Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V KK 357/12 AI generated

V KK 357/12 · Sąd Najwyższy

Case Number V KK 357/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Kasacja zawiera dwa zarzuty. Pierwszy dotyczy rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 w zw. z art. 410 k.p.k., poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli odwoławczej, polegające na zaakceptowaniu powierzchownej, jednostronnej i sprzecznej z art. 7 k.p.k. oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji. Drugi zarzut dotyczy rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., poprzez pobieżne odniesienie się do podniesionego w apelacji zarzutu obrazy art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.

Legislator headnote

AI generated

art. 535 § 3 k.p.k, art. 433 § 2 k.p.k, art. 410 k.p.k, art. 7 k.p.k, art. 457 § 3 k.p.k, art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k; V KK 357/12 · Sąd Najwyższy: Kasacja zawiera dwa zarzuty. Pierwszy dotyczy rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 w zw. z art. 410 k.p.k., poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli odwoławczej, polegające na zaakceptowaniu powierzchownej, jednostronnej i sprzecznej z art. 7 k.p.k. oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji. Drugi zarzut dotyczy rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., poprzez pobieżne odniesienie się do podniesionego w apelacji zarzutu obrazy art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.

Keywords

AI generated
art. 535 § 3 k.p.k art. 433 § 2 k.p.k art. 410 k.p.k art. 7 k.p.k art. 457 § 3 k.p.k art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k

Cited Legislation

AI generated
art. 535 § 3 k.p.k
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k
Pierwszy dotyczy rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k.
art. 410 k.p.k
z art. 410 k.p.k., poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli odwoławczej, polegające na zaakceptowaniu powierzchownej, jednostronnej i sprzecznej z art.
art. 7 k.p.k
410 k.p.k., poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli odwoławczej, polegające na zaakceptowaniu powierzchownej, jednostronnej i sprzecznej z art. 7 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
z art. 457 § 3 k.p.k., poprzez pobieżne odniesienie się do podniesionego w apelacji zarzutu obrazy art.
art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k
457 § 3 k.p.k., poprzez pobieżne odniesienie się do podniesionego w apelacji zarzutu obrazy art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 424 § 1 k.p.k
Uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego odnosi się do podniesionego w apelacji zarzutu naruszenia art. 424 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KK 357/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 stycznia 2013r. sprawy A. L., skazanego z art. 280 § 1 kk z powodu kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 3 kwietnia 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 7 listopada 2011 r., p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego skazanego A. L.

UZASADNIENIE

Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Kasacja zawiera dwa zarzuty. Pierwszy dotyczy rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 w zw. z art. 410 k.p.k., poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli odwoławczej, polegające na zaakceptowaniu powierzchownej, jednostronnej i sprzecznej z art. 7 k.p.k. oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji. Drugi zarzut dotyczy rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., poprzez pobieżne odniesienie się do podniesionego w apelacji zarzutu obrazy art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył co następuje. 2 Pierwszy z zarzutów tylko pozornie ma cechy zarzutu kasacyjnego, w istocie zmierza zaś do poddania ponownej kontroli odwoławczej dokonanych w I instancji ustaleń faktycznych, co jest jaskrawo niezgodne z istotą nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest kasacja. Zarzut ten nie mógł zatem doprowadzić do uwzględnienia kasacji. Drugi z zarzutów okazał się zaś nieprawdziwy. Uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego odnosi się do podniesionego w apelacji zarzutu naruszenia art. 424 § 1 k.p.k. w sposób jasny i jednoznaczny (zob. s. 5 tego uzasadnienia).

Co więcej, Sąd odwoławczy trafnie zauważa tam, że zarzut sumarycznego powołania dowodów, na których oparto ustalenia sądu I instancji nie może być uznany za zasadny – karty 1-4 uzasadnienia wyroku Sądu I instancji wyraźnie wskazują, jakie dowody były podstawą poczynienia poszczególnych opisanych tam ustaleń co do przebiegu przypisanego skazanemu przestępstwa. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.