I ACz 166/15 · Sąd powszechny

Sygn. akt I ACz 166/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2015 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jan Kremer po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością we W. o zapłatę na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 15 września 2014 roku, sygn. akt IX GC 404/13 postanawia: odrzucić zażalenie. Sygn. akt I ACz 166/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie odrzucił wniosek strony pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. z dnia 8 września 2014 r. o rozłożenie na raty opłaty sądowej w kwocie 892 zł od zażalenia na punkt II postanowienia tego Sądu z dnia 4 sierpnia 2014 r. o odrzuceniu zażalenia. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że wniosek podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny, gdyż nie istnieje w prawie cywilnym instytucja częściowego rozłożenia na raty należnych kosztów sądowych.

Sąd może zwolnić stronę z kosztów sądowych w całości lub w części. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła strona pozwana, zarzucając mu naruszenie przepisów art. 119 oraz art. 120 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez ich niezastosowanie a w konsekwencji odmowę rozłożenia na raty kosztów sadowych w postaci opłaty od zażalenia. W konkluzji wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku o rozłożenie opłaty od zażalenia ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne. Zażalenie do sądu drugiej instancji jest dopuszczalne tylko w wypadkach określonych przez kodeks postępowania cywilnego. Przepis art. 394 § 1 pkt 1-12 k.p.c. wyczerpująco wymienia przypadki dopuszczalności zażalenia i nie ma wśród nich postanowienia sądu pierwszej instancji na odrzucenie wniosku o rozłożenie na raty opłaty sądowej. Postanowienie to nie kończy też postępowania w sprawie. Skoro zatem przepisy kodeksy postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji o odrzuceniu wniosku o rozłożenie na raty opłaty sądowej, to Sąd Apelacyjny, kierując się dyspozycją przepisu art. 373 k.p.c. w zw. z art. art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie strony pozwanej na to rozstrzygnięcie odrzucił jako niedopuszczalne, o czym orzekł jak w sentencji na podstawie powołanych przepisów.