Legislator Case Law & Legislation
III W 796/14 AI generated

III W 796/14 · Sąd powszechny

Case Number III W 796/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 20 czerwca 2014r. obwiniony R. P. poruszał się swoim samochodem marki A. (...) o nr rej. (...) ulicą (...) w W. . Obwiniony kierował tym autem , pasażerem była jego dziewczyna E. K. . O godz. 15.15 pełniący służbę funkcjonariusz Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w W. K. A. przy pomocy laserowego miernika prędkości o nazwie (...) o nr fabrycznych (...) dokonujący pomiaru prędkości pojazdu kierowanego przez obwinionego zarejestrował wykroczenie drogowe polegające na przekroczeniu dozwolonej prędkości .

Legislator headnote

AI generated

III W 796/14 · Sąd powszechny: Jak wynika z treści tego dokumentu laserowy miernik prędkości (...) spełniał wymagania Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9.11.2007r. w sprawie wymagań , którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych. Wobec powyższego sąd uznał, że obwiniony R. P. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 92 a kw , który stanowi, że kto, prowadząc pojazd, nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą lub znakiem drogowym, podlega karze grzywny.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III W 796/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2015 r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący S.S.R. Anna Glijerska-Socha Protokolant Monika Suchecka przy udziale A. P. – funkcjonariusza Policji z Komendy Miejskiej Policji w W. po rozpoznaniu w dniach: 24 listopada 2014 r., 23 stycznia 2015 r., 26 lutego 2015 r., sprawy: R. P. urodz. (...) w W. syna G., A. z domu W. obwinionego o to, że: I. w dniu 20 czerwca 2014 roku ok. godz. 15:15 w W. na ul. (...) woj. (...) kierując samochodem marki A. (...) o nr. rej. (...) na odcinku drogi o dopuszczalnej prędkości jazdy do 50 km/h poruszał się z prędkością 80 km/h, tym samym przekraczając prędkość jazdy o 30 km/h jak i nie posiadał przy sobie wymaganych dokumentów w postaci dowodu rejestracyjnego pojazdu oraz ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej OC, II. w dniu 20 czerwca 2014 roku ok. godz. 15:15 w W. na ul. (...) woj. (...) będąc właścicielem samochodu marki A. (...) o nr. rej. (...) na drodze publicznej prowadził pojazd pomimo tego, że nie posiadał on sprawnego biegu wstecznego, tj. za wykroczenie z art. 92a k.w., art. 95 k.w. i art. 96 § 1 pkt 5 k.w.

I. obwinionego R. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w części wstępnej wyroku, tj. wykroczeń z art. 92a k.w., art. 95 k.w. i art. 96 § 1 pkt 5 k.w. i za czyny te na podstawie art. 9 § 2 k.w. w zw. z art. 92a k.w. wymierza mu łącznie karę grzywny w wysokości 400 zł (czterysta złotych); II. zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów procesu zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa oraz nie wymierza mu opłaty sądowej. Sygnatura akt III W 796/14

UZASADNIENIE

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 20 czerwca 2014r. obwiniony R. P. poruszał się swoim samochodem marki A. (...) o nr rej. (...) ulicą (...) w W. . Obwiniony kierował tym autem , pasażerem była jego dziewczyna E. K. . O godz. 15.15 pełniący służbę funkcjonariusz Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w W. K. A. przy pomocy laserowego miernika prędkości o nazwie (...) o nr fabrycznych (...) dokonujący pomiaru prędkości pojazdu kierowanego przez obwinionego zarejestrował wykroczenie drogowe polegające na przekroczeniu dozwolonej prędkości .

Prowadzony przez obwinionego wyżej wymieniony pojazd poruszał się z prędkością 80 km/h na odcinku drogi , gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/h . Wynik pomiaru został obwinionemu okazany . Dowód: notatka urzędowa /k- 2/ zeznania świadka K. A./k- 20/ zeznania świadka E. K. /k- 20/ wyjaśnienia obwinionego R. P. /k- 5, 11-12/ Przyrząd do pomiaru prędkości o nazwie (...) o nr fabrycznych (...) , którym wykonano pomiar prędkości pojazdu obwinionego w dniu 20 czerwca 2014r. posiadał ważne do dnia 31 grudnia 2014r. świadectwo legalizacji .

Dowód: świadectwo legalizacji ponownej /k- 25/ W trakcie kontroli drogowej związanej z przekroczeniem prędkości okazało się, że obwiniony R. P. nie posiada przy sobie dowodu rejestracyjnego pojazdu marki A. (...) nr rej. (...) oraz obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, które zostały dowiezione w trakcie kontroli przez inną osobę . Nadto kierowany przez obwinionego pojazd był niesprawny techniczne, nie posiadał bowiem biegu wstecznego . Obwinionemu zaproponowano mandat , na który początkowo się zgadzał , po konsultacji ze swoją dziewczyną odmówił przyjęcia mandatu.

