I ACz 203/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt I ACz 203/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Anna Gawełko po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Zakładu (...) Sp. z o.o. z siedzibą w D. przeciwko Centrum Handlowemu (...). K., W. G. Sp. j. z siedzibą w M. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydział VI Gospodarczy z dnia 18 lutego 2013 r., sygn. akt VI GC 107/12 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od opłaty od zażalenia z dnia 7 sierpnia 2912 r. i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu wskazano, że pozwany składał już podobne wnioski, które zostały prawomocnie oddalone, zaś obecnie powołuje się na nowe okoliczności tj. prowadzone w firmie prace inwestycyjne, wymagające zwiększenia zatrudnienia i zaangażowania firm zewnętrznych. W ocenie Sądu przedłożona przez pozwanego wybiórcza dokumentacja nie daje wiarygodnego obrazu jego aktualnej sytuacji finansowej.

W jednak każdym razie wynika z niej, że pozwany dysponuje majątkiem i obraca znacznymi środkami finansowymi. W II kwartale ub. roku osiągnął przychód netto ze sprzedaży w wysokości 1.907.000 zł. Tym samym pozwany w dalszym ciągu nie wykazał braku środków na opłatę od zażalenia, jak i na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Żaląc się na powyższe postanowienie pozwany domagał się jego uchylenia, odwołując się do tych samych argumentów, które stanowiły podstawę jego wniosków o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Sytuacja finansowa pozwanej spółki była już przedmiotem analizy przez sądy obu instancji, które uznały iż spółka nie wykazała braku środków, tak na pokrycie kosztów sądowych, jak i opłacenie pełnomocnika. Uzasadniając swój ponowny wniosek pozwany powołuje się na okoliczność wdrożenia prac inwestycyjnych w swoim zakładzie. Decyzja w tym przedmiocie musiała być poprzedzona kalkulacją możliwości finansowych pozwanego, która powinna uwzględniać wszystkie koszty działalności, do których jak wiadomo pozwanemu należą także koszty związane z obroną swoich praw przed sądem.

Działania pozwanego dowodzą, że inne zobowiązania traktuje priorytetowo, oczekując finansowania jego procesów, tak w zakresie kosztów sądowych, jak i pomocy pełnomocnika, ze środków Skarbu Państwa, czyli de facto innych obywateli, co nie może zasługiwać na aprobatę, tym bardziej, że analiza akt sprawy i treści obszernej ilości składanych przez pozwanego pism procesowych ewidentnie wskazuje, że jego czynności zmierzają do nieuzasadnionego tamowania postępowania. Takie działania są sprzeczne z celem postępowania sądowego i Skarb Państwa nie może ich finansować.

Z tych względów zażalenie, jako bezzasadne, podlegało oddaleniu przez Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.