Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
ECLI:NL:RVS:2024:1386 ECLI:NL:RVS:2024:1386 AI generated

ECLI:NL:RVS:2024:1386 · Raad van State

Case Number ECLI:NL:RVS:2024:1386
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

appellant sub 1], wonend te Someren, 2. [ appellant sub 2], wonend te Someren, 3. Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V., gevestigd te Someren, 4. [ appellante sub 4A], gevestigd te Someren, en [appellant sub 4B], wonend in Someren, 5. [ appellant sub 5A] en [appellant sub 5B], wonend te Someren, 6. [ appellant sub 6], wonend te Someren, appellanten, en de raad van de gemeente Someren, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 24 juni 2021 heeft de raad het bestemmingsplan "Buitengebied Someren - Deelgebied 3" vastgesteld. Tegen dit besluit hebben [appellant sub 1], [appellanten sub 4], [appellant sub 2], [appellant sub 6], Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V. en [appellanten sub 5] beroep ingesteld.

Legislator headnote

AI generated

artikel 8:51d van de Algemene wet bestuursrecht, Artikel 8 EVRM; ECLI:NL:RVS:2024:1386 · Raad van State: Dit is zo’n wijziging van het planologische regime als bedoeld in artikel 1.1 van de IOV. Weliswaar zijn de bijgebouwen feitelijk al gebouwd, maar het legaliseren daarvan is toch een bouwactiviteit waarvoor een wijziging van het planologisch regime is vereist. Zoals de raad terecht heeft toegelicht, vereist een ruimtelijke ontwikkeling in het buitengebied, waar [appellant sub 1] woont, een fysieke verbetering van de landschappelijke kwaliteit van het gebied of de omgeving (artikel 3.9, eerste lid, van de IOV). Omdat [appellant sub 1] geen fysieke verbetering van de landschappelijke kwaliteit van het gebied of de omgeving realiseert, heeft de raad terecht de maatvoeringsaanduiding niet toegevoegd.

Keywords

AI generated
artikel 8:51d van de Algemene wet bestuursrecht Artikel 8 EVRM

Cited Legislation

AI generated
artikel 8:51d van de Algemene wet bestuursrecht
202106073/1/R2.Datum uitspraak: 3 april 2024 AFDELINGBESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak en tussenuitspraak met toepassing van artikel 8:51d van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) in het geding tussen:
Artikel 8 EVRM

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:RVS:2023:919
202107754/1/R1. Datum uitspraak: 8 maart 2023 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: 1. [appellant sub 1], handelend onder de naam De Golf van Bergen, gevestigd te Bergen aan Zee, gemeente Bergen (NH), 2. Stichting Bergen aan Zee (hierna: de Stichting), gevestigd te Bergen (NH), 3. [appellant sub 3], wonend te Bergen (NH), 4. [appellant sub 4] en anderen, allen wonend te Bergen aan Zee, gemeente Bergen (NH), dan wel te Bergen (NH), 5. [appellant sub 5], wonend te Bergen aan Zee, gemeente Bergen (NH), 6. De Dennen B.V., gevestigd te Bergen aan Zee, gemeente Bergen (NH), 7. [appellant sub 7A], wonend te Bergen aan Zee, gemeente Bergen (NH), en [appellant sub 7B], wonend te [woonplaats], 8. [appellant sub 8], wonend te Bergen aan Zee, gemeente Bergen (NH), appellanten, en het college van burgemeester en wethouders van Bergen (NH), verweerder.
ECLI:NL:RVS:2018:578
201700424/1/A1. Datum uitspraak: 21 februari 2018 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te Wormer, gemeente Wormerland, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland van 2 december 2016 in zaak nr. 16/1800 in het geding tussen: [appellant] en het college van burgemeester en wethouders van Wormerland. Procesverloop Bij besluit van 8 september 2015 heeft het college het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden jegens Cargill Cacao B.V. (hierna: Cargill) vanwege het gebruik van gronden en bouwwerken in strijd met de ingevolge het bestemmingsplan toegelaten hindercategorie afgewezen.
