Legislator Case Law & Legislation
II S 62/13 AI generated

II S 62/13 · Sąd powszechny

Case Number II S 62/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

W dniu 10 maja 2013 roku do Sądu Okręgowego w Lublinie wpłynęła skarga, złożona przez J. K. w dniu 23 kwietnia 2013 roku (data stempla pocztowego), dotycząca przewlekłości postępowania w sprawie I Co 1263/12 byłego Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim (obecnie I Co 1263/12 Sadu Rejonowego w Kraśniku). W skardze wskazano, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu skarżąca złożyła w październiku 2012 roku i mimo, że Sąd „przyznał” jej postanowienie to żaden adwokat dotychczas nie zajął się sprawą. Skarżąca wskazała, że nie wie dlaczego Sąd ciągle zmienia zdanie a adwokaci odnawiają jej pomocy.

Legislator headnote

AI generated

II S 62/13 · Sąd powszechny: Podkreśliła, że zwłoka naraża ją na straty i może skutkować przegranie sprawy. W końcowej części skargi J. K. wniosła o udzielenie jej odpowiedzi. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a nadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II S 62/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2013 roku Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Ewa Łuchtaj (spr.) Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Iwona Tchórzewska Sędzia Sądu Okręgowego Tomasz Lebowa po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 roku w Lublinie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym, prowadzonym przez były Sąd Rejonowy w Opolu Lubelskim w sprawie I Co 1263/12 (obecnie I Co Sądu Rejonowego w K.), bez nieuzasadnionej zwłoki postanawia: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2013 roku do Sądu Okręgowego w Lublinie wpłynęła skarga, złożona przez J. K. w dniu 23 kwietnia 2013 roku (data stempla pocztowego), dotycząca przewlekłości postępowania w sprawie I Co 1263/12 byłego Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim (obecnie I Co 1263/12 Sadu Rejonowego w Kraśniku). W skardze wskazano, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu skarżąca złożyła w październiku 2012 roku i mimo, że Sąd „przyznał” jej postanowienie to żaden adwokat dotychczas nie zajął się sprawą. Skarżąca wskazała, że nie wie dlaczego Sąd ciągle zmienia zdanie a adwokaci odnawiają jej pomocy.

Podkreśliła, że zwłoka naraża ją na straty i może skutkować przegranie sprawy. W końcowej części skargi J. K. wniosła o udzielenie jej odpowiedzi. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a nadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.

W rozpoznawanej sprawie skarga nie zawiera koniecznego elementu konstrukcyjnego w postaci wniosku o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Wymogu, o którym mowa nie spełnia sformułowanie w skardze wniosku o treści „Proszę o odpowiedź” Skargę, która nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca, na podstawie art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy, bez wzywania do uzupełnienia braków. Z tych wszystkich względów i na mocy wskazanych wyżej przepisów prawa Sąd Okręgowy orzekł jak sentencji postanowienia.