IV CSK 29/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 29/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku A. W. i A. W. przy uczestnictwie L. O. i A. O. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 października 2012 r., odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestników kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie 2 Wnioskodawcy A. i A. W. złożyli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 października 2012 r. zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w S. w przedmiocie zniesienia współwłasności nieruchomości. W skardze kasacyjnej wskazana została jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwota 127.946 złotych. Skarżący zarzucili w skardze dokonanie przez Sąd podziału nieruchomości w sposób, na który ani wnioskodawcy ani żaden z uczestników nie wyrażał zgody.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt złotych. Z uwagi na to, że skarżący kwestionują w skardze kasacyjnej samą zasadę dokonania podziału wartość przedmiotu zaskarżenia wyjątkowo będzie stanowiła wartość całej dzielonej nieruchomości, nie zaś przyznany wnioskodawcom udział (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2012 r., III CZ 71/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2012 r., II CZ 66/12, niepubl.).

Skarżący sami jednak podali w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę niższą niż przewidziany ustawowo minimalny próg kwotowy, bo wynoszącą 127.946 złotych. Wskazana w skardze kwota, to zarazem wartość całej nieruchomości stanowiącej przedmiot postępowania, przy czym identyczną wartość nieruchomości ustalił również Sąd Okręgowy w S., co wynika z uzasadnienia wyroku tego Sądu. Uwzględniając zatem, zgodnie ze stanowiskiem skarżących, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wynosi 127.496 złotych, czyli mniej niż 150.000 złotych, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. w zw. z art. 5191 § 4 pkt 4 i art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 5, 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). 3 es