ECLI:NL:RVS:2019:4439
201806108/1/A1. Datum uitspraak: 24 december 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op de hoger beroepen van: 1. [appellant sub 1], wonend te Den Haag, 2. De Haagsche Brood Winkels B.V. en De Haagsche Bakkerij B.V., beide gevestigd te Den Haag en gezamenlijk handelend onder de naam [bakkerij] (hierna samen en in enkelvoud: [bakkerij]), appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 14 juni 2018 in zaak nr. 17/3994 in het geding tussen: [appellant sub 1] en het college van burgemeester en wethouders van Den Haag. Procesverloop Bij besluit van 30 september 2016 heeft het college het verzoek van [appellant sub 1] om handhavend op te treden tegen het met het bestemmingsplan strijdige gebruik van de panden aan de [locatie A] te Den Haag als brood- en banketbakkerij afgewezen. Bij besluit van 27 februari 2017 heeft het college het door [appellant sub 1] daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard, het besluit van 30 september 2016 herroepen en [bakkerij] onder aanzegging van een dwangsom gelast om de met het bestemmingsplan strijdige activiteiten bestaande uit het (af)bakken van brood en banket te staken. Bij besluit van 21 april 2017 heeft het college het besluit van 27 februari 2017 ingetrokken en het bezwaar van [appellant sub 1] tegen het besluit van 30 september 2016 alsnog ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 14 juni 2018 heeft de rechtbank het door [appellant sub 1] tegen het besluit van 21 april 2017 ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant sub 1] hoger beroep ingesteld. [bakkerij] heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven en voorwaardelijk incidenteel hoger beroep ingesteld. [appellant sub 1] heeft een zienswijze en nadere stukken ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 27 februari 2019, waar [appellant sub 1], bijgestaan door mr. M.C. Veltkamp-van Paassen, advocaat te Den Haag, [gemachtigden], en het college, vertegenwoordigd door mr. M.W. van Amerongen, zijn verschenen. Voorts is [bakkerij], vertegenwoordigd door mr. D. Korsse, advocaat te Den Haag, [gemachtigden], verschenen. De Afdeling heeft aanleiding gezien het onderzoek te heropenen en heeft partijen om nadere inlichtingen gevraagd. [appellant sub 1], [bakkerij] en het college hebben een schriftelijke reactie gegeven. [appellant sub 1] en [bakkerij] hebben daarna gereageerd op de stukken van de andere partijen. Partijen hebben ingestemd met het achterwege laten van het houden van een nadere zitting. Daarop heeft de Afdeling het onderzoek gesloten. Overwegingen Inleiding 1. [bakkerij] exploiteert een brood- en banketbakkerij en een bakkerswinkel aan de [locatie A] in Den Haag. [appellant sub 1] woont aan de [locatie B] en heeft het college op 28 juni 2016 verzocht om handhavend op te treden tegen het gebruik van de panden als bakkerij, omdat hij daarvan nadelige gevolgen ondervindt en dit gebruik volgens hem in strijd is met het ter plaatse geldende bestemmingplan. Het handhavingsverzoek heeft geen betrekking op de bakkerswinkel. Het college heeft zich bij het besluit van 30 september 2016 op het standpunt gesteld dat het onbevoegd is om handhavend op te treden, omdat een overtreding zich volgens hem niet heeft voorgedaan. Het gebruik als bakkerij is toegestaan ingevolge de in het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996" opgenomen gebruiksovergangsbepaling, aldus het college. Na dit besluit is, op 29 december 2016, het bestemmingsplan "Vogelwijk" in werking getreden. Vast staat dat gebruik als bakkerij van de panden [locatie A] in strijd is met de bestemming "Gemengd" die aan de gronden in dit bestemmingsplan is toegekend. Het college heeft bij besluit op bezwaar van 27 februari 2017 het besluit van 30 september 2016 herroepen en heeft een last onder dwangsom opgelegd, inhoudende dat [bakkerij] de met het bestemmingsplan "Vogelwijk" strijdige productieactiviteiten moet beëindigen. [bakkerij] heeft hiertegen beroep bij de rechtbank ingesteld. Hangende het beroep bij de rechtbank heeft het college bij het besluit van 21 april 2017 het besluit van 27 februari 2017 ingetrokken en het bezwaar van [appellant sub 1] tegen het besluit van 30 september 2016 alsnog ongegrond verklaard, omdat is gebleken dat voor de bakkerij in het verleden bouwvergunningen zijn verleend, zodat het gebruik als bakkerij is vergund en het bestaande gebruik onder het overgangsrecht van het bestemmingsplan "Vogelwijk" valt. [bakkerij] heeft hierop het bij de rechtbank ingestelde beroep tegen het besluit van 27 februari 2017 ingetrokken. