IV KZ 1/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KZ 1/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie A. P. skazanego z art. 270 § 2 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 3 grudnia 2012 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Argumentacja podniesiona przez skarżącego pozostaje bez związku z treścią zaskarżonego zarządzenia. Odmowa przyjęcia wniosku nastąpiła bowiem z przyczyn formalnych, związanych z nieusunięciem w zakreślonym terminie braków formalnych wniosku (nie sporządzenie go i podpisanie przez adwokata z wyboru). Skoro po uzyskaniu od wyznaczonego z urzędu obrońcy – adw. N. R. – informacji o niestwierdzeniu podstaw do wznowienia postępowania, (por. k. 33 – 38 i k. 55 – 58), skazany został wezwany , w trybie określonym w art. 120 § 1 k.p.k., do usunięcia braku formalnego jego wniosku i w terminie siedmiu dni braku tego nie usunął, jedynym możliwym rozstrzygnięciem była odmowa przyjęcia wniosku.

Wynika to jasno z art. 120 § 2 zdanie drugie k.p.k., zgodnie z którym 2 niedochowanie 7 – dniowego terminu przewidzianego w art. 120 § 1 k.p.k. powoduje, że pismo uznaje się za bezskuteczne. W tej sytuacji, wobec stwierdzenia, że zaskarżone zarządzenia nie jest dotknięte jakimkolwiek uchybieniem, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.