Dowód: notatka urzędowa /k- 2/ zeznania świadka K. A. /k- 20/ zeznania świadka E. K. /k- 20/. wyjaśnienia obwinionego R. P. /k- 5, 11-12/ Obwiniony R. P. przyznał się do popełnienia wykroczeń polegających na nie posiadaniu dowodu rejestracyjnego i ubezpieczenia OC oraz prowadzeniu pojazdu pomimo nie posiadania sprawnego biegu wstecznego, nie przyznał się natomiast do przekroczenia prędkości i kwestionując ten pomiar wskazał, że jechał na oponie dojazdowej wobec czego nie mógł osiągnąć prędkości 80 km/h . Podał , że jechał pasem lewym, na prawym pasie jechał blisko niego inny pojazd wobec czego zjechał na prawy pas przejeżdżając obok Policjanta a następnie został zatrzymany do kontroli drogowej .

Przed sądem obwiniony podtrzymał swoje uprzednie stanowisko procesowe wskazując, że okazano mu pomiar prędkości, który wskazywał na 80km/h , ale nie widział jak wykonywano ten pomiar. Podał, że jechał samochodem bez biegu wstecznego albowiem miał potrzebę przemieszczania się natomiast brakujące dokumenty zostały mu dowiezione jeszcze podczas kontroli.

Sąd Rejonowy w Wałbrzychu nadto zważył, co następuje:

Sprawstwo i wina obwinionego R. P. co do popełnienia zarzucanych mu czynów nie budzi żadnych wątpliwości . Na powyższe wskazują zeznania świadka K. A., sporządzona przez tegoż notatka urzędowa z dnia 20 czerwca 2006r., częściowo wyjaśnienia samego obwinionego, który przyznał, że kierował pojazdem A. o nr rej. (...) ulicą (...) dniu 20 czerwca 2014r. oraz zeznania pasażerki pojazdu E. K. . Bezspornym jest, że obwiniony nie posiadał przy sobie dowodu rejestracyjnego pojazdu A. (...) o nr rej. (...), obowiązkowego ubezpieczenia OC oraz poruszał się pojazdem niesprawnym technicznie, który nie posiadał biegu wstecznego .

Obwiniony przyznał to zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i na rozprawie głównej , powyższe wynika także z zeznań świadków E. K. oraz K. A. .W tym zakresie wyjaśnienia obwinionego jak i zeznania świadków wzajemnie ze sobą korespondują . Obwiniony kwestionuje natomiast zarzut przekroczenia prędkości o 30 km/h. W ocenie sądu również sprawstwo obwinionego w zakresie tego zarzutu nie może budzić żadnych wątpliwości. Zarówno obwiniony jak i świadek E. K. przyznali, że obwinionemu okazano pomiar prędkości 80km/h. Obwiniony w toku pierwszego przesłuchania wskazał, że jadąc lewym pasem zjechał na prawy pas i przejechał obok funkcjonariusza Policji , który dał znak zatrzymania i myślał, że powodem zatrzymania jest jazda na oponie dojazdowej , kwestionując możliwość rozwinięcia prędkości 80 km w sytuacji jazdy na oponie dojazdowej .

Dopiero w przed sądem pojawiła się prezentowana przez dziewczynę obwinionego wersja jakoby obwiniony jechał w „ sznurku aut”, która nadto wskazała , że cały czas spoglądała na licznik oraz że jechali w okolicach 60 km/h. Wyjaśnienia obwinionego, który kwestionuje swoje sprawstwo w tym zakresie sąd potraktował jako przyjętą przez niego linię obrony , natomiast zeznania świadka E. K. w tym zakresie nastawione są na odciążenie obwinionego od stawianego mu zarzutu, w czym niewątpliwie jako osoba mu bliska ma interes. W tym zakresie zarówno wyjaśnienia obwinionego jak i zeznania świadka E. K. stoją w opozycji do pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego .

Wiarygodne w ocenie sądu są zeznania świadka K. A.. Świadek ten wskazał, że pomiar prędkości dotyczył pojazdu kierowanego przez obwinionego i pomiar ten został mu okazany. Świadek K. A. nie ma absolutnie żadnego interesu w tym by narażając się na odpowiedzialność karną za składanie fałszywych zeznań obciążać obwinionego a dokument w postaci notatki urzędowej z dnia 20 czerwca 2014r. koresponduje z jego zeznaniami . W tym miejscu wskazać należy, iż przyrząd, który zarejestrował pomiar prędkości pojazdu obwinionego posiadał ważne świadectwo legalizacji do dnia 31 grudnia 2014r.

Jak wynika z treści tego dokumentu laserowy miernik prędkości (...) spełniał wymagania Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9.11.2007r. w sprawie wymagań , którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych. Wobec powyższego sąd uznał, że obwiniony R. P. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 92 a kw , który stanowi, że kto, prowadząc pojazd, nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą lub znakiem drogowym, podlega karze grzywny.

