Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RVS:2026:1212 ECLI:NL:RVS:2026:1212 AI generated

ECLI:NL:RVS:2026:1212 · Raad van State

Case Number ECLI:NL:RVS:2026:1212
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

202307850/1/A3. Datum uitspraak: 4 maart 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], gevestigd in Beverwijk, appellante, tegen de uitspraak van de rechtbank Noord­Holland van 21 november 2023 in zaak nr. 23/3197 in het geding tussen: [appellante] en de burgemeester van Beverwijk. Procesverloop Bij besluit van 5 april 2022 heeft de burgemeester de exploitatievergunning en de gedoogverklaring voor [appellante] ingetrokken. Bij besluit van 9 mei 2022 heeft de burgemeester besloten het pand waarin [appellante] is gevestigd met ingang van 11 mei 2022 voor drie maanden te sluiten.

Legislator headnote

AI generated

ECLI:NL:RVS:2026:1212 · Raad van State: Bij de invulling van de eis over het levensgedrag komt de burgemeester beoordelingsruimte toe. Beoordeeld moet worden of de door de burgemeester aangevoerde feiten en omstandigheden de intrekking van de exploitatievergunning en de gedoogverklaring kan rechtvaardigen. 2.2. De burgemeester heeft verschillende incidenten, weergegeven in een aantal bestuurlijke rapportages, ten grondslag gelegd aan de intrekkingen. Het gaat om incidenten op 9 februari 2017, 31 januari 2019, 18 november 2020, 3 februari 2021, 10 februari 2021 en 29 september 2022. 2.3.