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat het gebruik als bakkerij wordt beschermd door het overgangsrecht. De rechtbank heeft daartoe overwogen dat het college aannemelijk heeft gemaakt dat het huidige gebruik van de panden aan de [locatie A] reeds ten tijde van de peildatum van 16 januari 1997 plaatsvond. Volgens de rechtbank kan niet worden gezegd dat dit gebruik niet onafgebroken is voortgezet of dat dit is vergroot ten opzichte van het gebruik op de peildatum. Relevante wettelijke bepalingen 2. De relevante wettelijke bepalingen zijn opgenomen in een bijlage die onderdeel uitmaakt van deze uitspraak. Het hoger beroep van [appellant sub 1] 3. [appellant sub 1] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat [bakkerij] geen beroep kan doen op de beschermende werking van het overgangsrecht. [appellant sub 1] voert aan dat het gebruik als bakkerij sinds 16 januari 1997 niet steeds ongewijzigd is voortgezet. Het gebruik als bakkerij is in de periode tussen 2001 en 2015 onderbroken geweest, in ieder geval wat het pand [locatie A-1] betreft, zo stelt hij. Hij wijst erop dat in die periode aan de Badhuisstraat een centrale bakkerij voor de broodproductie werd geëxploiteerd. Het pand [locatie A-1] zou verder nagenoeg gedurende heel het jaar 2015 zijn gebruikt voor horeca. Ook is het gebruik door een faillissement eind 2015 tijdelijk gestaakt, zo stelt hij. De rechtbank heeft volgens [appellant sub 1] ook miskend dat het gebruik in de loop der jaren is geïntensiveerd, waardoor de afwijking van het geldende bestemmingsplan is vergroot. De rechtbank heeft volgens [appellant sub 1] miskend dat de omvang van het gebruik aanzienlijk is toegenomen. Door de intensivering van het gebruik van de panden zijn de (vrachtwagen)verkeers- bewegingen van en naar de bakkerij toegenomen en wordt er meer geladen en gelost en is de geluid- en geurhinder voor omwonenden aanzienlijk toegenomen, aldus [appellant sub 1]. Met name na de doorstart na het faillissement wordt door omwonenden aanzienlijk meer overlast van de bakkerij ondervonden dan voor die datum, aldus [appellant sub 1]. Volgens hem is het pand [locatie A-1] pas vanaf 2015 in gebruik genomen als bakkerij. Hij voert verder aan dat het aantal winkels waarvoor producten worden gebakken, is toegenomen. Hij wijst er verder nog op dat het bakken van zogenoemd ‘grootbrood’, te weten halve of hele broden, dat eerder ter plaatse was gestaakt, meer hinder voor de omgeving veroorzaakt dan het bakken van banket. 3.1. Bij de beoordeling of het gebruik als bakkerij van de percelen [locatie A] ten tijde van het besluit op bezwaar van 21 april 2017 is toegestaan, is uitsluitend het bestemmingsplan "Vogelwijk", zoals dat is vastgesteld en in werking getreden, van betekenis. Aan de door [bakkerij] gestelde omstandigheid dat de raad in het bestemmingsplan "Vogelwijk" aan de percelen [locatie A] abusievelijk, wat daar verder ook van zij, een bestemming heeft toegekend die het gebruik als bakkerij niet toestaat, komt geen betekenis toe. Verder komt aan de in 1946, 1976, 1977, 1986 en 2001 verleende bouwvergunningen, voor zover die al zouden zijn verleend ten behoeve van een gebruik als bakkerij, geen zelfstandige betekenis toe na inwerkingtreding van een nieuw planologisch regime. Het is primair aan de raad van een gemeente om te bepalen welk gebruik op een perceel is toegestaan. De raad van een gemeente heeft de mogelijkheid om ander gebruik dan bestaand legaal gebruik toe te staan op gronden indien nieuwe planologische inzichten daartoe aanleiding geven en het belang daarbij zwaarder weegt dan gevestigde rechten en belangen. [1] Hiermee verdraagt zich niet dat aan door het college verleende bouwvergunningen wat betreft gebruik zelfstandige betekenis toekomt na inwerkingtreding van een nieuw planologisch regime. (Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 27 februari 2008, ECLI:NL:RVS:2008:BC5236). Voor zover [bakkerij] heeft gesteld dat het gebruik als bakkerij van de panden is toegestaan op grond van een in 2018 verleende omgevingsvergunning, stelt de Afdeling vast dat die vergunning uitsluitend ziet op het op het dak aanbrengen van een zilveren kast met een oppervlakte van minder dan 1 m2. Aan de omstandigheid dat op de bouwtekening op de begane grond van het pand [locatie A-2] twee keer ‘bakkerij’ is vermeld, kan niet worden afgeleid dat ook voor het gebruik als bakkerij van de begane grond een omgevingsvergunning is aangevraagd en is verleend. Het bouwplan betreft immers niet de begane grond. Dat op de bouwtekening expliciet is vermeld dat [locatie A-1] en de eerste verdieping van de [locatie A-2] niet behoren tot de aanvraag, maakt niet dat toch moet worden geoordeeld dat het gebruik van de begane grond onderdeel uitmaakt van de aanvraag. 