III KK 354/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III KK 354/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący) SSN Dorota Rysińska SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka w sprawie A. R., skazanego z art. 288 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 października 2013 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 15 marca 2011 r., 1) uchyla pkt III zaskarżonego wyroku;

2) obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 marca 2011 r. Sądu Rejonowego A. R. został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 288 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie tej kary warunkowo zawieszono na okres próby dwóch lat, a na podstawie art. 77 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. 2 Sąd wymierzył grzywnę w wysokości 500 stawek dziennych. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 13 kwietnia 2011 r. Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, a to art. 71 § 1 k.k. przez orzeczenie na podstawie tego przepisu grzywny (obok kary pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono) w rozmiarze przekraczającym ustawową granicę 270 stawek dziennych.

Prokurator Generalny wniósł jednocześnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o grzywnie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. Art. 71 § 1 k.k. przewiduje, iż grzywna orzeczona obok kary pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na podstawie art. 69 § 1 k.k., nie może przekraczać 270 stawek dziennych. Orzeczenie na podstawie tego przepisu wobec A. R. grzywny w wymiarze 500 stawek dziennych jest rażącym naruszeniem prawa materialnego, co uzasadnia uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie.

Brak jest wszakże podstaw do przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w K., bowiem w dniu 13 października 2013 r. doszło do zatarcia skazania za czyn określony w zaskarżonym wyroku z uwagi na upływ 6 miesięcy od zakończenia dwuletniego okresu próby. W tej sytuacji nie istnieje już w obrocie prawnym wyrok, z którego wynikałoby, że A. R. został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 288 § 1 k.k., za które - przy ponownym rozpoznaniu sprawy - można by orzec grzywnę obok kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Każde inne rozstrzygnięcie, obejmujące w szczególności uchylenie całego zaskarżonego wyroku, byłoby działaniem na niekorzyść oskarżonego i - z uwagi na kierunek kasacji - jest niedopuszczalne. W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji. 3