IV U 2003/12 · Sąd powszechny

Sygn. akt IVU 2003/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu - IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Lucyna Ramlo Protokolant st.sekr.sądowy Renata Zielińska przy udziale W. M. (1) reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego M. B. po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. w Toruniu sprawy małoletnich W. M. (2), W. M. (1), S. M. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego K. M. (1) i J. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o prawo do renty rodzinnej na skutek odwołania małoletnich W. M. (2), W. M. (1), S. M. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego K. M. (1) i J. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 11 października 2012 r. nr (...)/10R/SER z dnia 11 października 2012 r. nr (...)/10R/SER oddala odwołania. /-/SSO Lucyna Ramlo Sygn. akt IVU 2003/12

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 października 2012 roku (nr (...)/10R/SER) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił przyznania J. M. prawa do renty rodzinnej na podstawie art. 57, 58, 65 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity z 2009 roku Dz. U. Nr 153, poz. 1227 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że zmarły w ostatnim dziesięcioleciu przed zgonem posiadał jedynie 3 lata, 9 miesięcy i 12 dni okresów składkowych i nieskładkowych, zamiast wymaganych 5 lat, oraz że zmarł po upływie 18 miesięcy od ustania ostatniego ubezpieczenia, dlatego nie spełniał warunków do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy.

W tym stanie brak podstaw do przyznania renty rodzinnej. J. M. w ustawowym terminie wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych żądając jej zmiany i przyznania renty rodzinnej, z uwagi na trudną sytuację finansową rodziny i kontynuowanie nauki. Decyzją z dnia 11 października 2012 roku (nr (...)/10R/SER) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił przyznania Małoletnim W. M. (2), S. M. i W. M. (1) prawa do renty rodzinnej na podstawie art. 57, 58, 65 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity z 2009 roku Dz.

U. Nr 153, poz. 1227 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że zmarły w ostatnim dziesięcioleciu przed zgonem posiadał jedynie 3 lata, 9 miesięcy i 12 dni okresów składkowych i nieskładkowych, zamiast wymaganych 5 lat, oraz że zmarł po upływie 18 miesięcy od ustania ostatniego ubezpieczenia, dlatego nie spełniał warunków do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. W tym stanie brak podstaw do przyznania renty rodzinnej. Małoletni reprezentowani przez matkę K. M. (1) w ustawowym terminie zaskarżyli decyzję organu rentowego, żądając jej zmiany i przyznania prawa do renty rodzinnej, z uwagi na trudną sytuację rodzinną i finansową.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. wniósł o oddalenie odwołań podtrzymując stanowisko z zaskarżonych decyzji. Sąd na mocy art. 219 k.p.c. połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze strony małoletnią córkę K. W. B.-M.. W trakcie procesu organ rentowy uwzględnił dodatkowy okres składkowy z tytułu wykonywania umowy zlecenia przez K. M. (2) na rzecz (...) Ochrona Sp. z o.o. w G. od 24 sierpnia 2006 roku do 17 października 2006 roku i ustalił, że łączny okres składkowy i nieskładkowy w ostatnim dziesięcioleciu przed zgonem wynosi 3 lata, 11 miesięcy i 25 dni.

Sąd ustalił, co następuje: K. M. (2) urodził się (...) roku, (...). Na dzień zgonu legitymował się okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym 17 lat, 2 miesiące i 6 dni, przy czym w ostatnim dziesięcioleciu przed śmiercią okres składkowy i nieskładkowy wyniósł jedynie 3 lata, 11 miesięcy i 25 dni. Ostatni okres ubezpieczeniowy ustał z dniem 31 sierpnia 2009 roku Dowód: okoliczności bezsporne, dodatkowo – zaświadczenie o zatrudnieniu k. 7, 11-12, 14, 17, 21, 23-24, potwierdzenie ubezpieczenia k. 58, zaświadczenie o pobieraniu zasiłku dla bezrobotnych k. 8-9, k. 48, 53, świadectwa pracy k. 15-16, 19-20, 332-38, odpis aktu zgonu k. 28, raporty z ustalenia okresów składkowych i nieskładkowych k. 51 i k. 63 akt rentowych plik I.

K. M. (2) z małżeństwa z K. M. (1) posiadał czworo dzieci: - J. urodzonego (...), - W. urodzoną (...), - S. urodzonego (...), - W. urodzoną (...). Dowód: akty urodzenia dzieci k. 25-27 akt rentowych plik i k. 9 akt rentowych plik II, zeznania K. M. (1) k. 31, zeznania J. M. k. 31 verte. Ze związku pozamałżeńskiego z M. B., K. M. (2) posiadał córkę W. M. (1) urodzoną (...). Matka małoletniej W. M. (1), także wystąpiła do organu rentowego o przyznanie prawa do renty rodzinnej dla małoletniej córki. Decyzją z dnia 29 października 2012 roku ZUS odmówił przyznania prawa do dochodzonego świadczenia.

Decyzja jest prawomocna. Dowód: akta rentowe plik III, wniosek k. 1-4, akty stanu cywilnego k. 5-6, decyzja k.

