Ts 145/02 · Trybunał Konstytucyjny

121 POSTANOWIENIE z dnia 5 lutego 2003 r. Sygn. akt Ts 145/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Marii Kopciuch w sprawie zgodności: art. 14 pkt 1 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. Nr 85, poz. 388 ze zm.) z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 77, art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej Marii Kopciuch złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 16 października 2002 r. zarzucono, iż art. 14 pkt 1 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.

U. Nr 85, poz. 388 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 77, art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 6 grudnia 2002 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej m.in. poprzez wskazanie ostatecznego orzeczenia sądu lub organu administracji publicznej wydanego na podstawie zakwestionowanych w skardze konstytucyjnej regulacji prawnych, które to orzeczenie skarżąca czyni podstawą złożenia skargi. W piśmie z 16 grudnia 2002 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, iż za podstawę skargi konstytucyjnej przyjmuje wezwanie Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej w Gdańsku-Wrzeszczu (w likwidacji) z 18 lutego 2002 r. o zapłatę z tytułu udziału w kosztach remontu nieruchomości wspólnej.

W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP podstawą wystąpienia ze skargą konstytucyjną jest wydanie przez sąd lub organ administracji publicznej ostatecznego orzeczenia odnoszącego się do praw lub wolności konstytucyjnych skarżącego. Wskazane przez pełnomocnika skarżącej wezwanie Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej w Gdańsku-Wrzeszczu (w likwidacji) z 18 lutego 2002 r. nie ma charakteru takiego orzeczenie. Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej w Gdańsku-Wrzeszczu (w likwidacji) nie ma bowiem charakteru organu administracji publicznej, zaś skierowane do skarżącej wezwanie nie stanowi władczego rozstrzygnięcia o przysługujących jej prawach lub wolnościach o charakterze konstytucyjnym.

W tym stanie rzeczy, z uwagi na niespełnienie przesłanek warunkujących dopuszczalność merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej należało odmówić nadania jej dalszego biegu. 2