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:RVS:2022:1493
202100274/1/A3. Datum uitspraak: 25 mei 2022 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te Kaatsheuvel, gemeente Loon op zand, tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Zeeland­-West-­Brabant (hierna: de rechtbank) van 2 december 2020 in zaak nr. 20/9015 in het geding tussen: [appellant] en de burgemeester van Loon op Zand. Procesverloop Bij besluit van 11 augustus 2020 heeft de burgemeester de aanvraag van [appellant] om een vergunning in het kader van de Drank- en Horecawet (hierna:
ECLI:NL:GHAMS:2025:1102
afdeling strafrecht parketnummer: 23-001188-22 datum uitspraak: 22 april 2025 TEGENSPRAAK Arrest van de meervoudige economische kamer van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de economische politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 20 april 2022 in de strafzaak onder parketnummer 81-281567-20 tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1998, adres: [adres 1] . Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 8 april 2025 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. Het openbaar ministerie heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht. Tenlastelegging Aan de verdachte is tenlastegelegd dat: hij op of omstreeks 18 november 2020, in Haarlem , tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, als een ander dan een persoon met gespecialiseerde kennis, al dan niet opzettelijk - 216, althans één of meer, stuks Black Widow I, in elk geval een hoeveelheid professioneel vuurwerk, heeft opgeslagen en/of voorhanden heeft gehad. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad. Vonnis waarvan beroep Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere beslissing komt dan de economische politierechter. Standpunten van partijen De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde feit wettig en overtuigend kan worden bewezen. De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte van het tenlastegelegde feit moet worden vrijgesproken. Medeverdachte [medeverdachte] heeft, onder de Telegramnaam [naam 1] , op 18 november 2020 de pseudokoop van de 216 stuks Black Widow gesloten, welk vuurwerk kort daarvoor in de auto lag die de verdachte bestuurde. Niet kan worden bewezen dat de verdachte enige betrokkenheid had bij of wetenschap had van het opslaan en/of voorhanden hebben van dit vuurwerk. Hiertoe is van belang dat [medeverdachte] heeft verklaard dat de verdachte bestuurder van de auto was omdat hij zelf geen vervoer had en de verdachte niet op de hoogte was van het feit dat ‘ze’ vuurwerk gingen halen bij hem thuis. Uit de bevindingen van de telefoon van de verdachte – chatberichten en foto’s – blijkt niet dat specifiek over (de verkoop van) de 216 stuks Black Widow is gecommuniceerd. Verder kan niet worden vastgesteld dat de verdachte heeft deelgenomen aan de (chat)gesprekken die betrekking hadden op (de handel in) vuurwerk in het algemeen, omdat zijn telefoon ook door anderen werd gebruikt, waaronder veelvuldig door [medeverdachte] . Het Telegramaccount [naam 2] – dat evenmin aan de verdachte kan worden gelinkt – was voorts niet betrokken bij de pseudokoop op 18 november 2020. Bewijsoverweging van hof Feiten en omstandigheden Op 10 november 2020 om 21.41 uur zag verbalisant [verbalisant 1] dat er een advertentie was geplaatst door een Telegramgebruiker met de naam [naam 1] en uniek ID [nummer 1] in de Telegramgroep ‘[naam 3]’. Het aangeboden vuurwerk betrof professioneel vuurwerk, waaronder “Blackwidow 50gram 20eu” en “Doos afname Black widow €550”. Verbalisant [verbalisant 1] zag dat eenzelfde aanbod (“Blackwidow 50gram 20eu” en “Doos afname Black widow €550”) in deze Telegramgroep een aantal dagen eerder werd gedaan door een andere Telegramgebruiker met de naam [naam 2] en uniek ID [nummer 2] . Uit onderzoek is gebleken dat dit unieke ID is gekoppeld aan het telefoonnummer [telefoonnummer] , welk nummer in de politiesystemen is gekoppeld aan de verdachte. Zowel in de advertentie van [naam 1] als in die van [naam 2] werd als omgeving waar het vuurwerk werd aangeboden [plaats] genoemd. Op 17 november 2020 om 20.29 uur nam verbalisant [verbalisant 2] via Telegram contact op met [naam 1] en heeft hij een afspraak gemaakt om de daaropvolgende dag een doos Black Widow van hem te ‘kopen’ voor de aangeboden prijs van € 550,00 (pseudokoop). Op 18 november 2020 omstreeks 19.42 uur zag verbalisant [verbalisant 3] , die de pseudokoop uitvoerde, een persoon aan komen lopen uit de richting van de [winkel] aan de [adres 2] te Haarlem. De man antwoordde dat hij [naam 1] was en dat hij met 5 minuten terug zou zijn, waarop [verbalisant 3] op deze locatie op hem bleef wachten. Omstreeks 19.48 uur kwam [naam 1] , die daarvoor uit een donkergrijze BMW was gestapt, aanlopen met in zijn hand een bruine grote doos. Op de doos stond ‘Black Widow’ gedrukt. [verbalisant 3] is uit zijn voertuig gestapt, naar [naam 1] toegelopen en heeft tegen [naam 1] gezegd dat hij de doos op de achterbank kon zetten. Nadat [naam 1] de doos op de achterbank van het voertuig van [verbalisant 3] had gezet, heeft [verbalisant 3] de inhoud ervan gecontroleerd. In de doos zaten 9 pakketjes met 4 rode cilindervormige voorwerpen. De cilindervormige voorwerpen waren voorzien van de opdruk ‘Black Widow’. In de doos waren 6 pakketjes op elkaar gestapeld. Nadat [verbalisant 3] tegen [naam 1] had gezegd dat hij zijn geld ging pakken, is [naam 1] aangehouden en is de eerder genoemde donkergrijze BMW klemgereden waar de bestuurder nog in zat en waar [naam 1] mee was gekomen. De ‘verkoper’ van de doos met de opdruk ‘Black Widow’ was [medeverdachte] . [medeverdachte] heeft verklaard dat hij de gebruiker is van het Telegramaccount [naam 1] . De bestuurder van de auto was de verdachte. Uit onderzoek aan het inbeslaggenomen vuurwerk komt naar voren dat het gaat om knalvuurwerk, te weten een doos met daarin in totaal 216 stuks Black Widow. Op de doos zelf staat met grote letters ‘Fireworks’ en ‘Black Widow’. Dit vuurwerk is aan te merken als professioneel vuurwerk. Bij elektronische navraag op 4 januari 2021 bij [organisatie] bleek dat noch de verdachte noch [medeverdachte] aldaar was ingeschreven als beziger van professioneel vuurwerk. Tijdens de aanhouding van de verdachte op 18 november 2020 is onder hem een telefoon inbeslaggenomen (hierna: de telefoon). Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte verklaard dat hij maar één telefoon had en dat hij het in de telefoon in gebruik zijnde telefoonnummer +[telefoonnummer] weleens heeft gebruikt. De telefoon is uitgelezen waarbij is gekeken naar vuurwerk gerelateerde informatie in met name de periode oktober en november 2020. De gebruiker van de telefoon laat in chatberichten weten een bus vol knalvuurwerk te hebben gehaald in Duitsland. Op de avond van het halen (18 oktober 2020) wordt met de telefoon een foto gemaakt van een doos knalvuurwerk. Uit de metadata volgt dat de locatie van deze foto een loods is, die in eigendom blijkt te zijn van de vader van de verdachte. Ook is gebleken dat de telefoon op 18 oktober 2020 daadwerkelijk in Duitsland is geweest. In de notities van de telefoon wordt verder een op 31 oktober 2020 gemaakte inkooplijst van vuurwerk – waaronder Black Widow – aangetroffen, waarvoor in totaal € 18.500,00 is betaald. Op de telefoon worden verder diverse chatgesprekken gevonden over de handel in professioneel vuurwerk tot op de dag van de aanhouding op 18 november 2020. Uit het chatgesprek met [medeverdachte] blijkt dat er telefonisch contact is tussen hen en dat [medeverdachte] voor een deal met een klant contact opneemt met de verdachte. Beoordeling Uit het voorgaande volgt dat de verdachte op 18 november 2020 in Haarlem een auto heeft bestuurd waarin een doos lag waarop ‘Fireworks’ en ‘Black Widow’ stond, met daarin 216 stuks Black Widow, zijnde professioneel vuurwerk. De verdachte, noch zijn bijrijder [medeverdachte] , was een persoon met gespecialiseerde kennis. Het hof is van oordeel dat bewezen kan worden dat de verdachte op 18 november 2020 de doos met 216 stuks Black Widow opzettelijk voorhanden heeft gehad. Hiertoe acht het hof het volgende redengevend. In de eerste plaats heeft de verdachte zelf, onder het Telegramaccount [naam 2] , kort voor zijn aanhouding, professioneel vuurwerk te koop aangeboden, waaronder een doos Black Widow voor € 550,00 – dezelfde prijs die [naam 1] hanteerde, oftewel [medeverdachte] , de ‘verkoper’ op 18 november 2020 met wie de verdachte die dag samen is aangehouden. Beide accounts boden dit vuurwerk aan in de omgeving [plaats] . In de tweede plaats stond op de doos die de verdachte in zijn auto vervoerde, en die [medeverdachte] nadien aan de ‘koper’ heeft overhandigd, duidelijk zichtbaar vermeld dat zich daarin ‘Fireworks’ in de vorm van ‘Black Widow’ bevond. In de derde plaats blijkt uit de telefoongegevens van de verdachte dat hij in de maanden oktober en november, tot het moment van zijn aanhouding op 18 november 2020, veelvuldig heeft gecommuniceerd over de handel in professioneel vuurwerk en dat hij zulk vuurwerk – waaronder Black Widow – heeft gekocht. Deze communicatie in de vorm van chatgesprekken en foto’s vond plaats tussen de verdachte enerzijds en (potentiële) kopers van dergelijk vuurwerk en [medeverdachte] anderzijds. Het standpunt van de raadsman dat niet kan worden bewezen dat de verdachte de Telegramgebruiker [naam 2] was noch dat de verdachte heeft deelgenomen aan de chatgesprekken over professioneel vuurwerk – omdat zijn telefoon ook door anderen, waaronder [medeverdachte] , werd gebruikt – acht het hof niet aannemelijk geworden. De bewuste telefoon is onder de verdachte inbeslaggenomen ten tijde van zijn aanhouding en werd ook door hem gebruikt. Bovendien vindt een deel van de chatgesprekken plaats tussen de telefoon van de verdachte en [medeverdachte] . Het is onaannemelijk dat [medeverdachte] (met een andere telefoon) chatgesprekken voerde met zichzelf. Aldus is bewezen dat de verdachte de tenlastegelegde 216 stuks Black Widow op 18 november 2020 opzettelijk voorhanden heeft gehad. Bewezenverklaring Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: hij op 18 november 2020, in Haarlem , als een ander dan een persoon met gespecialiseerde kennis, opzettelijk 216 stuks Black Widow, zijnde professioneel vuurwerk, voorhanden heeft gehad. Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het bewezenverklaarde levert op: overtreding van een voorschrift gesteld krachtens artikel 9.2.2.1 van de Wet milieubeheer, opzettelijk begaan. Strafbaarheid van de verdachte De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het bewezenverklaarde uitsluit. Oplegging van straffen De economische politierechter in de rechtbank Noord-Holland heeft de verdachte ten aanzien van het tenlastegelegde vrijgesproken. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 180 dagen waarvan 161 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren en een werkstraf voor de duur van 240 uren subsidiair 120 dagen hechtenis. De raadsman heeft verzocht, indien het hof tot een bewezenverklaring komt, te volstaan met de oplegging van een taakstraf overeenkomstig de duur die de verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. Ter onderbouwing heeft hij aangevoerd dat de verdachte niet eerder voor een dergelijk feit is veroordeeld en dat gelet op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte een gevangenisstraf niet passend is; de verdachte heeft werk en een gezin. Ook is de nodige tijd verstreken sinds zijn aanhouding en is hij sindsdien niet meer met justitie in aanraking gekomen behoudens een vrijspraak. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het opzettelijk voorhanden hebben van een aanzienlijk aantal stuks professioneel knalvuurwerk. De verdachte beschikte niet over de bijzondere expertise die professionele, speciaal gecertificeerde gebruikers van dergelijk vuurwerk hebben. Niet voor niets gelden er strenge regels met betrekking tot het voorhanden hebben van dit soort knalvuurwerk. Het is algemeen bekend dat het gebruik van dergelijk vuurwerk ernstige risico’s oplevert. Die risico’s zijn er niet alleen voor degene die het vuurwerk voorhanden heeft, maar ook voor niets vermoedende omstanders en buurtbewoners. De verdachte heeft zich niets van deze risico’s aangetrokken. Het hof rekent dit de verdachte aan. Redelijke termijn Het hof stelt voorop dat eenieder recht heeft op een behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn. Deze in artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) neergelegde waarborg strekt ertoe te voorkomen dat een verdachte onnodig lang onder de dreiging van een strafvervolging moet leven. De redelijke termijn is aangevangen met het eerste politieverhoor van de verdachte op 19 november 2020 en deze termijn is in eerste aanleg geëindigd met het vonnis van 20 april 2022, waarmee de redelijke termijn van 2 jaren in eerste aanleg niet is overschreden. In hoger beroep is de redelijke termijn aangevangen met de appelakte van 3 mei 2022 en is deze termijn geëindigd met dit arrest van 22 april 2025, waarmee de redelijke termijn van 2 jaren met ruim 11 maanden is overschreden. Het hof is, alles afwegende, van oordeel dat in beginsel een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden in combinatie met een onvoorwaardelijke taakstraf voor de duur van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis, passend en geboden is, doch zal deze taakstraf, gelet op de geconstateerde overschrijding van de redelijke termijn in hoger beroep, matigen tot de duur van 220 uren subsidiair 110 dagen hechtenis. De oplegging van de voorwaardelijke gevangenisstraf dient ertoe de ernst van het feit te benadrukken alsmede de verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst aan andere of soortgelijke strafbare feiten schuldig te maken. Beslag Met betrekking tot de onder de verdachte in beslag genomen Apple iPhone is reeds een last tot teruggave gegeven zodat het hof ten aanzien van dit voorwerp ingevolge artikel 353, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering geen beslissing zal nemen. Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d en 63 van het Wetboek van Strafrecht, de artikelen 1a, 2 en 6 van de Wet op de economische delicten, artikel 9.2.2.1 van de Wet milieubeheer en artikel 1.2.2 van het Vuurwerkbesluit. BESLISSING Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht. Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 (zes) maanden. Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 220 (tweehonderdtwintig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 110 (honderdtien) dagen hechtenis. Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van twee uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht. Dit arrest is gewezen door de meervoudige economische kamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. M.F.J.M. de Werd, mr. A.M. Koolen - Zwijnenburg en mr. T.J. Kelder, in tegenwoordigheid van mr. N.M. Simons en E.C.W. van der Meijden, griffiers, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 22 april 2025. Mr. M.F.J.M. de Werd, mr. T.J. Kelder en E.C.W. van der Meijden zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen. ========================================================================= […] Een proces-verbaal van 16 november 2020, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (doorgenummerde pagina’s 017-020). Een proces-verbaal van 8 november 2020, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (doorgenummerde pagina’s 010-012). Een proces-verbaal van 6 januari 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (doorgenummerde pagina’s 001-7). Een niet ambtsedig proces-verbaal van 18 november 2020, opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (doorgenummerde pagina’s 028-031). Een niet ambtsedig proces-verbaal van 18 november 2020, opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren (doorgenummerde pagina’s 028-031). Een proces-verbaal van 19 november 2020, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (doorgenummerde pagina’s 060-063). Een proces-verbaal van 6 januari 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (doorgenummerde pagina’s 001-7). Een kennisgeving van inbeslagneming van 19 november 2020 (doorgenummerde pagina 044), hetgeen betrekking heeft op goednummer PL1100-2020245359. En: een proces-verbaal van 7 december 2020, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (doorgenummerde pagina’s 108-148, in het bijzonder pagina’s 108-111 en pagina’s 114-120), hetgeen eveneens betrekking heeft op goednummer PL1100-2020245359. Een proces-verbaal van 6 januari 2021, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (doorgenummerde pagina’s 001-7). Geschrift, zijnde een kennisgeving van inbeslagneming van 18 november 2020 (doorgenummerde pagina 049). De verklaring van de verdachte, afgelegd ter terechtzitting in hoger beroep van 8 april 2025. Een proces-verbaal van 26 april 2022 (inclusief bijlagen), in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar (los in dossier, digitale pagina’s 1-46, in het bijzonder pagina’s 1-7).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

