Ts 46/01 · Trybunał Konstytucyjny
Legislator summary
AI generated161 Postanowienie z dnia 16 maja 2001 r. Sygn. Ts 46/01 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stefan J. Jaworski po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Janusza G. p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Janusza G. wniesionej do Trybunału 13 kwietnia 2001 r. zarzucono, iż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 listopada 2000 r. (sygn. II SA/Gd 323/00) narusza wskazane w skardze konstytucyjnej przepisy ustawy o pomocy społecznej i Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Legislator headnote
AI generatedart. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Ts 46/01 · Trybunał Konstytucyjny: Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych. W skardze konstytucyjnej Janusza G. zażądano natomiast od Trybunału Konstytucyjnego zbadania zgodności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 listopada 2000 r. (sygn. akt II SA/Gd 323/00) ze wskazanymi w skardze przepisami ustawowymi, nie formułując równocześnie jakichkolwiek zarzutów w stosunku do podstawy normatywnej tego wyroku.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
161 Postanowienie z dnia 16 maja 2001 r. Sygn. Ts 46/01 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stefan J. Jaworski po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Janusza G. p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Janusza G. wniesionej do Trybunału 13 kwietnia 2001 r. zarzucono, iż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 listopada 2000 r. (sygn. II SA/Gd 323/00) narusza wskazane w skardze konstytucyjnej przepisy ustawy o pomocy społecznej i Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych. W skardze konstytucyjnej Janusza G. zażądano natomiast od Trybunału Konstytucyjnego zbadania zgodności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 listopada 2000 r. (sygn. akt II SA/Gd 323/00) ze wskazanymi w skardze przepisami ustawowymi, nie formułując równocześnie jakichkolwiek zarzutów w stosunku do podstawy normatywnej tego wyroku.
Tak określony przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż złożona skarga nie spełnia również wymogów dopuszczalności jej merytorycznego rozstrzygnięcia, które ustawodawca przewidział w art. 47 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, gdzie w sposób wyraźny wskazał, jakie wymagania formalne i materialne powinna spełniać kierowana do Trybunału skarga konstytucyjna. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.