11. W okresie od 29 października 2011 roku do 30 kwietnia 2012 roku K. M. (2) przebywał w Ośrodku (...) w C.. W czasie tego pobytu nie korzystał z żadnej pomocy medycznej. Przed przyjęciem do Noclegowni Caritas K. M. (2) poddany został badaniu internistycznemu podczas którego nie stwierdzono istotnych odchyleń od stanu prawidłowego. Dowód: pisma Caritas k. 59, 66, zaświadczenie lekarskie k. 68 akt sprawy. Od 18 października 2011 roku K. M. (2) był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w T. bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Dowód: zaświadczenie k. 67 akt sprawy. Od 2004 roku K. M. (2) leczył się z powodu dyskopatii i rwy kulszowej. Dowód: historia choroby k. 27 akt sprawy. Nie stwierdzono aby K. M. (2) był częściowo lub całkowicie niezdolny do pracy przed data zgonu. Dowód: opinia biegłych z 12 lutego 2013 roku k. 71-72 akt sprawy. J. M. od 1 września 2012 roku był uczniem pierwszej klasy (...) Szkoły Zawodowej (...) w C.. Dowód: zaświadczenie k. 10 akt rentowych plik II, zeznania J. M. k. 31 verte akt sprawy. Powyższy stan faktyczny wynikał z dokumentów zgromadzonych w aktach rentowych, których autentyczności strony nie kwestionowały i które nie budziły wątpliwości Sądu oraz z historii choroby złożonej do akt sprawy i dokumentów nadesłanych przez Caritas w C., do których także nie zostały zgłoszone zastrzeżenia przez żadną ze stron.

Sąd pouczył wnioskodawców o warunkach wymaganych do przyznania prawa do renty rodzinnej, a także o możliwościach procesowych wykazywania faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Odwołujący nie wykazali jakiejkolwiek inicjatywy dowodowej a przedstawiciel ustawowy zainteresowanej nie stawił się na rozprawie i nie złożył jakichkolwiek wniosków dowodowych. Sąd w dużym zakresie przeprowadził postępowanie dowodowe z urzędu. Nie udało się jednak ustalić okoliczności i przyczyny zgonu K. M. (2), a historia leczenia oraz dokumentacja z noclegowni nie stanowiły podstawy do uznania zmarłego za niezdolnego do pracy przed datą śmierci, o czym orzekli biegli z dziedziny interny, neurologii i psychiatrii.

Opinia oparta była na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy i w ocenie Sądu stanowiła wiarygodny dowód w sprawie. Dodatkowo opinia nie była kwestionowana przez strony postępowania. Zeznania K. M. (1) i J. M. były dla Sądu wiarygodnym, aczkolwiek mało wnoszącym do sprawy dowodem. Wnioskodawcy w ostatnich latach mieli ograniczony kontakt z K. M. (2). Sąd zaważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.

U. z 2009 roku Nr 153, poz. 1227) renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci miała ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniała warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń, przy czym zgodnie z ust. 2 art. 65 przyjmuje się, że osoba zmarła była całkowicie niezdolna do pracy. Bezsporne w sprawie było, iż zmarły nie miał ustalonego prawa do emerytury ani renty z tytułu niezdolności do pracy. Ze względu na wiek K. M. (2) (41 lat w chwili śmierci) nie spełniał on warunków do uzyskania emerytury, dlatego też Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe w celu ustalenia, czy zmarły spełniałby warunki do uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymienione w art. 57 i art. 58 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Na podstawie opinii biegłych lekarzy sądowych ustalono brak przesłanek do uznania K. M. (2) za niezdolnego do pracy przed datą śmierci. W tym stanie sprawy należało uznać, iż K. M. (2) nie spełniał warunków do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy opisanych w art. 57 ust. 1 i 2 i art. 58 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 do 4 cytowanej ustawy. W okresie ostatnich dziesięciu lat przed śmiercią legitymował się zaledwie 3 latami, 11 miesiącami i 25 dniami okresów składkowych i nieskładkowych, zamiast wymaganymi 5 latami. Ponadto ostatni okres składkowy ustał 31 sierpnia 2009 roku, a zatem niezdolność do pracy winna powstać do 28 lutego 2011 roku, powstała natomiast dopiero w dacie śmierci zgodnie z przyjętą fikcją prawną opisaną w art. 65 ust. 2 ustawy emerytalnej.

Z uwagi na ogólny okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 17lat, 2 miesiące i 6 dni nie można było zastosować dobrodziejstwa wynikającego z przepisów art. 57 ust. 2 i art. 58 ust. 4 ustawy emerytalnej. Nie zachodziły także okoliczności opisane w art. 58 ust. 3 ustawy emerytalnej. W tym stanie sprawy należało uznać, że z marły nie spełniał warunków do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy, a tym samym wykluczone było uzyskanie prawa do renty rodzinnej przez jego dzieci. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 65 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych a contrario oddalił obydwa odwołania. 14/05 Przewodniczący Sędzia SO Lucyna Ramlo