II CZ 3/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 3/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSA Katarzyna Polańska-Farion w sprawie ze skargi A. G. przy uczestnictwie P. B. i in., o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt I ACa …/04, wydanym w sprawie z powództwa M. B. i Z. B. przeciwko L. B. i in., o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 maja 2014 r., zażalenia pozwanej - skarżącej A.G. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 kwietnia 2013 r., oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

2 Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę A. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 19 maja 2004 r., w sprawie z powództwa M. B. i Z. B. przeciwko L. B. i in. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy A. G. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 408 k.p.c. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Odnośnie do zarzutów zażalenia kluczowa była ocena, czy żaląca była pozbawiona możności działania w rozumieniu art. 408 k.p.c., w sprawie zakończonej wyrokiem z 2004 r. Sąd Apelacyjny przyjął, że nie ma wystarczających podstaw do uznania, że taka sytuacja wystąpiła. Żaląca była reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, któremu trzykrotnie udzielała pełnomocnictwa. Pełnomocnik sporządził w sprawie apelację i kasację, rozpoznane przez właściwe sądy. Z treści zażalenia nie wynikają żadne konkretne zarzuty co do postępowania pełnomocnika. Zasadnie przeto Sąd Apelacyjny przyjął, że żaląca nie wykazała okoliczności pozwalających na uznanie, iż została pozbawiona możliwości działania wyłączających skutek upływu terminu z art. 408 k.p.c. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.