Art. 20 ust 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym stanowi, że p rędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 5 00 -23 00 wynosi 50 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2.

3. Prędkość dopuszczalna poza obszarem zabudowanym, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, wynosi w przypadku: 1)samochodu osobowego, motocykla lub samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t: a)na autostradzie - 140 km/h, b)na drodze ekspresowej dwujezdniowej - 120 km/h, c)na drodze ekspresowej jednojezdniowej oraz na drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu - 100 km/h, d)na pozostałych drogach - 90 km/h; 2)zespołu pojazdów lub pojazdu niewymienionego w pkt 1: a)na autostradzie, drodze ekspresowej lub drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu - 80 km/h, b)na pozostałych drogach - 70 km/h.

Obwiniony prowadząc w dniu 20 czerwca 20143r. pojazd marki A. (...)o nr rej. (...)przy ul. (...)w W.na odcinku drogi o dopuszczalnej prędkości do 50 km/h prowadził pojazd z prędkością 80 km/h przekraczając tym samym dozwoloną prędkość o 30 km/h . Nadto obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 95 kw , który stanowi, że karze grzywny do 250 złotych albo karze nagany podlega ten, kto prowadzi na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu pojazd nie mając przy sobie wymaganych dokumentów. Obowiązek posiadania dowodu rejestracyjnego pojazdu oraz ubezpieczenia OC wynika z a rt. 38 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym, który stanowi, że k ierujący pojazdem jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu wymagane dla danego rodzaju pojazdu lub kierującego: 1)dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem; 2)dokument stwierdzający dopuszczenie pojazdu do ruchu; 3)dokument potwierdzający zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowód opłacenia składki za to ubezpieczenie; 4)zezwolenie, o którym mowa w art. 106 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.

U. Nr 30, poz. 151, z późn. zm.); 5)inne dokumenty, jeżeli obowiązek taki wynika z odrębnej ustawy. Obwiniony R. P. w dniu 20 czerwca 2014r. przy ul. (...) w W. kierował pojazdem marki A. (...) nr rej. (...) nie posiadając przy sobie wymaganych dokumentów w postaci dowodu rejestracyjnego oraz ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu. Obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał także ustawowe znamiona wykroczenia z art. 96§1 pkt 5 kw , który stanowi, że właściciel posiadacz , użytkownik lub prowadzący pojazd , który na drodze publicznej , w strefie zamieszkania lub strefie ruchu dopuszcza pojazd do jazdy , pomimo, że pojazd nie jest należycie zaopatrzony w wymagane urządzenia, przyrządy albo pomimo ,że nie nadają się od do spełnienia swojego przeznaczenia podlega karze grzywny .

Obwiniony R. P. w dniu 20 czerwca 2014r. przy ul. (...) w W. prowadził pojazd marki A. (...) o nr rej. (...) pomimo, że pojazd ten nie posiadał sprawnego biegu wstecznego . Stosownie do art. 24§1 kw grzywnę wymierza się w granicach od 20 do 5000 złotych , chyba , że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 9§2 kw jeżeli jednocześnie orzeka się za ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę , co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszanych przepisów .

Wobec powyższego przepis art. 92 a k.w. stanowił podstawę wymiaru kary orzeczonej wobec obwinionego R. P. . Wymierzając obwinionemu karę sąd wziął pod uwagę jako okoliczność obciążającą znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów wyrażający się rażącym naruszeniem przez obwinionego podczas jazdy aż trzech podstawowych reguł prawa o ruchu drogowym. Jako okoliczności łagodzące w doniesieniu do czynów z art. 95 kw oraz art. 96§1 pkt 5 kw sąd uznał przyznanie się obwinionego do ich popełnienia choć w aspekcie zatrzymania obwinionego na gorącym uczynku powyższej okoliczności nie można przeceniać.

W ocenie sądu wymierzona obwinionemu łącznie kara grzywny w kwocie 400 złotych jest współmierna do stopnia zawinienia jak i społecznej szkodliwości czynów, uwzględnia zapobiegawcze i wychowawcze cele kary, stopień winy oraz właściwości i warunki osobiste sprawcy i jego osobowość. Przy wymiarze grzywny sąd baczył , iż obwiniony uzyskuje stały dochody w wysokości 850 złotych miesięcznie . W tej sytuacji obwiniony odczuje dolegliwość orzeczonej kary z drugiej ma możliwości finansowe by orzeczoną grzywnę uiścić . Sąd zwolnił obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowanych kosztów postępowania i nie wymierzył mu opłaty.

Powyższe rozstrzygnięcie wydano w oparciu o przepis art. 119 k.pw w zw. z art. 624§1 kpk uznając, że wobec wysokości orzeczonej grzywny obciążenie obwinionego w jego sytuacji materialnej kosztami postępowania stanowiłoby dla niego nadmierną uciążliwość.