Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 119/13 AI generated

IV CZ 119/13 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 119/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Sąd Rejonowy w S. stwierdził, że R. i Z. małżonkowie L. nabyli na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej z dniem 16 września 2005 r. przez zasiedzenie własność nieruchomości stanowiącej działkę nr 603/1 o obszarze 0,0830 ha, położoną w O., dla której Sąd Rejonowy w S. prowadzi księgę wieczystą nr 29775/9. W wyniku rozpoznania apelacji uczestnika postępowania D. K. Sąd Okręgowy w G. zmienił zaskarżone postanowienie przez zastąpienie wskazanej wyżej daty zasiedzenia datą 9 października 2010 r. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił wniosek D. K. o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i odrzucił skargę kasacyjną uczestnika jako spóźnioną. W zażaleniu uczestnik D. K., zaskarżając postanowienie w części odrzucającej skargę kasacyjną, wniósł o jego uchylenie w tej części po wcześniejszym skontrolowaniu, na podstawie art. 380 w związku z art. 3941 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c., zasadności odmowy przywrócenia terminu do jej wniesienia.

Legislator headnote

AI generated

art. 397 § 2 k.p.c, art. 168 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c, art. 39814 k.p.c; IV CZ 119/13 · Sąd Najwyższy: Stosownie do art. 168 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Strona występująca o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej zobowiązana jest uprawdopodobnić, że do uchybienia doszło bez jej winy. Ugruntowane na tle art. 168 k.p.c. orzecznictwo i doktryna zgodnie wskazują, że brak winy w niedokonaniu w terminie czynności procesowej podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144).

Keywords

AI generated
art. 397 § 2 k.p.c art. 168 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c art. 39814 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 397 § 2 k.p.c
3941 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c., zasadności odmowy przywrócenia terminu do jej wniesienia.
art. 168 k.p.c
Ugruntowane na tle art. 168 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
W tym stanie rzeczy zażalenie uczestnika podlegało oddaleniu jako niezasadne (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
W tym stanie rzeczy zażalenie uczestnika podlegało oddaleniu jako niezasadne (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
III CRN 448/71
postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, z.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 119/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca) SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku R. L. przy uczestnictwie D. K., W. K. i Z. L. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lutego 2014 r., zażalenia uczestnika postępowania D. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 6 czerwca 2013 r. oddala zażalenie. 2

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w S. stwierdził, że R. i Z. małżonkowie L. nabyli na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej z dniem 16 września 2005 r. przez zasiedzenie własność nieruchomości stanowiącej działkę nr 603/1 o obszarze 0,0830 ha, położoną w O., dla której Sąd Rejonowy w S. prowadzi księgę wieczystą nr 29775/9. W wyniku rozpoznania apelacji uczestnika postępowania D. K. Sąd Okręgowy w G. zmienił zaskarżone postanowienie przez zastąpienie wskazanej wyżej daty zasiedzenia datą 9 października 2010 r. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił wniosek D. K. o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i odrzucił skargę kasacyjną uczestnika jako spóźnioną. W zażaleniu uczestnik D. K., zaskarżając postanowienie w części odrzucającej skargę kasacyjną, wniósł o jego uchylenie w tej części po wcześniejszym skontrolowaniu, na podstawie art. 380 w związku z art. 3941 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c., zasadności odmowy przywrócenia terminu do jej wniesienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 168 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Strona występująca o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej zobowiązana jest uprawdopodobnić, że do uchybienia doszło bez jej winy. Ugruntowane na tle art. 168 k.p.c. orzecznictwo i doktryna zgodnie wskazują, że brak winy w niedokonaniu w terminie czynności procesowej podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144).

Brak winy w razie choroby strony lub jej pełnomocnika w okresie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej ma miejsce, gdy stan zdrowia uniemożliwił realnie podjęcie działania osobiście lub skorzystanie z pomocy innych osób (por. postanowienie SN z dnia 5 sierpnia 2005 r., II PZ 20/05, OSNP 2006, nr 13-14, poz. 214). Takich 3 okoliczności żalący nie wykazał, albowiem przedłożone przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego uczestnika trzy recepty lekarskie z adnotacją okulisty o przekrwieniu gałek ocznych oraz światłowstręcie, nie świadczą o braku możliwości, z uwagi na stopień i charakter dolegliwości, złożenia skargi kasacyjnej w ustawowym terminie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 stycznia 1974 r., II CO 18/73, niepublikowane, z dnia 12 lutego 1999 r., II UKN 667/98, OSNAPiUS 2000, nr 12, poz. 488, notka i z dnia 17 czerwca 1999 r., I PKN 103/99, OSNAPiUS 2000, nr 19, poz. 719).

W tym stanie rzeczy zażalenie uczestnika podlegało oddaleniu jako niezasadne (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).