Legislator Case Law & Legislation
II Cz 777/14 AI generated

II Cz 777/14 · Sąd powszechny

Case Number II Cz 777/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w K. odrzucił zażalenie dłużnika na postanowienie z dnia 24 czerwca 2014 r. oddalającego skargę oraz wniosek o wydanie zarządzenia w trybie nadzorczym. W uzasadnieniu wskazał, że dłużniczka zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 24 czerwca 2014 r. dotyczące oddalenia skargi na czynności komornika polegającej na zajęciu wierzytelności dłużnika oraz oddalającej wniosek o wydanie zarządzeń w trybie nadzorczym. Zażalenie bowiem na tego rodzaju postanowienie nie przysługuje. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyła dłużniczka powołując się na naruszenie jej praw.

Legislator headnote

AI generated

art. 397 § 2 k.p.c; II Cz 777/14 · Sąd powszechny: odrzucił zażalenie dłużnika na postanowienie z dnia 24 czerwca 2014 r. oddalającego skargę oraz wniosek o wydanie zarządzenia w trybie nadzorczym. W uzasadnieniu wskazał, że dłużniczka zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 24 czerwca 2014 r. dotyczące oddalenia skargi na czynności komornika polegającej na zajęciu wierzytelności dłużnika oraz oddalającej wniosek o wydanie zarządzeń w trybie nadzorczym. Zażalenie bowiem na tego rodzaju postanowienie nie przysługuje. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyła dłużniczka powołując się na naruszenie jej praw.

Keywords

AI generated
art. 397 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 397 § 2 k.p.c
z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt II Cz 777/14 POSTANOWIENIE K., dnia 2 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski Sędziowie: SSO. Barbara Mokras SSO. Wojciech Vogt – spr. po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzycieli (...) Bank S.A. i (...) w K. z udziałem dłużnika A. S. w przedmiocie skargi dłużnika A. S. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. J. B. z dnia 11 kwietnia 2014 r. polegająca na zajęciu wierzytelności z dnia 2 kwietnia 2014 r. w sprawie egzekucyjnej sygn. Kms 44/14 i Km 449/11 oraz wniosku o wydanie zarządzeń nadzorczych na skutek zażalenia dłużnika od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 29 sierpnia 2014 r., sygn. akt I Co 260/14 postanawia: oddalić zażalenie

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w K. odrzucił zażalenie dłużnika na postanowienie z dnia 24 czerwca 2014 r. oddalającego skargę oraz wniosek o wydanie zarządzenia w trybie nadzorczym. W uzasadnieniu wskazał, że dłużniczka zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 24 czerwca 2014 r. dotyczące oddalenia skargi na czynności komornika polegającej na zajęciu wierzytelności dłużnika oraz oddalającej wniosek o wydanie zarządzeń w trybie nadzorczym. Zażalenie bowiem na tego rodzaju postanowienie nie przysługuje. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyła dłużniczka powołując się na naruszenie jej praw.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Trafnie Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie dłużniczki. Stosownie bowiem do art. 767 4 § 1 k.p.c. zażalenie na postanowienie sądu rozstrzygające skargę na czynności komornika przysługuje tylko w wypadkach wskazanych w ustawie. Chodzi zatem o postanowienia , których zaskarżalność przewidziano wprost w przepisach części trzeciej kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym oraz o postanowienia kończące postępowanie w sprawie. Kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje zażalenia na postanowienie sądu wydane w wyniku rozpoznania skargi dotyczącej zajęcia wierzytelności i nie jest to czynność kończąca postępowanie przed Komornikiem. Sąd więc maił obowiązek odrzucić takie zażalenie. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.