wszystkich jego braków formalnych. Nie wskazała bowiem w jaki sposób dokonała wyliczenia wysokości żądania i na jakiej podstawie domaga się zapłaty dochodzonej od pozwanych kwoty solidarnie. W zażaleniu na to zarządzenie powódka wskazała w jaki sposób dokonała wyliczenia dochodzonej kwoty oraz podała, że domaga się od pozwanych zapłaty żądanej sumy solidarnie, gdyż jako współwłaściciele nieruchomości ponoszą solidarną odpowiedzialność za niezgodne z prawem działalnie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się celowe. Żądanie „sprecyzowania” roszczenia poprzez wskazanie w jaki sposób powódka wyliczyła dochodzoną pozwem kwotę oraz dlaczego żądania swojego od pozwanych dochodzi solidarnie, dotyczy materii zasadności powództwa, a nie wymogów formalnych pozwu, określonych w art. 187 § 1 k.p.c. Ewentualne uznanie, że powódka nie uczyniła zadość temu wezwaniu może skutkować oddaleniem powództwa w całości lub części z uwagi na jego nieudowodnienie (w całości lub odpowiedniej części), natomiast nie mogło stanowić podstawy zwrotu pozwu w trybie art. 130 § 2 k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z 20 lipca 2005 r., II CK 778/04, LEX nr 189317). Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 uchylił zaskarżone zarządzenie. M. Mazurkiewicz-Talaga E. Staniszewska M.Górecki