3.2. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen, dient degene die een beroep doet op het overgangsrecht, in dit geval het college, aan de hand van concrete en objectieve gegevens aannemelijk te maken dat het overgangsrecht inderdaad van toepassing is. 3.3. In artikel 27, tweede lid, onder 1, van de planregels van het bestemmingsplan "Vogelwijk" is bepaald dat gebruik dat in strijd is met de bestemming, is toegestaan, indien het bestond ten tijde van de inwerkingtreding van het bestemmingsplan. Het bestemmingsplan is op 29 december 2016 in werking getreden. Tussen partijen is niet in geschil dat op dat moment de percelen [locatie A] als bakkerij werden gebruikt. Verder is niet in geschil dat het gebruik van de percelen ten tijde van het besluit op bezwaar van 21 april 2017 niet afwijkt van dat op genoemde peildatum. Artikel 27, tweede lid, onder 4, heeft tot gevolg dat bestaand gebruik dat in strijd was met het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996" niet onder het overgangsrecht valt. Dit betekent dat bestaand gebruik dat in strijd was met de in het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996" aan gronden toegekende bestemming, maar op grond van de overgangsbepaling van dat bestemmingsplan was toegestaan, ook onder de reikwijdte van artikel 27, tweede lid, onder 1, van het bestemmingsplan "Vogelwijk" valt. Omdat het gebruik als bakkerij van de percelen [locatie A] ook in strijd was met de ingevolge het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996" op de percelen rustende bestemming "Gemengde doeleinden", is de in dit bestemmingsplan opgenomen gebruiksovergangsbepaling van belang. In artikel 18, tweede lid, van de planvoorschriften van het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996" is bepaald dat bestaand gebruik dat in strijd is met het plan, mag worden voortgezet of worden gewijzigd in een ander gebruik, indien door deze wijziging de afwijking van het plan niet wordt vergroot. Om te beoordelen of het gebruik als bakkerij valt onder de beschermende werking van het overgangsrecht, neergelegd in artikel 18, tweede lid, van de planvoorschriften van het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996", moet worden bepaald wat het bestaande gebruik was op het tijdstip van het van kracht worden van dat bestemmingsplan. Het maakt, gezien de inhoud van artikel 27, tweede lid, onder 4, anders dan bij het overgangsrecht van het bestemmingsplan "Vogelwijk", geen verschil of dat bestaande gebruik al dan niet was toegestaan op grond van de vóór het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996" geldende planologische regelingen. 3.4. Niet in geschil is dat het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996" op 16 januari 1997 van kracht is geworden. Voor de vraag wat het bestaande gebruik was op deze peildatum is de feitelijke situatie bepalend. Het college heeft ervan mogen uitgaan dat vóór die datum verleende bouwvergunningen en het gebruik dat daaruit voortvloeit, voor het feitelijke gebruik een aanwijzing kunnen vormen. Tussen partijen is niet in geschil dat het pand [locatie A-2] op de peildatum van het vorige bestemmingsplan werd gebruikt als bakkerij. De Afdeling gaat daarvan ook uit. De Afdeling begrijpt de stelling van [appellant sub 1] dat het pand [locatie A-1] tot 2015 als magazijn werd gebruikt aldus dat hij betwist dat dat pand op de peildatum werd gebruikt als bakkerij. Bij besluit van 2 oktober 1986 heeft het college aan een rechtsvoorganger van [bakkerij] een bouwvergunning verleend voor verbouwing van de panden [locatie A]. Er is vergunning verleend om onder meer de winkel en bakkerij [locatie A-2] en de winkel [locatie A-1] te veranderen en vergroten tot een winkel met bakkerij en magazijn. Uit de bouwtekening blijkt dat de muur tussen de panden op [locatie A] wordt opengebroken, waardoor de begane grond van het pand [locatie A-1] bij de productieruimte van de bakkerij op [locatie A-2] wordt getrokken. In het pand [locatie A-1] is verder op de bouwtekening een rijskast ingetekend. Nog daargelaten dat ook een magazijn het gebruik als bakkerij kan betreffen, heeft de rechtbank, gelet op wat hiervoor staat, terecht overwogen dat met de vergunning het gebruik als bakkerij van het pand [locatie A-1] is toegestaan. Uit een proces-verbaal van opname blijkt dat op 6 januari 1986 is geconstateerd dat de wijzigingen hebben plaatsgevonden overeenkomstig de verleende bouwvergunning. Gelet hierop is aannemelijk dat het gebruik als bakkerij ten behoeve waarvan is gebouwd, zich toen voordeed. Nu niet in geschil is dat dat gebruik tot aan de peildatum is voortgezet, heeft de rechtbank terecht overwogen dat aannemelijk is gemaakt dat gebruik als bakkerij van de panden [locatie A] op de peildatum 16 januari 1997 plaatsvond. Het betoog faalt in zoverre. 