II KK 331/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 331/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie A. B. K. skazanego z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 grudnia 2012 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku na podstawie art. 532 § 1 kpk p o s t a n o w i ł: wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 czerwca 2012 r., zmieniającym orzeczenie Sądu Rejonowego z dnia 9 grudnia 2011 r., A. B. K. został skazany na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. W związku ze skierowaną do Sądu Najwyższego kasacją od orzeczenia Sądu odwoławczego, obrońca skazanego A. K. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, nie uzasadniając go jednak. Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., ma wyjątkowy charakter, jako odstępstwo od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

Przyczyną dla której możliwe jest zastosowanie tej instytucji są nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane. Istnienia takich względów w rozpoznawanej sprawie obrońca skazanego jednak nie wykazał, zaś brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie 2 wykonania kary uniemożliwia odniesienie się do jego merytorycznej zasadności. Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.