Legislator Case Law & Legislation
IV Cz 320/13 AI generated

IV Cz 320/13 · Sąd powszechny

Case Number IV Cz 320/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił skargę dłużników i oddalił wniosek jednego z nich o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga została złożona po terminie określonym w art. 767 § 4 kpc a wniosek o przywrócenie terminu podlegał oddaleniu, bowiem dłużnik M. M. nie wykazał, iż wpisał na kopercie błędny adres bez swojej winy. Zażalenie na to postanowienie złożyli obaj dłużnicy, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazali, iż treść skargi była jasna i nie wymagała sprecyzowania, zatem wezwanie ich do usunięcia braków formalnych było zbędne.

Legislator headnote

AI generated

IV Cz 320/13 · Sąd powszechny: W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga została złożona po terminie określonym w art. 767 § 4 kpc a wniosek o przywrócenie terminu podlegał oddaleniu, bowiem dłużnik M. M. nie wykazał, iż wpisał na kopercie błędny adres bez swojej winy. Zażalenie na to postanowienie złożyli obaj dłużnicy, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazali, iż treść skargi była jasna i nie wymagała sprecyzowania, zatem wezwanie ich do usunięcia braków formalnych było zbędne.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Cz 320/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy w Słupsku, Wydział IV Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Andrzej Jastrzębski Sędziowie: SO Jolanta Deniziuk SO Wanda Dumanowska ( spr. ) po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013r., w S. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużników K. M.i M. M.na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Słupsku Ireneusza Kowalskiego w sprawie Km(...), polegającą na ustaleniu kosztów postepowania postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012r. z udziałem wierzyciela Przedsiębiorstwa Handlowo – Produkcyjnego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na skutek zażalenia dłużników od postanowienia Sądu Rejonowego w Słupsku XV Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w M. z dnia 19 marca 2013r. w sprawie o sygn. akt XV Co162/13 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił skargę dłużników i oddalił wniosek jednego z nich o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga została złożona po terminie określonym w art. 767 § 4 kpc a wniosek o przywrócenie terminu podlegał oddaleniu, bowiem dłużnik M. M. nie wykazał, iż wpisał na kopercie błędny adres bez swojej winy. Zażalenie na to postanowienie złożyli obaj dłużnicy, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazali, iż treść skargi była jasna i nie wymagała sprecyzowania, zatem wezwanie ich do usunięcia braków formalnych było zbędne.

SĄD II-ej INSTANCJI ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE: Zażalenie dłużników zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić się należy ze skarżącymi, iż złożona przez nich skarga precyzyjnie określała zaskarżoną czynność, zatem zbędnym było wydanie zarządzenia z dnia 5 lutego 2013r. Kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje żadnych wymagań formalnych dla skargi na czynności komornika, jednak w doktrynie dominuje pogląd, iż w razie zgłoszenia jej na piśmie powinna odpowiadać warunkom pisma procesowego przewidzianym w art. 126 kpc. W żadnym jednak wypadku w skardze nie może zabraknąć elementów typowych dla środka zaskarżenia, jak: dokładne określenie czynności komornika (bądź wskazanie czynności, której komornik zaniechał), wniosek o uchylenie, zmianę lub dokonanie określonej czynności, uzasadnienie skargi oraz wskazanie wartości egzekwowanego roszczenia.

Z treści wniosku skargi wynika, iż dłużnicy prawidłowo i precyzyjnie określili czynność Komornika, a jedynie w uzasadnieniu odwołali się do możliwości miarkowania opłaty egzekucyjnej. Zatem zgodzić się należy ze skarżącymi, iż zbędnym było wydanie zarządzenia z dnia 5 lutego 2013r. Wobec powyższego, z mocy art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § kpc, należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.