3.5. Over de vraag of het gebruik als bakkerij sinds 16 januari 1997 ononderbroken is voortgezet, overweegt de Afdeling dat een onderbreking van het gebruik gedurende een periode van enige betekenis aan voortzetting van dat gebruik onder het overgangsrecht in de weg kan staan, waarbij de oorzaak van de onderbreking mede van betekenis is. De rechtsvoorganger van [bakkerij] die destijds de bakkerij en winkel exploiteerde, is op 3 november 2015 failliet gegaan. Als gevolg van het faillissement hebben de werkzaamheden van de bakkerij vanaf die datum tot 19 december 2015 stilgelegen. Op 6 november 2015 werd duidelijk dat de bedrijfsactiviteiten zouden worden voortgezet, zo komt uit de stukken naar voren. De rechtbank heeft terecht overwogen dat het faillissement, gelet op de korte periode waarin geen werkzaamheden hebben plaatsgevonden en de voorgenomen doorstart van de bedrijfsactiviteiten, er niet toe heeft geleid dat het gebruik als bakkerij voor de toepassing van het overgangsrecht als onderbroken moet worden aangemerkt. Het betoog faalt in zoverre. 3.6. [appellant sub 1] heeft over de door hem gestelde onderbreking van het gebruik als bakkerij tussen 2008 en 2015 aangevoerd dat in die periode elders in Den Haag een bakkerij werd geëxploiteerd. Ter onderbouwing van dit betoog heeft hij onder meer gewezen op krantenartikelen uit die periode en een passage in het boek "Een Haagse oase aan Zee" van november 2008, waarin staat dat er geen brood meer wordt gebakken aan de Mezenlaan. Vast staat dat in de door [appellant sub 1] genoemde periode een bakkerij aan de Badhuisstraat in Den Haag werd geëxploiteerd. De omstandigheid dat elders een bakkerij werd geëxploiteerd, betekent echter nog niet dat in de panden aan de [locatie A] geen bakkerij-activiteiten werden uitgeoefend. Niet in geschil is dat op de [locatie A-2] in die periode in ieder geval banket werd geproduceerd. Anders dan waarvan [appellant sub 1] uitgaat, is het bakken van banket ook te beschouwen als gebruik als bakkerij. De gestelde omstandigheid dat ter plaatse geen grootbrood werd gebakken, leidt dan ook niet tot het oordeel dat het gebruik als bakkerij was onderbroken. [appellant sub 1] heeft gesteld dat het gebruik als bakkerij van het perceel [locatie A-1] in 2015 gedurende enige tijd is gestaakt, omdat (een gedeelte van) dat pand zou zijn gebruikt als lunchroom en als ruimte voor het houden van verjaardagsfeestjes en workshops. Deze stelling, wat daar verder ook van zij, leidt evenmin tot de conclusie dat het gebruik als bakkerij onderbroken is geweest. De panden [locatie A] staan vanaf het moment dat ter uitvoering van de in 1986 verleende bouwvergunning een deel van de muur tussen deze panden is verwijderd, immers met elkaar in verbinding en het gebruik als bakkerij van de percelen [locatie A] dient, mede gelet op de inhoud van die vergunning, vanaf dat moment als één geheel te worden beschouwd. Nu niet in geschil is dat steeds banket werd gebakken aan de Mezenlaan, is de rechtbank terecht ervan uitgegaan dat het gebruik als bakkerij ononderbroken is voortgezet. Het betoog faalt in zoverre. 3.7. Wat betreft de door [appellant sub 1] gestelde intensivering van het gebruik als bakkerij overweegt de Afdeling dat gebruik dat op de peildatum bestaat, onder de beschermende werking van artikel 18, tweede lid, van de planvoorschriften van het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996" mag worden voortgezet. Het gebruik mag worden gewijzigd, zolang de afwijking van het geldende plan niet wordt vergroot. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen in de uitspraak van 19 december 2001 (ECLI:NL:RVS:2001:AD8891) moet een intensivering van het gebruik als een verandering daarvan worden aangemerkt. Vergelijk voorts de uitspraak van de Afdeling van 11 april 2007 (ECLI:NL:RVS:2007:BA2682), waarin de Afdeling heeft overwogen dat intensivering van het gebruik een vergroting van de afwijking van het bestemmingsplan naar de aard meebrengt. Voor de toepassing van artikel 18, tweede lid, van het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996" gaat het erom of het gebruik op de datum van van krachtwording van dat bestemmingsplan nadien niet is geïntensiveerd. Het gebruik op die datum moet worden vergeleken met het gebruik dat bestond op het tijdstip van inwerkingtreding van het bestemmingplan "Vogelwijk". 