II AKa 193/14 · Sąd powszechny

Sygn. akt II AKa 193/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, II Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący: SSA Paweł Misiak Sędziowie: SA Piotr Feliniak (spr.) SO del. Robert Świecki Protokolant: sekr. sąd. Jadwiga Popiołek przy udziale H. T., Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014 r. sprawy M. K. oskarżonej z art. 286 §1 kk w zw. z art. 294 §1 kk i art. 270 §1 kk, art. 233 §1 kk w zw. z art. 11 §2 kk i w zw. z art. 12 kk; art. 270 §1 kk; na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 16 maja 2014 r., sygn. akt III K 1/14 1) zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustala wartość niekorzystnego rozporządzenia mieniem na kwotę 474.487,50 (czterysta siedemdziesiąt cztery tysiące czterysta osiemdziesiąt siedem 50/100) złotych;

2) zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt II AKa 193/14

UZASADNIENIE

Prokurator oskarżył M. K. o to, że: I. w okresie pomiędzy 11 września 2008 roku a 20 marca 2009 roku, w krótkich odstępach czasu, w K., województwa (...), w budynku ówczesnego Sądu Rejonowego w K., działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez wprowadzenie w błąd co do autentyczności testamentu po M. Z. (1), w toku postępowania o stwierdzenie nabycia spadku o sygnaturze (...) doprowadziła ówczesny Sąd Rejonowy w K. w osobie ustalonego sędziego dysponującego mieniem znacznej wartości w postaci spadku po M.

Z. (1), o wartości 1.265.300 złotych do niekorzystnego rozporządzenia tym mieniem, w ten sposób, że posłużyła się jako autentycznym podrobionym testamentem M. Z. (1), który to testament w bliżej nieokreślonym dniu pomiędzy 25 sierpnia 2008 roku a 3 października 2008 roku, w miejscowości D., gminy R., powiatu (...), województwa (...), uprzednio poleciła nakreślić i podpisać synowi M. Z. (2) – wówczas lat 16, wykorzystując jego uzależnienie od siebie, a nadto w dniu 20 marca 2013 roku, w toku posiedzenia będąc pouczona o odpowiedzialności karnej za złożenie niezgodnego z prawdą zapewnienia spadkowego, złożyła w trybie art. 671 kodeksu postępowania cywilnego fałszywe zapewnienie, wskazując, że M.

Z. (1) pozostawił po sobie testament, działając tym na szkodę pozostałych spadkobierców ustawowych: M. Z. (2), J. Z., P. Z., M. Z. (3) i G. Z., tj. o czym z art. 286 §1 k.k. w zw. z art. 294 §1 k.k. i art. 270 §1 k.k., art. 233 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i w zw. z art. 12 k.k. II. w dniu 9 września 2008 roku w K., województwa (...), w Starostwie Powiatowym Wydziale Komunikacji w K., w toku procedury zgłoszenia sprzedaży pojazdu, użyła jako autentyczny podrobiony dokument w postaci umowy kupna – sprzedaży samochodu marki P. (...) o numerze seryjnym (...) datowanej na dzień 10.08.2008 roku, którą uprzednio poleciła podrobić M.

Z. (2) – wówczas lat 16 wykorzystując jego uzależnienie od siebie, w ten sposób poleciła mu podpisanie się za ojca M. Z. (1), tj. o czyn z art. 270 §1 k.k. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 16 maja 2014 roku, w sprawie sygn. akt III K 1/14:

1. oskarżoną M. K., w miejsce czynów opisanych wyżej w pkt I i II uznano za winną tego, że w okresie od nieustalonego dnia po 25 sierpnia 2008 roku do 20 marca 2009 roku, w miejscowości D., gmina R., powiat (...) i w K., województwo (...), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przejęcia udziałów w majątku spadkowym po zmarłym M. Z. (1), przypadających pozostałym poza nią spadkobiercom ustawowym, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej: - w nieustalonym dniu pomiędzy 25 sierpnia 2008 roku a 9 września 2008 roku, w miejscowości D., gmina R. podrobiła umowę kupna – sprzedaży samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...), w ten sposób, że wypisała jej treść z datą 10 sierpnia 2008 r. i poleciła podpisać umowę za M.

