VII RC 23/14 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedPozwem z dnia 18.02.2014 roku Z. S., działając w imieniu małoletniej M. S. wniosła o podwyższenie alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 22.02.2013 roku sygn. XIII RC 2951/12 na rzecz małoletniej z kwoty po 600 zł miesięcznie do kwoty po 1000 zł miesięcznie, płatnych z góry do rąk matki powódki do 10 dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w zapalcie którejkolwiek z rat oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przypisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że od ostatniego orzeczenia w przedmiocie ustalenia alimentów minął rok.
Legislator headnote
AI generatedart. 138 k.r.o, art. 133 § 1 k.r.o, art. 135 § 1 k.r.o, art. 102 k.p.c, art. 98 k.p.c, art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c; VII RC 23/14 · Sąd powszechny: S.. Zauważyć tu należy, że pozwany zarabia zaledwie 11 zł więcej, niż w czasie sprawy rozwodowej, zatem w tym zakresie nie nastąpiła istotna zmiana. Jego możliwości finansowe zwiększyły się zatem jedynie o tyle, że zawarł nowy związek małżeński z osobą, która również pracuje i z którą może wspólnie dokonywać zakupów np. spożywczych oraz ograniczać koszty np. poprzez wspólne dojeżdżanie do pracy. Z. S. natomiast zarabia obecnie więcej o 120 złotych w porównaniu do stanu w czasie sprawy rozwodowej. Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd przede wszystkim zobowiązany był zweryfikować przesłanki art. 138 k.r.o. stanowiącego podstawę prawną powództwa.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII RC 23/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Rejonowy w Trzebnicy VII Zamiejscowy Wydział Rodzinny i Nieletnich z siedzibą w M. w składzie : Przewodniczący SSR Dominik Flunt Protokolant Ewa Markocka Po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 roku w Miliczu sprawy z powództwa Z. S. działającej w imieniu małoletniej M. S. ur. (...) przeciwko R. S. o podwyższenie alimentów I. podwyższa alimenty od pozwanego R. S. zasądzone wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2013r. w sprawie sygn. akt XIII RC 2951/12 na rzecz małoletniej M.
S. ur. (...) z kwoty po 600 zł miesięcznie do kwoty po 650 (sześćset pięćdziesiąt) złotych miesięcznie płatnej z góry do rąk matki dziecka Z. S. do 10-go dnia każdego miesiąca poczynając od dnia 18.02.2014r. z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat; II. dalej idące powództwo oddala, nie obciążając w tym zakresie strony powodowej kosztami sądowymi; III. nakazuje pozwanemu R. S. aby uiścił na rzecz Skarbu Państwa (kasa tut. Sądu) kwotę 30 złotych plus 12 zł za klauzulę wykonalności tytułem należnej opłaty sądowej;
IV. wyrokowi w pkt I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt VII RC 23/14
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 18.02.2014 roku Z. S., działając w imieniu małoletniej M. S. wniosła o podwyższenie alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 22.02.2013 roku sygn. XIII RC 2951/12 na rzecz małoletniej z kwoty po 600 zł miesięcznie do kwoty po 1000 zł miesięcznie, płatnych z góry do rąk matki powódki do 10 dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w zapalcie którejkolwiek z rat oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przypisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że od ostatniego orzeczenia w przedmiocie ustalenia alimentów minął rok.
Dziecko jest uczennicą drugiej klasy gimnazjum w M. i jest dorastającą nastolatką, która ma coraz większe problemy związane z rozwojem umysłowym i osobistymi potrzebami, które wyraźnie wzrosły. Wskazała na koszty utrzymania mieszkania oraz podała, iż sytuacja majątkowa pozwanego znacznie się polepszyła. W odpowiedzi na pozew R. S. wniósł o jego oddalenie w całości. W uzasadnieniu wskazał, że w pozwie nie wykazano zwiększenia się potrzeb dziecka, a dochody pozwanego nie podniosły się i jego sytuacja materialna pogorszyła się po rozwodzie po opuszczeniu wspólnego mieszkania.
Zaprzeczył stwierdzeniom o braku zainteresowania dzieckiem - przez rok opłacał córce abonament telefoniczny, spędził z nią 10 dni wakacji nad morzem. Wymienił także prezenty i odzież kupowaną małoletniej za łączną kwotę 1866 zł. W obszernym piśmie procesowym z 11.05.2014 roku Z. S. odniosła się do twierdzeń pozwanego, w dużej mierze zaprzeczając im, oraz oszacowała koszty utrzymana na kwotę 1403,47 zł miesięcznie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem z dnia 22.02.2013 roku sygn. akt XIII RC 2951/12 Sąd Okręgowy we Wrocławiu rozwiązał małżeństwo R.
S. i Z. S. przez rozwód. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką stron M. S. powierzył powódce, pozostawiając pozwanemu prawo do współdecydowania o jej istotnych sprawach, w szczególności związanych z leczeniem i realizacją obowiązku szkolnego. Udział stron w ponoszeniu kosztów utrzymania małoletniej Sąd Okręgowy określił w ten sposób, że zasądził od R. S. na jej rzecz alimenty w kwocie po 600 zł miesięcznie, płatne z góry do 10-go dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, płatne do rąk Z.
