II Cz 828/14 · Sąd powszechny

Sygnatura akt II Cz 828/14 POSTANOWIENIE K., dnia 23 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski Sędziowie: SSO. Barbara Mokras SSO. Wojciech Vogt – spr. po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa D. S. przeciwko P. J. i D. J. o ustanowienie rozdzielności majątkowej na skutek zażalenia od punktu drugiego postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt III RC 424/14 postanawia:

1. zmienić zaskarżone postanowienie i nadać mu następujące brzmienie: zasądzić od pozwanych P. J. i D. J. na rzecz powódki D. S. kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, 2. zasądzić od pozwanych na rzecz powódki kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kaliszu kosztami postępowania w sprawie obciążył powódki. Wskazał, że powódka cofnęła pozew, a zwrot kosztów postępowania w wypadku cofnięcia pozwu zawsze obciąża powódkę. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyła powódka podnosząc, że wystąpienie z pozwem było niezbędne do celowego dochodzenia praw, a pozwany dał powód do wytoczenia powództwa i należności alimentacyjne uregulował wskutek wniesienia powództwa.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W literaturze utrwalony jest pogląd, że zaspokojenie przez pozwanego roszczenia powoda po wytoczeniu powództwa jest równoznaczne z przegraniem sprawy przez pozwanego (por. post. SN z dnia 21 lipca 1951 r., C 591/51, OSN 1952, Nr 2, poz. 49 i z 12.8.1965 r., I CZ 80/65, OSN C 1966, Nr 3, poz. 47). Jeżeli więc powód cofa pozew ze względu na to, że po jego wniesieniu pozwany spełnił świadczenie i wnosi o przyznanie mu kosztów , to art. 98 § 1 k.p.c. stanowi w zasadzie podstawę do zasądzenia ich od pozwanego na rzecz powoda zgodnie z reguła odpowiedzialności za wynik procesu (por. Jan Górowski /w/ Kodeks postępowania cywilnego, Tom I pod redakcja Kazimierza Piaseckiego, Warszawa 2014, s. 869) Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 386 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.