202307850/1/A3. Datum uitspraak: 4 maart 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], gevestigd in Beverwijk, appellante, tegen de uitspraak van de rechtbank Noord­Holland van 21 november 2023 in zaak nr. 23/3197 in het geding tussen: [appellante] en de burgemeester van Beverwijk. Procesverloop Bij besluit van 5 april 2022 heeft de burgemeester de exploitatievergunning en de gedoogverklaring voor [appellante] ingetrokken. Bij besluit van 9 mei 2022 heeft de burgemeester besloten het pand waarin [appellante] is gevestigd met ingang van 11 mei 2022 voor drie maanden te sluiten.

Bij besluit van 28 maart 2023 heeft de burgemeester het door [appellante] gemaakte bezwaar tegen het besluit om de gedoogverklaring in te trekken niet-ontvankelijk verklaard en de bezwaren tegen de intrekking van de exploitatievergunning en de sluiting van het pand ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 21 november 2023 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit op bezwaar vernietigd voor zover daarbij het bezwaar tegen de intrekking van de gedoogverklaring niet-ontvankelijk is verklaard en de rechtsgevolgen van het vernietigde deel van het besluit in stand gelaten.

Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld. De burgemeester heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. De burgemeester en [appellante] hebben nadere stukken ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 15 december 2025, waar [appellante], vertegenwoordigd door mr. P.A.J. van Putten, advocaat in Almere, en mr. P.P.J. van der Meij, advocaat in Amsterdam, vergezeld van [eigenaar], en de burgemeester, vertegenwoordigd door mr. Y. Kliphuis, advocaat in Hoofddorp, en D. Sevil, zijn verschenen. Overwegingen Inleiding 1. [eigenaar] is eigenaar van [appellante].

De laatste gedoogverklaring en exploitatievergunning die daarvoor is verleend, is die van 19 december 2018. Halverwege 2021 is zijn zoon mede eigenaar geworden. De exploitatievergunning is daarop aangepast. Nadat de burgemeester bestuurlijke rapportages van de politie had ontvangen en andere informatie uit justitiële documentatie en politiegegevens, concludeerde hij dat [eigenaar] en zijn zoon van slecht levensgedrag zijn. Hij heeft daarom de exploitatievergunning en de gedoogverklaring ingetrokken. Hierna ontving de burgemeester nog een proces-verbaal.