3.8. Een geslaagd beroep op het in artikel 18, tweede lid, neergelegde overgangsrecht (en daarmee op artikel 27, tweede lid, onder 1, van het bestemmingsplan "Vogelwijk") kan worden gedaan, indien aannemelijk wordt gemaakt dat het strijdig gebruik, na eerdere intensivering daarvan, is teruggebracht naar het gebruik zoals dat bestond op de peildatum en waarvan de aard niet is veranderd (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 27 april 2011, ECLI:NL:RVS:2011:BQ2631). Voor zover [bakkerij] heeft gesteld dat het gebruik niet is geïntensiveerd reeds omdat de bakkerij-activiteiten steeds tot dezelfde categorie bedrijven van de VNG-brochure "Bedrijven en Milieuzonering" hebben behoord, wordt overwogen dat daaraan, wat daar ook van zij, geen betekenis toekomt, aangezien de feitelijke ruimtelijke gevolgen bepalend zijn voor de toepassing van het overgangsrecht. Bij het besluit op bezwaar van 21 april 2017 heeft het college niet gemotiveerd waarom het zich op het standpunt stelt dat het gebruik als bakkerij in ruimtelijk relevant opzicht gelijk is gebleven. Zoals hiervoor is overwogen, hoeft een enkele intensivering van het gebruik niet aan een geslaagd beroep op het gebruiksovergangsrecht in de weg te staan als het gebruik op de datum van inwerkingtreding van het bestemmingsplan "Vogelwijk" in ruimtelijk opzicht gelijk is aan dat van het gebruik op de peildatum. Niet is gebleken dat het college heeft onderzocht wat op die data de omvang van het gebruik en de ruimtelijke uitstraling daarvan waren. [bakkerij] heeft te kennen gegeven dat tussen 1997 en 2015 jaarlijks ongeveer 4.000 à 5.000 kg aan grondstoffen in de bakkerij is verwerkt. Naar zij stelt, werkten er tussen 2000 en 2015 steeds vier tot vijf bakkers op de Mezenlaan en werd er gebakken voor acht winkels, vijftien horecazaken en enkele hotels in Den Haag. Na het faillissement van haar rechtsvoorganger is vanaf december 2015 nog maar voor drie winkels en een restaurant gebakken, aldus [bakkerij]. [bakkerij] heeft ter zitting te kennen gegeven dat er nog stukken ter ondersteuning van haar stellingen bij de curator liggen vanwege de afwikkeling van het faillissement. De door [bakkerij] wel in de procedure ingebrachte stukken bevatten informatie over een levering van producten en vrachtwagenbewegingen, maar betreffen slechts de jaren 2013-2015. Deze stukken geven dan ook, anders dan waarvan de rechtbank lijkt te zijn uitgegaan, geen informatie over de omvang van het gebruik als bakkerij op de van belang zijnde data. Aan de door [bakkerij] gedane stellingen over de omvang van het gebruik komt niet de betekenis toe die zij daaraan toegekend wil zien, omdat deze stellingen niet met verifieerbare gegevens zijn onderbouwd. Daarbij is mede van belang dat er aanwijzingen zijn dat het gebruik mogelijk wel is geïntensiveerd. Het college heeft in 2018 aan [bakkerij] een omgevingsvergunning verleend, waarin staat dat de bakkerij in de afgelopen jaren gestaag is gegroeid in zijn activiteiten. Dit komt overeen met de strekking van de door [appellant sub 1] overgelegde schriftelijke verklaringen van omwonenden, waarin deze stellen dat de hinder van de activiteiten ter plaatse is toegenomen. Gelet op het vorenstaande heeft het college in strijd met artikel 7:12, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb), ontoereikend gemotiveerd dat dat gebruik als bakkerij onder het overgangsrecht valt. Het college heeft bij de voorbereiding van zijn besluit in strijd met artikel 3:2 van de Awb niet de nodige kennis vergaard omtrent de relevante feiten en de af te wegen belangen. De rechtbank heeft dit niet onderkend. 4. Het hoger beroep van [appellant sub 1] is gegrond. Het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van [bakkerij] 5. [bakkerij] heeft incidenteel hoger beroep ingesteld onder de voorwaarde dat het beroep van [appellant sub 1] gegrond is. Zij betoogt dat de rechtbank in de aangevallen uitspraak een verkeerde peildatum heeft gehanteerd voor de toepassing van het overgangsrecht. Niet de datum van het van kracht worden van het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996", te weten 16 januari 1997, is daarvoor bepalend, maar alleen de datum van inwerkingtreding van het geldende bestemmingsplan "Vogelwijk". Daartoe voert zij aan dat na deze datum een bouwvergunning voor de bakkerij is verleend, namelijk op 27 juli 2001, en haar in verband hiermee niet de strijdigheid van het gebruik met de bestemming kan worden tegengeworpen. Zij verwijst ter onderbouwing van haar betoog naar de uitspraak van 24 januari 2018, ECLI:NL:RVS:2018:203. 