Legislator Case Law & Legislation
SDI 35/13 AI generated

SDI 35/13 · Sąd Najwyższy

Case Number SDI 35/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 9 października 2013 r. Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść prokurator I. J., która została uniewinniona od popełnienia przewinienia służbowego określonego w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U z 2011 r. Nr 270, poz. 1599, j.t.). Pismem z dnia 30 października 2013 r. obrońca prokurator I. J. złożył wniosek o zasądzenie na rzecz obwinionej poniesionych przez nią 2 uzasadnionych wydatków tytułem ustanowienia w sprawie obrońcy, w wysokości 3 600 zł.

Legislator headnote

AI generated

art. 636 k.p.k; SDI 35/13 · Sąd Najwyższy: Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść prokurator I. J., która została uniewinniona od popełnienia przewinienia służbowego określonego w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U z 2011 r. Nr 270, poz. 1599, j.t.). Pismem z dnia 30 października 2013 r. obrońca prokurator I. J. złożył wniosek o zasądzenie na rzecz obwinionej poniesionych przez nią 2 uzasadnionych wydatków tytułem ustanowienia w sprawie obrońcy, w wysokości 3 600 zł.

Keywords

AI generated
art. 636 k.p.k

Cited Legislation

AI generated
art. 636 k.p.k
Jednak do postępowania kasacyjnego znajduje odpowiednie zastosowanie art. 636 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt SDI 35/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Przemysław Kalinowski SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) w sprawie prokurator I.J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 lutego 2014 r., wniosku obrońcy w przedmiocie zwrotu I. J. wydatków poniesionych w toku postępowania kasacyjnego na podstawie art. 89 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U z 2011 r. Nr 270, poz. 1599 j.t.) w zw. z art. 636 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz I. J. kwotę 3 690 (trzy tysiące sześćset dziewięćdziesiąt) złotych tytułem poniesionych przez nią kosztów procesu.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 października 2013 r. Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść prokurator I. J., która została uniewinniona od popełnienia przewinienia służbowego określonego w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U z 2011 r. Nr 270, poz. 1599, j.t.). Pismem z dnia 30 października 2013 r. obrońca prokurator I. J. złożył wniosek o zasądzenie na rzecz obwinionej poniesionych przez nią 2 uzasadnionych wydatków tytułem ustanowienia w sprawie obrońcy, w wysokości 3 600 zł.

Nadto do wniosku dołączył fakturę VAT na kwotę 3 690 złotych oraz dowód jej przelewu na konto kancelarii adwokackiej J. S. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek adw. J. S. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 616 § 1 pkt. 2 k.p.k., który w oparciu o art. 89 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze znajduje zastosowanie w postępowaniu dyscyplinarnym prokuratorów, do kosztów procesu należą uzasadnione wydatki strony z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy. Jednocześnie art. 84 ustawy o prokuraturze wprowadza zasadę, że koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa.

Jednak do postępowania kasacyjnego znajduje odpowiednie zastosowanie art. 636 k.p.k. stanowiący lex specialis w stosunku do cyt. wyżej art. 84 ustawy o prokuraturze. Oznacza to, że w postępowaniu kasacyjnym w przypadku nieuwzględnienia wyłącznej kasacji Prokuratora Generalnego koszty procesu za postępowanie kasacyjne ponosi Skarb Państwa. Należy jednocześnie przypomnieć, że opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego z wyboru zgodnie z treścią art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz.

U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.) ustala umowa o świadczenie pomocy prawnej z klientem. Wysokość poniesionych z tego tytułu kosztów limitowana jest kwotą rzeczywistych świadczeń pieniężnych zobowiązanego, przy czym zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu jak (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), nie może ona przekroczyć sześciokrotności stawki minimalnej (zob. postanowienie SN z dnia 23 marca 2011 r., I KZP 1/11 Prok.i Pr.-wkł. 2011/9/44).

Kwota ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i 3 usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.). W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) stawka podatku wynosi 23%. Należy stwierdzić, że zasądzona kwota liczona łącznie z podatkiem VAT nie przekracza wskazanego limitu i stanowi rzeczywiste koszty obrony z wyboru poniesione przez obwinioną, albowiem zostały one wykazane stosownymi dokumentami księgowymi w postaci faktury VAT oraz historii rachunku bankowego.

Zażądanie tych dokumentów nie zmierzało do ingerencji w treść umowy łączącej obrońcę z obwinioną o świadczenie pomocy prawnej, ale wiązało się z potrzebą uprawdopodobnienia roszczenia, z którego strona wywodziła skutki prawne. Dokumenty te pozwoliły na doprecyzowanie wysokości żądania, ponieważ kwota przelewu jest nieco wyższa od kwoty podanej we wniosku obrońcy. Z tych względów orzeczono jak na wstępie.