Daarin stond dat de zoon reclame voor de coffeeshop had gemaakt terwijl dat volgens het Coffeeshopbeleid Beverwijk niet mag. Dat was aanleiding voor de burgemeester om het pand waarin de coffeeshop is gevestigd, te sluiten. De rechtbank heeft geoordeeld dat de burgemeester deze besluiten mocht nemen. [appellante] is het daar niet mee eens. Hoger beroep 2. [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de burgemeester de exploitatievergunning en gedoogverklaring mocht intrekken. Uit de door de rechtbank genoemde incidenten volgt niet dat sprake is van slecht levensgedrag. [eigenaar] en zijn zoon waren niet verwijtbaar bij de genoemde incidenten betrokken.

De intrekking van de exploitatievergunning en de gedoogverklaring is daarom onevenredig. Ook was de sluiting van het pand aan de [locatie 1] onterecht en onevenredig, aldus [appellante]. 2.1. Ingevolge artikel 2:28, derde lid, in samenhang gelezen met artikel 1:6 van de Algemene Plaatselijke Verordening Beverwijk, kan de burgemeester een exploitatievergunning intrekken als de exploitant niet voldoet aan de eis dat hij niet in enig opzicht van slecht levensgedrag is. Wanneer aan een exploitant of beheerder van een inrichting wordt tegengeworpen dat hij in enig opzicht van slecht levensgedrag is, moet dit per geval door de burgemeester worden gemotiveerd.

Van geval tot geval zal verschillen welke feiten en/of omstandigheden aanleiding geven tot tegenwerping van het levensgedrag. Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 25 mei 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1493. In het Coffeeshopbeleid Beverwijk is de eis dat exploitanten niet in enig opzicht van slecht levensgedrag zijn, nader gespecifieerd. In de toelichting bij sluitingscriterium 11 van het Coffeeshopbeleid Beverwijk staat dat met het hanteren van het begrip ‘slecht levensgedrag’ aansluiting wordt gevonden bij de drank- en horecawetgeving en dat het begrip slecht levensgedrag onder andere omvat het hebben van een crimineel verleden.

Bij de invulling van de eis over het levensgedrag komt de burgemeester beoordelingsruimte toe. Beoordeeld moet worden of de door de burgemeester aangevoerde feiten en omstandigheden de intrekking van de exploitatievergunning en de gedoogverklaring kan rechtvaardigen. 2.2. De burgemeester heeft verschillende incidenten, weergegeven in een aantal bestuurlijke rapportages, ten grondslag gelegd aan de intrekkingen. Het gaat om incidenten op 9 februari 2017, 31 januari 2019, 18 november 2020, 3 februari 2021, 10 februari 2021 en 29 september 2022. 2.3.

Op 9 februari 2017 heeft de politie een melding ontvangen van een woningoverval aan de [locatie 2] in Beverwijk. De verdachten zochten naar spullen van [eigenaar], zo blijkt uit de bestuurlijke rapportage van 16 november 2021. De bewoner van de woning had 16 dozen met 49 kilo hennep opgeslagen voor zijn buurman, [eigenaar]. In de bestuurlijke rapportage is vermeld dat [eigenaar] heeft verklaard dat de dozen van hem zijn en dat de inhoud van de dozen de handelsvoorraad voor zijn coffeeshop was. Op 31 januari 2019 is door de politie in de woning van [zoon] op het perceel [locatie 3] in Haarlem 9120 gram softdrugs (hennep) en diverse soorten en (handels)hoeveelheden harddrugs aangetroffen.

Dit volgt uit de bestuurlijke rapportage van 16 november 2021. In een bestuurlijke rapportage van 8 december 2020 is vermeld dat de politie op 18 november 2020 in de woning van [eigenaar] aan de [locatie 4] in Beverwijk aanwezig was, omdat in de woning mogelijk illegaal vuurwerk opgeslagen zou zijn. De politie trof geen vuurwerk aan, maar wel € 16.100,00 aan contant geld. In de garage bij de woning werd een grote hoeveelheid softdrugs aangetroffen: 31,55 kilo henneptoppen, 2,5 kilo blokken hasjiesj, 6012 voorgedraaide, verpakte joints en 1,65 kilo voorgedraaide, niet verpakte joints.

