V KZ 6/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KZ 6/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie M. L. skazanego z art. 207 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 lutego 2013 r. zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 grudnia 2012 r., odmawiające przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 19 października 2012 r. p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału IV Karno-Odwoławczego Sądu Okręgowego w P., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i art. 523 § 1, 2 i 4 k.p.k. zarządził odmówić przyjęcia kasacji M. L. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 19 października 2012 r. Uzasadniając swoją decyzję trafnie wskazał, że skazanemu wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w kasacji nie wskazano na uchybienia określone w art. 439 k.p.k., wobec czego kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy. W realiach procesowych analizowanej sprawy oczywiste było, że wniesienie kasacji przez obrońcę skazanego, nie wykazującej uchybień z art. 439 k.p.k., jest niedopuszczalne z mocy ustawy (art. 523 § 2 k.p.k.) i wszelkie próby wniesienia 2 nadzwyczajnego środka zaskarżenia muszą zakończyć się niepowodzeniem, co jasno wyłożono w uzasadnieniu zarządzenia.

Mimo tego obrońca skazanego wniosła zażalenie na to zarządzenie nie przedstawiając żadnych prawnych argumentów, które mogłyby podważać prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia, przytaczając jedynie ogólną treść zarzutów kasacyjnych, wśród których jednak – jak już to zauważył Przewodniczący Wydziału IV Sądu Okręgowego w P. – nie podniesiono wystąpienia którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 439 k.p.k. Takie działanie może budzić wątpliwości co do odpowiedzialności, która zawsze powinna cechować osobę wykonującą zawód adwokata.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w postanowieniu.