Z. (1) synowi M. Z. (2) – wówczas lat 16, wykorzystując jego uzależnienie od siebie a następnie w dniu 9 września 2008 roku w K., użyła tego podrobionego dokumentu w Starostwie Powiatowym w Wydziale Komunikacji w K. w toku procedury zgłoszenia sprzedaży pojazdu, - w nieustalony dniu pomiędzy 25 sierpnia 2008 roku a 9 września 2008 roku, w miejscowości D., gmina R. podrobiła testament M. Z. (1), w ten sposób, że poleciła nakreślić i podpisać ten testament synowi M. Z. (2) – wówczas lat 16, wykorzystując jego uzależnienie od siebie, następnie w dniu 3 października 2008 r. posłużyła się tym podrobionym testamentem w toku postępowania o stwierdzenie nabycia spadku przed ówczesnym Sądem Rejonowym w K. w sprawie (...) a w dniu 20 marca 2009 roku w toku posiedzenia, będąc pouczona o odpowiedzialności karnej za złożenie niezgodnego z prawdą zapewnienia spadkowego, złożyła w trybie art. 671 kodeksu postępowania cywilnego fałszywe zapewnienie, że M.

Z. (1) pozostawił po sobie testament, czym doprowadziła w/w sąd w osobie ustalonego sędziego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie około 316.325 zł w postaci ¼ części spadku po M. Z. (1), działając na szkodę pozostałych spadkobierców ustawowych: M. Z. (2), J. Z., P. Z., M. Z. (3) i G. Z., tj. czynu z art. 294 §1 k.k. w zw. z art. 286 §1 k.k., art. 270 §1 k.k. i art. 233 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 294 §1 k.k. w zw. z art. 11 §3 k.k. oraz 33 §2 k.k. skazano ją na karę 2 (dwa) lata pozbawienia wolności i 100 (sto) stawek dziennych grzywny, ustalono wysokość jednej stawki na 10 (dziesięć) zł.

2. Na podstawie art. 69 §1 i 2 k.k. oraz art. 70 §1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawieszono oskarżonej warunkowo na okres próby 4 (czterech) lat. Rozstrzygnięto o kosztach zastępstwa procesowego, związanych z ustanowieniem pełnomocnika dla oskarżycielski posiłkowej. Zasądzono od oskarżonej część kosztów sądowych związanych z prowadzonym postępowaniem (wyrok k. 242 – 243). Powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonej zaskarżył prokurator. Wyrokowi zarzucił:

1. obrazę przepisów prawa materialnego cywilnego – przepisu art. 931 §1 k.c. oraz art. 50 1 k.r.o. w zw. z art. 43 §1 k.r.o. oraz art. 46 k.r.o. poprzez ich niewłaściwą interpretację i w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez ustalenie w drodze niesłusznej interpretacji przytoczonych przepisów, że doszło do wyłudzenia ¼ części spadku wartości 316,325 złotych w sytuacji, gdy prawidłowa interpretacja przytoczonych przepisów wskazuje, że wyłudzona część spadku jest wyższa i wynosi ¾ masy spadkowej o wartości 948,975 złotych. na podstawie art. 437 §1 i 2 k.p.k. oraz 437 § 1 i 2 k.p.k. wniósł: o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, że doszło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci udziału w majątku spadkowym w wysokości ¾ masy spadkowej o wartości 948,975 złotych. Na rozprawie apelacyjnej prokurator zmodyfikował wniosek w ten sposób, iż wniósł o przyjęcie, że kwota niekorzystnego rozporządzenia mieniem wyniosła 474,487 złotych 50 groszy.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje

Apelacja jest zasadna i jako taka podlega uwzględnieniu. Istotnie Sąd Okręgowy wskazując wartość przedmiotu przestępstwa przyjął właściwą zasadę przy wyliczaniu jej wysokości lecz dopuścił się błędów rachunkowych. Podobnie uczynił to prokurator w pisemnej apelacji i dopiero korekta dokonana na rozprawie apelacyjnej wskazała prawidłową wartość mienia będącego przedmiotem niekorzystnego rozporządzania mieniem. Wartość mienia spadkowego wyniosła bowiem kwotę 1.265.300 złotych. Z uwagi na małżeńską wspólność majątkową połowa tej kwoty, a więc 632,650 złotych należała do oskarżonej. Druga połowa była przedmiotem podziału, przy czym udział oskarżonej wynikał z ustawy i wyniósł 158,162 złotych i 50 groszy. Przedmiotem wyłudzenia była więc pozostała część majątku, o wartości 474,487 złotych 50 groszy, w związku z powyższym należało dokonać zmiany opisu przypisanego oskarżonej czynu, podając taką wartość. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji wyroku.