Daarnaast is op 18 november 2020 [zoon] met een vriend aangehouden voor het aanbieden en verkopen van 20 kilo professioneel, illegaal vuurwerk. Op 3 februari 2021 trof de politie een inwerking zijnde hennepkwekerij aan in een bedrijfspand aan de [locatie 5] in Haarlem. Het pand werd door [eigenaar] verhuurd en naar zijn zeggen zonder zijn weten onderverhuurd. Er was sprake van meerdere misdrijven: het vervaardigen van hennep, het vernielen van een meterkast en diefstal van stroom. In het pand werd een Litouwse man aangetroffen die verklaarde daar te slapen.

In totaal werden 530 hennepplanten aangetroffen en vernietigd. Op 10 februari 2021 trof de politie een inwerking zijnde hennepkwekerij aan in een bedrijfspand van [eigenaar] aan de [locatie 6] in Opmeer. Er was sprake van meerdere misdrijven: het vervaardigen van hennep, het vernielen van een meterkast en diefstal van stroom. In het pand werd een Litouwse man aangetroffen. In totaal werden 454 hennepplanten, 15 hennepstekken en 78 gram hennepgruis aangetroffen en vernietigd. Er was sprake van één eerdere oogst. Het pand aan de [locatie 5] is op 29 september 2022 wederom betrokken geweest bij een incident, zo blijkt uit de aanvullende bestuurlijke rapportage van 16 februari 2023.

Er werd op de [locatie 5] illegaal, professioneel vuurwerk aangetroffen. Het aangetroffen vuurwerk komt exact overeen met vuurwerk dat [zoon] heeft aangeboden op Telegram in 2020. In een verhoor op 7 februari 2023 heeft [eigenaar] verklaard dat het pand niet was verhuurd aan derden. Dit is door een buurtbewoner bevestigd. 2.4. Met de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat de burgemeester zich op basis van het samenstel van de hierboven omschreven incidenten redelijkerwijs op het standpunt kon stellen dat [eigenaar] en [zoon] van slecht levensgedrag zijn.

De Afdeling overweegt daarover het volgende. 2.5. Het betoog van [appellante], onder verwijzing naar rechtspraak van het EHRM (bijvoorbeeld het arrest van 23 oktober 2014, Melo Tadeu tegen Portugal, ECLI:CE:ECHR:2014:1023JUD002778510), dat het strijd met de onschuldpresumptie oplevert als de burgemeester feiten meeweegt waarvoor betrokkenen zijn vrijgesproken, volgt de Afdeling niet. Vooropgesteld moet worden dat de burgemeester zijn besluitvorming niet uitsluitend op feiten heeft gebaseerd waarvoor [eigenaar] en zijn zoon onherroepelijk zijn vrijgesproken.

Zo is [zoon] door het Hof Amsterdam veroordeeld bij arrest van 25 april 2025, ECLI:NL:GHAMS:2025:1102, voor het opzettelijk voorhanden hebben van 216 stuks ‘Black Widow’ vuurwerk. Tegen dit arrest is cassatie ingesteld. Voor de op 18 november 2020 aangetroffen grote hoeveelheid softdrugs is [eigenaar] veroordeeld door de politierechter, zo heeft [appellante] verklaard op de zitting van de Afdeling. [eigenaar] heeft tegen dat vonnis hoger beroep ingesteld. Wat betreft de incidenten van 3 februari 2021 en 10 februari 2021 zijn door het OM sepotbeslissingen genomen, zo stelt [appellante].