S., poczynając od dnia prawomocności wyroku, a pozostałymi kosztami utrzymania małoletniej obciążył powódkę. Wyrok uprawomocnił się w dniu 16.03.2013 roku. Z. S.pracowała wówczas jako podinspektor w U. K.z wynagrodzeniem 1774,79 zł netto miesięcznie. R. S.pracował w K.w M.z wynagrodzeniem 3879,38 zł netto miesięcznie. Pozwany na rozprawie zgodził się na alimenty na małoletnią w wysokości 600 zł. Dowód: Dokumenty z akt Sądu Okręgowego we Wrocławiu sygn. akt XIII RC 2951/12 Małoletnia powódka ma obecnie 15 lat, uczęszcza do drugiej klasy Gimnazjum w M..
Mieszka matką w M. w mieszkaniu lokatorskim. Książki i zeszyty oraz plecak do szkoły kosztowały w tym roku 300 zł. Opłacany przez Z. S. czynsz na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej (...) wyniósł styczniu 2014 roku w kwocie 615,24 zł, a w marcu 2014 roku 610 zł. Czynsz ten zawiera zarówno opłaty eksploatacyjne, jak i raty kredytu mieszkaniowego – głównym lokatorem jest Z. S.. Opłata za odprowadzenie ścieków pod koniec 2013 roku wyniosła 99,71 zł za dwa miesiące, a na początku 2014 roku 170,20 zł, należność za wodę w styczniu 2014 roku wyniosła 58,17 zł, należność za energię elektryczną wynosi 76,46 zł - 85,55 zł miesięcznie , należność za gaz od 107,60 zł do 186,35 zł miesięcznie.
Opłata za wywóz śmieci wynosi 7 zł od osoby miesięcznie. Z. S.nadal pracuje jako podinspektor ds. obsługi Rady Gminy w U. K.z wynagrodzeniem 1894,79 zł netto miesięcznie. Na artykuły spożywcze dla córki wydaje 375 – 420 zł miesięcznie, na odzież dla małoletniej w lutym 2014 roku wydała 224,97 zł. W lutym 2014 roku kupiła córce okulary za 415 zł. Dowód: Dowody przelewów – k. 4-11, 69-78 Zaświadczenie o wynagrodzeniu – k. 66 Faktura VAT nr (...) – k. 93 Przesłuchanie Z. S. – k. 94-95 R. S. po rozwodzie wyprowadził się i mieszka z ojcem w K., partycypując w kosztach utrzymania domu.
Płaci dobrowolnie alimenty zasądzone przez sąd. Należność za prąd w kwietniu 2014 roku wyniosła 132,52 zł, za gaz w marcu 2014r. 77,28 zł, za wodę w lutym 2014 roku 102,33 zł, a za wywóz śmieci 108 zł za pół roku. W listopadzie 2013 roku zakupił opał do domu za kwotę 930,85 zł Pozwany pracuje nadal w Komendzie Powiatowej Policji w M. z wynagrodzeniem 3890,58 zł netto, spłaca pożyczkę w kasie pożyczkowej w zakładzie pracy w wysokości 1000 zł miesięcznie. Dowód: Zaświadczenie o wynagrodzeniu – k. 41 Dowody przelewów – k. 26-28, 34, 36-39 Asygnata 13/108 – k. 43 Wyciąg z konta – 29 Przesłuchanie R.
S. – k. 95
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Przy tak ustalonym stanie faktycznym powództwo zasługiwało w niewielkim stopniu na uwzględnienie znajdując częściowo odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym, a w szczególności we wzroście usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki oraz zmianie okoliczności, która nastąpiła od ostatniego orzeczenia w przedmiocie alimentów na małoletnią. Ustalając stan faktyczny Sad oparł się na przedstawionych przez strony dokumentach, nie znajdując powodów dla odmówienia im wiarygodności. W pozostałym zakresie Sąd oparł się na twierdzeniach stron.
W zakresie wysokości kosztów utrzymania duża część okoliczności jest zresztą między stronami bezspornych – dowody przedstawione przez strony pozwalają ustalić je dokładnie i w sposób nie budzący wątpliwości. Sąd nie dopuścił jako dowodów paragonów przedłożonych przez stronę powodową – nie pozwalają one na identyfikację osoby kupującej i przeznaczenia zakupionych towarów. W zakresie wydatków na żywność i środki czystości Sąd przyjął ich wysokość zatem na podstawie twierdzeń stron i szacunków Z. S.. Sporna między stronami jest wysokość udziału w kosztach utrzymywania małoletniej, jaki powinien pokrywać pozwany R.
S.. Zauważyć tu należy, że pozwany zarabia zaledwie 11 zł więcej, niż w czasie sprawy rozwodowej, zatem w tym zakresie nie nastąpiła istotna zmiana. Jego możliwości finansowe zwiększyły się zatem jedynie o tyle, że zawarł nowy związek małżeński z osobą, która również pracuje i z którą może wspólnie dokonywać zakupów np. spożywczych oraz ograniczać koszty np. poprzez wspólne dojeżdżanie do pracy. Z. S. natomiast zarabia obecnie więcej o 120 złotych w porównaniu do stanu w czasie sprawy rozwodowej. Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd przede wszystkim zobowiązany był zweryfikować przesłanki art. 138 k.r.o. stanowiącego podstawę prawną powództwa.
