I ACz 664/12 · Sąd powszechny

Sygn. akt I ACz 664/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2012 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Kazimierz Rusin Sędziowie: SA Anna Gawełko (spraw.) SA Grażyna Demko po rozpoznaniu w dniu 28 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. G. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi im. (...) z Z. (...) w T. i (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego Wojewódzkiego Szpitala im. (...) z Z. (...) w T. na postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt I C 106/09 postanawia: I. odrzucić zażalenie pozwanego w zakresie punktu II zaskarżonego postanowienia, II. umorzyć postępowanie zażaleniowe w pozostałej części .-

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Krośnie udzielił zabezpieczenia roszczenia powoda na czas trwania postępowania poprzez zobowiązanie pozwanego Wojewódzkiego Szpitala im. (...) z Z. (...) w T. do płacenia na rzecz powoda E. G. tytułem renty uzupełniającej kwoty po 7.000 złotych miesięcznie, płatnych do rąk opiekuna prawnego powoda – G. G. (punkt I postanowienia). W punkcie II postanowienia Sąd oddalił wniosek strony powodowej w pozostałej części. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pozwany Wojewódzki Szpital im . (...) z Z. (...) w T. wnosząc o jego zmianę w całości poprzez oddalenie wniosku strony powodowej o udzielenie zabezpieczenia. W dniu 17 września 2012r. pełnomocnik pozwanego poinformował Sąd Apelacyjny, iż powód E. G. zmarł. Na wykazanie powyższej okoliczności pełnomocnik przedstawił zaświadczenie wydane przez lek. med. P. R., z którego wynika, iż powód zmarł w dniu 11.09.2012r.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Powód E. G. wniósł o udzielenie zabezpieczenia powództwa poprzez zasądzenie in solidum od pozwanych kwot po 13.837,30 zł miesięcznie tytułem renty uzupełniającej, począwszy od dnia złożenia wniosku do dnia prawomocności wyroku. Zgodnie z art. 922 k.p.c. ogół praw i obowiązków majątkowych zmarłego o charakterze cywilnoprawnym tworzy spadek. Zgodnie jednak z § 2 wskazanego przepisu nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

W doktrynie zgodnie przyjmuje się, iż prawo do renty wywodzone z art. 446 § 2 k.c., a zatem do renty uzupełniającej, mimo swego odszkodowawczego charakteru, jest bardzo ściśle związane z osobą poszkodowaną i z tego względu nie należy do spadku po nim (art. 922 § 2 k.c.), lecz gaśnie wraz ze śmiercią uprawnionego. Do spadku wchodzą jedynie roszczenia o świadczenia z tytułu renty, wymagalne i niezaspokojone za życia poszkodowanego (por. wyrok SN z 28 grudnia 1966 r., I PR 536/66, OSN 1967, nr 6, poz. 115). Zażalenie pozwanego w zakresie punktu II podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne wobec braku interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia Sądu Okręgowego w Krośnie na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Wobec ustalenia, iż roszczenie o zapłatę renty uzupełniającej na przyszłość wygasło wraz ze śmiercią powoda E. G., postępowanie zażaleniowe należało umorzyć w części odnoszącej się do punktu I postanowienia - w oparciu o przepis art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z 397 § 1 k.p.c. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż zażalenie pozwanego dotyczące punktu I postanowienia nie jest zasadne w świetle art. 753 1 § 1 pkt. 1 oraz § 3 k.p.c. (...) I. (...).

II. K..(...)