Ten aanzien van de incidenten van 9 februari 2017 en 31 januari 2019 stelt [appellante] dat [eigenaar] en [zoon] niet als verdachten zijn aangemerkt. Wat betreft het incident van 29 september 2022 waar illegaal vuurwerk is aangetroffen op de [locatie 5] is [zoon] onherroepelijk vrijgesproken op 6 december 2023. De bestuursrechter is in beginsel niet gebonden aan het oordeel van de strafrechter. Dat kan anders zijn indien het strafrechtelijke vonnis de inhoud van de bestuurlijke rapportages waarop de intrekking van de exploitatievergunning en de gedoogverklaring is gebaseerd onderuit haalt of anderszins een ander licht werpt op de feiten of omstandigheden waarop de intrekkingen zijn gebaseerd.

Dat is hier niet het geval omdat de vrijspraak onverlet laat dat in een pand van [eigenaar] illegaal vuurwerk is aangetroffen. Verder mocht de burgemeester uitgaan van de juistheid van de op ambtseed opgemaakte bestuurlijke rapportages. In de bestuurlijke rapportage van 16 november 2021 staat dat [eigenaar] op 13 maart 2017 heeft verklaard dat de aangetroffen dozen in de woning aan de [locatie 2] zijn eigendom waren. De stelling van [appellante] dat de dozen niet aan haar toebehoren, is zonder nadere toelichting onvoldoende om aan de juistheid van de in de bestuurlijke rapportage weergegeven informatie te twijfelen.

3. Wat [appellante] in hoger beroep heeft aangevoerd over de vraag of de sluiting van het pand aan de [locatie 1] rechtmatig was, is een herhaling van wat zij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is gemotiveerd op die beroepsgrond ingegaan. [appellante] heeft geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde beoordeling van die grond in de aangevallen uitspraak onjuist of onvolledig zou zijn. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank over deze beroepsgrond en in de onder 14.2 tot en met 14.6 van de aangevallen uitspraak opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd. 3.1.

Verder is de Afdeling van oordeel dat de rechtbank terecht heeft geoordeeld dat de burgemeester zich op het standpunt mocht stellen dat de intrekking van de exploitatievergunning en de gedoogverklaring en de sluiting van het pand aan de [locatie 1] evenredig waren. De burgemeester mocht het belang van de openbare orde zwaarder laten wegen dan de belangen van [appellante]. Dat [appellante] financieel nadeel door de intrekkingen ondervindt is, gelet op de vele incidenten waar [eigenaar] en zijn zoon bij zijn betrokken, geen reden om hier anders over te oordelen.

De stelling van [appellante] dat de sluiting onevenredig is omdat zij niet eerder is gewaarschuwd en sprake is van bijzondere omstandigheden, volgt de Afdeling evenmin. [appellante] heeft op 8 februari 2021 een waarschuwing gekregen voor het schenden van sluitingscriterium 10 door de maximaal toegestane handelshoeveelheid van 500 gram ver te overschrijden. De Afdeling merkt op dat de burgemeester op basis van dat sluitingscriterium had kunnen besluiten handhavend op te treden, maar destijds heeft besloten dat niet te doen. De burgemeester heeft op de zitting van de Afdeling toegelicht dat hij ten tijde van de waarschuwing nog niet op de hoogte was van de feiten van het incident van 9 februari 2017.

Uit het Coffeeshopbeleid volgt daarnaast dat een waarschuwing voor een overtreding van één van de sluitingscriteria is aan te merken als een waarschuwing voor een overtreding van de overige criteria. Verder heeft, zoals de rechtbank in overweging 14.3 terecht heeft overwogen, [eigenaar] sinds 2021 in totaal vier keer voor cannabisproducten geadverteerd op sociale media. Hiermee is sluitingscriterium 5 uit het Coffeeshopbeleid geschonden. Gelet hierop volgt de Afdeling het betoog van [appellante] niet dat de burgemeester bij de schending van sluitingscriterium 5 had kunnen volstaan met (wederom) een waarschuwing.

De betogen slagen niet. Slotsom 4. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank, voor zover aangevallen.

5. De burgemeester hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de uitspraak van de rechtbank, voor zover aangevallen. Aldus vastgesteld door mr. C.H.M. van Altena, voorzitter, en mr. J.Th. Drop en mr. J.A.W. Huijben, leden, in tegenwoordigheid van R.E.C. Bus, griffier. w.g. Van Altena voorzitter w.g. Bus griffier Uitgesproken in het openbaar op 4 maart 2026