IV Cz 257/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt IV Ca 200/13 Sygn. akt IV Cz 257/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Mariusz Struski Sędziowie SO: Dorota Curzydło (spr.), Andrzej Jastrzębski Protokolant: Barbara Foltyn po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r. w Słupsku na rozprawie sprawy z powództwa M. P. przeciwko W. P., Miastu S. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym sprawy z powództwa M. P. przeciwko W. P. o ustalenie na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 23 stycznia 2013r., sygn. akt I C 5/11 oraz zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 3 kwietnia 2013 r. sygn. akt I C 5/11 1. oddala apelację, 2. zasądza od powódki M. P. na rzez pozwanego W. P. kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, 3. oddala zażalenie. Sygn. akt IV Cz 257/13

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Słupsku oddalił wniosek powódki o zabezpieczenie roszczenia. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że powódka wniosła o zabezpieczenie roszczenia poprzez zakaz zbywania i dalszego obciążania nieruchomości położonej w S. przy ul. (...) lub o nakazanie wpisania ostrzeżenia w księgach wieczystych prowadzonych przez Sąd Rejonowy w Słupsku o nr (...), (...) i (...) o toczącym się postępowaniu podając, iż istnieje uzasadniona obawa, że pozwany może sprzedać sporną nieruchomość czym narazi powódkę na szkodę i uniemożliwi ewentualne wykonanie orzeczeń sądowych.

Zważył Sąd Rejonowy, że wniosek powódki nie zasługuje na uwzględnienie. Przytaczając art. 730 1 k.p.c. konstatował, że skoro wyrokiem z dnia 23 stycznia 2013r. roszczenie powódki dot. uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym oraz roszczenie o uznanie czynności prawnej w postaci umowy z 18 marca 1999r. za nieważną zostały oddalone to brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o zabezpieczenie , bowiem powódka nie uprawdopodobniła roszczenia a tym samym nie istnieje interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.

Z postanowieniem nie zgodziła sie powódka, która zaskarżyła je w całości i wniosła o jego zmianę poprzez orzeczenie zgodnie z wnioskiem o zabezpieczenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła rozstrzygnięcie sprawy przez sąd do tego nieuprawniony oraz błąd w ustaleniach faktycznych poprzez błędne ustalenie, że powódka nie uprawdopodobniła roszczenia, a tym samym nie istnieje interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Rozwijając zarzuty wskazała, że wniosek o zabezpieczenie składała do Sądu Okręgowego a nie do Sądu Rejonowego.

Zarzuciła, że w jej ocenie materiał dowodowy jak i apelacja w sposób oczywisty potwierdzają zasadność złożonego wniosku o zabezpieczenie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji dokonał trafnej oceny, że powódka nie uprawdopodobniła dochodzonego roszczenia, nie naruszając tym samym art. 730 1 § 1 k.p.c. Przyjmuje się, że roszczenie jest uprawdopodobnione, jeżeli prima facie istnieje znaczna szansa jego istnienia. Nie sposób na gruncie rozpoznawanej sprawy , w sytuacji gdy Sąd Rejonowy w Słupsku wyrokiem z dnia 23 stycznia 2013 r. oddalił powództwo a Sąd drugiej instancji nie uwzględnił apelacji powódki od tego wyroku , dokonać oceny, że powódka uprawdopodobniła swoje roszczenie.

Trafnym jest zatem rozstrzygniecie Sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o zabezpieczenie. Niezasadny jest także podniesiony przez powódkę w zażaleniu zarzut wydania postanowienia przez sąd niewłaściwy. Wniosek o zabezpieczenie został bowiem zgłoszony kiedy postępowanie toczyło się przed sądem pierwszej instancji i zgodnie z art. 734 k.p.c. sądem właściwym do rozpoznania tego wniosku był sąd, do którego właściwości należy rozpoznanie sprawy w pierwszej instancji czyli Sąd Rejonowy w Słupsku . Wobec powyższego na podstawie art. art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu