IV CZ 82/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 82/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Iwona Koper (sprawozdawca) ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 24 maja 2011 r., w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "W." w C. przeciwko E. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2013 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 21 czerwca 2013 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w T. na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. odrzucił skargę E. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 24 maja 2011 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie uiścił przy wniesieniu skargi opłaty sądowej w należnej wysokości. Od skargi uiszczona została bowiem opłata w kwocie 91 zł, a zgodnie z art. 18 ust. 2 w zw. z art. 28 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.) opłata od skargi wynosi 100 zł. W zażaleniu na to postanowienie skarżący E. K. zarzucił naruszenie art. 4246 § 3 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie i nieprawidłowe przyjęcie, że brak należnej opłaty od skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia pozwala na odrzucenie skargi bez uprzedniego wezwania pełnomocnika do uzupełnienia opłaty. Skarżący wniósł o uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4246 § 3 k.p.c., nieopłacona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie podlega odrzuceniu. Do nieuregulowanej tym przepisem kwestii trybu postępowania o usunięcie braków fiskalnych skargi zastosowanie ma na podstawie art. 42412 k.p.c. i art. 398 21 kpc przepis art. 130 § 1 k.p.c. Przepis ten po uchyleniu art. 1302 § 3 k.p.c. ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571) znajduje tu odpowiednie zastosowanie, tj. z modyfikacją dotyczącą właściwego rygoru, nie zwrotu lecz odrzucenia skargi, od której nie została uiszczona należna opłata (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2010 r., I CZ 107/09, niepubl.).

Przewodniczący powinien więc wezwać pełnomocnika strony w osobie adwokata lub radcy prawnego, który złożył skargę do jej opłacenia i dopiero w razie bezskutecznego upływu terminu do wykonania zarządzenia skarga podlega 3 odrzuceniu (tak również Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 kwietnia 2013 r., IV CZ 19/13 niepubl.). W tym stanie rzeczy, gdy tryb naprawczy nie został w sprawie wdrożony trafnie zarzuca skarżący przedwczesność orzeczenia przez Sąd Okręgowy o odrzuceniu skargi. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy w uwzględnieniu zażalenia uchylił zaskarżone postanowienie (art. 42412 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). jw