Zgodnie z art. 138 k.r.o. w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. W doktrynie prawa rodzinnego i judykaturze wskazuje się, że w przypadku małoletniego dziecka zakres jego usprawiedliwionych potrzeb wzrasta na ogół wraz z wiekiem – znaczącym momentem w tym zakresie będzie np. chwila rozpoczęcia nauki w szkole (tak: Kodeks rodzinny i opiekuńczy – komentarz pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 2011, str. 985). Podkreśla się przy tym jako przesłanki uzasadniające uznanie wzrostu potrzeb uprawnionego np. konieczność pobierania dodatkowych lekcji (tak orz.
SN z 1.06.1965, I CZ 135/64, niepubl.). Wreszcie zmiana stosunków zachodzi w razie zmiany możliwości zarobkowych i stanu majątkowego zobowiązanego. W zakresie potrzeb małoletniej zmiana ta wynika z jej rozwoju, natomiast w zakresie możliwości zarobkowych pozwanego z jego stanu cywilnego. Sąd ocenił, że zmiany te były nieznaczne, lecz uzasadniają podniesienie wysokości alimentów w odpowiedniej wysokości. Zgodnie z art. 133 § 1 k.r.o. rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
Zakres obowiązku alimentacyjnego wyznacza art. 135 § 1 k.r.o. wskazując, że zależy on od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych możliwości zobowiązanego. Kierując się wskazaniami strony powodowej oraz przeprowadzonymi dowodami przyjąć należało, że udział małoletniej w miesięcznym koszcie utrzymania mieszkania wynosi 465,33 zł, wydatki na żywność to ok. 400 zł miesięcznie, koszty lekarstw średnio ok. 80 zł miesięcznie, książek i pomocy szkolnych ok. 25 zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę wskazane przez stronę powodową wydatki Sąd przyjął, że na kosmetyki i odzież winna wystarczyć kwota 300 zł miesięcznie – wykazywane w pozwie i pismach procesowych kwoty są zmienne, zakupów tego typu rzeczy nie dokonuje się wszak co miesiąc, a kwota 3600 zł rocznie winna całkowicie wystarczyć na małoletnią w tym wieku.
W porównaniu do ostatniej rozprawy matka powódki dokonała znaczącego wydatku w postaci zakupu okularów dla małoletniej. Przyjmując te wartości i doliczając koszt zakupionych okularów należało przyjąć, że łączny koszt utrzymania małoletniej wynosi więc obecnie ok. 1300 zł miesięcznie. Nie jest to koszt znacząco odbiegający od normalnych potrzeb dziecka w tym wieku. Sąd nie zaliczył do uzasadnionych potrzeb małoletniej kosztów utrzymania jej kota. Jakkolwiek należy w pełni zrozumieć zaspokajanie potrzeb emocjonalnych oraz dobroczynny wpływ wychowawczy posiadania przez dziecko zwierzęcia domowego, to jednak zdaniem Sądu koszty jego utrzymania nie wchodzą w zakres obowiązku alimentacyjnego w rozumieniu art. 135 § 1 k.ro., gdzie mowa jest o zaspokajaniu potrzeb uprawnionego, a nie jego podopiecznych.
Pozwany aktywnie uczestniczy w życiu małoletniej, sytuacja majątkowa obojga rodziców jest dobra, małoletnia jest w wieku, który nie wymaga szczególnego nakładu pracy w opiece nad nią, stąd Sąd uznał, że brak jest podstaw do różnicowania udziałów, w jakich oboje rodzice powinni się przyczyniać do kosztów jej utrzymania. Z tego też powodu Sąd ustalił wysokość alimentów od R. S. na rzecz małoletniej na poziomie 650 zł miesięcznie. W pozostałym natomiast zakresie powództwo na rzecz małoletniej M. S. należało oddalić, jako nie wykazane i nie udowodnione w realnych kosztach jej utrzymania, a w szczególności w zakresie istotnej zmiany od ostatniego orzeczenia w tym zakresie.
Biorąc pod uwagę treść orzeczenia, wiek i stan majątkowy małoletniej powódki w kontekście uregulowania art. 102 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 4 ustawy z 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. jedn. Dz. U. nr 90 z 2010 roku poz. 594 ze zm.) Sąd postanowił o nie obciążaniu strony powodowej przypadającą na nią opłatą stosunkową. Orzeczenie o kosztach sądowych należnych od pozwanego oparto natomiast o art. 98 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Wobec treści art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd orzekł o natychmiastowej wykonalności wyroku w punkcie I.
ZARZĄDZENIE 1) Odnotować w kontrolce uzasadnień 2) Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć Z. S. z pouczeniem o apelacji 3) K.. 14 dni M., dnia 2.06.2014 r.