IV KZ 29/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KZ 29/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie K. M. skazanego z art. 222 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2013 r. o odmowie przyjęcia kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 30 października 2012 r., p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zażalenie okazało się bezzasadne – i to w stopniu oczywistym. Skarżący w złożonym środku odwoławczym, zawierającym zwłaszcza wiele ocen dotychczasowego postępowania, nie wskazał żadnych argumentów, które mogłyby doprowadzić do wzruszenia kwestionowanego zarządzenia. W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazano natomiast w sposób wszechstronny i wyczerpujący, dlaczego w niniejszej sprawie odmówiono przyjęcia kasacji. Nie zachodzi zatem potrzeba ani poszerzania, ani pogłębiania przedstawionych przez uprawniony organ sądowy racji. Ich powtarzanie byłoby postąpieniem zbytecznym, a więc w jakimś sensie nieracjonalnym. Warto co najwyżej przypomnieć, że w dacie rozprawy apelacyjnej, podczas której ogłoszono wyrok odwoławczy, K. M. nie był pozbawiony wolności i mógł stawić się do Sądu Okręgowego w K. Do zatrzymania 2 skazanego i osadzenia w zakładzie penitencjarnym doszło dopiero w dniu 29 grudnia 2012 r. (k. 563). Dlatego orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.