III AUz 141/14 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedZaskarżonym postanowieniem zawartym w punkcie II wyroku z dnia 16 października 2014r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp. przekazał do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. wniosek K. M. z dnia 6 maja 2014r. o przeliczenie emerytury. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że odwołanie od decyzji zawierało nowy, dotychczas nie rozpoznany przez pozwanego wniosek o przeliczenie emerytury a zatem na podstawie art. 477 ( 10) § 2 k.p.c. przekazał go organowi rentowemu do rozpoznania. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła ubezpieczona, zaskarżając je w całości. Zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych lub oczywistą omyłkę poprzez podanie błędnej daty wniosku złożonego przez ubezpieczoną – 6 maja 2014r. zamiast prawidłowej – 24 marca 2014r. wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wskazanie prawidłowej daty wniosku. Organ rentowy nie wniósł odpowiedzi na zażalenie.
Legislator headnote
AI generatedart. 397 § 2 k.p.c, art. 385 k.p.c; III AUz 141/14 · Sąd powszechny: Zażalenie ubezpieczonej jest nieuzasadnione. Zgodnie z treścią art. 477 10 § 2 k.p.c. jeżeli ubezpieczony zgłosił nowe żądanie, dotychczas nierozpoznane przez organ rentowy, sąd przyjmuje to żądanie do protokołu i przekazuje go do rozpoznania organowi rentowemu. Sąd Okręgowy przekazał organowi rentowemu do rozpoznania konkretny wniosek znajdujący się w piśmie (odwołaniu) z dnia 6 maja 2014r. W tym postanowieniu Sąd nie rozstrzygał , czy i kiedy ubezpieczona składała wcześniejszy wniosek. Za datę wniosku przyjęto datę odwołania ponieważ tam ten wniosek został sformułowany. W związku z powyższym zażalenie jako bezzasadne należało oddalić na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 385 k.p.c.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUz 141/14 POSTANOWIENIE Dnia 31 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Polak Sędziowie: SSA Barbara Białecka (spr.) SSO del. Beata Górska po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy K. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o przyznanie emerytury na skutek zażalenia ubezpieczonej na postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zawarte w punkcie II wyroku z dnia 16 października 2014 roku, sygn. akt VI U 422/14 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie III AUz 141/14
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem zawartym w punkcie II wyroku z dnia 16 października 2014r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp. przekazał do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. wniosek K. M. z dnia 6 maja 2014r. o przeliczenie emerytury. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że odwołanie od decyzji zawierało nowy, dotychczas nie rozpoznany przez pozwanego wniosek o przeliczenie emerytury a zatem na podstawie art. 477 ( 10) § 2 k.p.c. przekazał go organowi rentowemu do rozpoznania. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła ubezpieczona, zaskarżając je w całości. Zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych lub oczywistą omyłkę poprzez podanie błędnej daty wniosku złożonego przez ubezpieczoną – 6 maja 2014r. zamiast prawidłowej – 24 marca 2014r. wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wskazanie prawidłowej daty wniosku. Organ rentowy nie wniósł odpowiedzi na zażalenie.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie ubezpieczonej jest nieuzasadnione. Zgodnie z treścią art. 477 10 § 2 k.p.c. jeżeli ubezpieczony zgłosił nowe żądanie, dotychczas nierozpoznane przez organ rentowy, sąd przyjmuje to żądanie do protokołu i przekazuje go do rozpoznania organowi rentowemu. Sąd Okręgowy przekazał organowi rentowemu do rozpoznania konkretny wniosek znajdujący się w piśmie (odwołaniu) z dnia 6 maja 2014r. W tym postanowieniu Sąd nie rozstrzygał , czy i kiedy ubezpieczona składała wcześniejszy wniosek. Za datę wniosku przyjęto datę odwołania ponieważ tam ten wniosek został sformułowany. W związku z powyższym zażalenie jako bezzasadne należało oddalić na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 385 k.p.c.