5.1. Zoals onder 3.3 is overwogen, is de datum van het van kracht worden van het bestemmingsplan "Vogelwijk 1996", 16 januari 1997, van betekenis voor de vraag of een beroep kan worden gedaan op het gebruiksovergangsrecht van het bestemmingsplan "Vogelwijk". Zoals onder 3.1 is overwogen, komt aan de in 2001 verleende bouwvergunning geen zelfstandige betekenis toe. De uitspraak van 24 januari 2018, waarop [bakkerij] heeft gewezen, ziet op een andere kwestie dan hier aan de orde. In die uitspraak ging het om de vaststelling van een bestemmingsplan, waarbij de raad van een gemeente een perceel niet had bestemd overeenkomstig het bestaande gebruik waarvoor een vergunning was verleend, terwijl in beginsel dergelijk gebruik als zodanig in het bestemmingsplan dient te worden bestemd. De vraag of in het bestemmingsplan "Vogelwijk" aan het perceel de juiste bestemming is gegeven, had destijds in de procedure over de vaststelling van dat bestemmingsplan kunnen worden opgeworpen en ligt nu niet ter beoordeling voor. Het betoog faalt. 6. Het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van [bakkerij] is ongegrond. Conclusie 7. Zoals hiervoor is overwogen, is het hoger beroep van [appellant sub 1] gegrond en is het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van [bakkerij] ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het beroep van [appellant sub 1] tegen het besluit van 21 april 2017 alsnog gegrond verklaren. De Afdeling ziet aanleiding het besluit op bezwaar van 21 april 2017 te vernietigen slechts voor zover daarbij het bezwaar van [appellant sub 1] tegen het besluit van 30 september 2016 ongegrond is verklaard. Dit betekent dat het besluit van 21 april 2017 in stand blijft voor zover daarbij het besluit op bezwaar van 27 februari 2017 is ingetrokken. Door het besluit in zoverre in stand te laten, wordt voorkomen dat het ingetrokken besluit op bezwaar van 27 februari 2017, waarbij aan [bakkerij] een last onder dwangsom is opgelegd, herleeft zonder dat [bakkerij] daartegen nog een rechtsmiddel kan aanwenden. 7.1. Het college dient, met inachtneming van deze uitspraak, een nieuw besluit te nemen op het bezwaar van [appellant sub 1] tegen het besluit van 30 september 2016. Daarbij dient het college te onderzoeken of het gebruik als bakkerij van de percelen [locatie A] op 29 december 2016, de datum van inwerkingtreding van het bestemmingsplan "Vogelwijk" ten opzichte van het gebruik op de peildatum 16 januari 1997 al dan niet is geïntensiveerd. Bij de beantwoording van de vraag of het gebruik is geïntensiveerd, moet worden beoordeeld of de ruimtelijke uitstraling van het gebruik al dan niet zodanig is gewijzigd dat de afwijking van het bestemmingsplan is vergroot. Het college dient zijn nieuwe besluit op bezwaar te voorzien van een toereikende motivering. 7.2. Met het oog op een efficiënte afdoening van het geschil ziet de Afdeling aanleiding om met toepassing van artikel 8:113, tweede lid, van de Awb te bepalen dat tegen het nieuwe besluit op bezwaar slechts bij haar beroep kan worden ingesteld. Proceskosten 8. Het college wordt op na te melden wijze veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van [appellant sub 1]. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep van [appellant sub 1] gegrond; II. verklaart het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van De Haagsche Brood Winkels B.V. en De Haagsche Bakkerij B.V. ongegrond; III. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 14 juni 2018 in zaak nr. 17/3994; IV. verklaart het bij de rechtbank ingestelde beroep gegrond; V. vernietigt het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Den Haag van 21 april 2017, kenmerk B.2.16.2909.001, voor zover daarbij het door [appellant sub 1] tegen het besluit van 30 september 2016 gemaakte bezwaar ongegrond is verklaard; VI. bepaalt dat tegen het te nemen nieuwe besluit op bezwaar slechts bij de Afdeling beroep kan worden ingesteld; VII. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Den Haag tot vergoeding van bij [appellant sub 1] in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 2.560,00 (zegge: tweeduizend vijfhonderdzestig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; VIII. gelast dat het college van burgemeester en wethouders van Den Haag aan [appellant sub 1] het door hem betaalde griffierecht tot een bedrag van € 506,00 (zegge: vijfhonderdzes euro) voor de behandeling van het beroep en het hoger beroep vergoedt. Aldus vastgesteld door mr. J.A.W. Scholten-Hinloopen, voorzitter, en mr. G.M.H. Hoogvliet en mr. J.Th. Drop, leden, in tegenwoordigheid van mr. L.S. Kors, griffier. w.g. Scholten-Hinloopen voorzitter De griffier is verhinderd de uitspraak te ondertekenen. Uitgesproken in het openbaar op 24 december 2019 163-687. BIJLAGE Wet algemene bepalingen omgevingsrecht Artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, luidt: "Het is verboden zonder omgevingsvergunning een project uit te voeren, voor zover dat geheel of gedeeltelijk bestaat uit het gebruiken van gronden of bouwwerken in strijd met een bestemmingsplan […]." Bestemmingsplan "Vogelwijk" Artikel 3, eerste lid, luidt: "De voor 'Gemengd' aangewezen gronden zijn bestemd voor: a. wonen; b. bed & breakfast; uitsluitend op de begane grondlaag: c. dienstverlening; d. maatschappelijk; en ter plaatse van de functieaanduiding en uitsluitend op de begane grond: e. "detailhandel" (dh) tevens voor detailhandel; f. "atelier" (atl) tevens voor een atelier; één en ander zoals nader bepaald in artikel 3.3 en met de daarbij behorende gebouwen, bouwwerken geen gebouwen zijnde, wegen, gebouwde en ongebouwde parkeervoorzieningen, groen, water en overige voorzieningen." Artikel 27, tweede lid, luidt: "1. Het gebruik van grond en bouwwerken dat bestond op het tijdstip van inwerkingtreding van het bestemmingsplan en hiermee in strijd is, mag worden voortgezet; 2. Het is verboden het met het bestemmingsplan strijdige gebruik, bedoeld in het tweede lid onder 1, te veranderen of te laten veranderen in een ander met dat plan strijdig gebruik, tenzij door deze verandering de afwijking naar aard en omvang wordt verkleind; 3. Indien het gebruik, bedoeld in het tweede lid onder 1, na het tijdstip van inwerkingtreding van het plan voor een periode langer dan een jaar wordt onderbroken, is het verboden dit gebruik daarna te hervatten of te laten hervatten; 4. Het tweede lid onder 1 is niet van toepassing op het gebruik dat reeds in strijd was met het voorheen geldende bestemmingsplan, daaronder begrepen de overgangsregels van dat plan;" Bestemmingsplan "Vogelwijk 1996" Artikel 6, eerste lid, luidt: "Aan de gronden, welke blijkens de plankaart als zodanig zijn bestemd, zijn de volgende doeleinden toegekend: - woondoeleinden met bijbehorende voorzieningen; - detailhandel, aan detailhandel verwant dienstverlening in publiekgerichte dienstverlening op administratief, medisch, juridisch, therapeutisch of kosmetisch gebied, uitsluitend op de begane grondlaag. […]." Artikel 18, tweede lid, luidt: "Op het tijdstip van het van kracht worden van het plan bestaand gebruik van de in het plan begrepen gronden en/of daarop staande opstallen, dat in strijd is met het plan, mag worden voortgezet of worden gewijzigd in een ander gebruik, indien door deze wijziging de afwijking van het plan niet wordt vergroot." ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ [1] Dit kan wanneer zicht bestaat op beëindiging van het gebruik binnen de planperiode. Met het toestaan van ander gebruik wordt het bestaande gebruik onder het overgangsrecht gebracht. Dat heeft naar zijn aard een tijdelijk karakter.
ECLI:NL:RVS:2024:1174
202108092/1/R2. Datum uitspraak: 27 maart 2024 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellante], wonend te Tilburg, appellante, en de raad van de gemeente Tilburg, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 1 november 2021 heeft de raad van de gemeente Tilburg het bestemmingsplan "Theresia-Loven-Besterd 2016, 6e herziening (Lange Nieuwstraat 156-158)" (hierna: het bestemmingsplan) vastgesteld. Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld. De raad van de gemeente Tilburg heeft een verweerschrift ingediend. [appellante] en [partij A] hebben nadere stukken ingediend.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

202106073/1/R2.Datum uitspraak: 3 april 2024 AFDELINGBESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak en tussenuitspraak met toepassing van artikel 8:51d van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) in het geding tussen:

1. appellant sub 1], wonend te Someren, 2. [ appellant sub 2], wonend te Someren, 3. Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V., gevestigd te Someren, 4. [ appellante sub 4A], gevestigd te Someren, en [appellant sub 4B], wonend in Someren, 5. [ appellant sub 5A] en [appellant sub 5B], wonend te Someren, 6. [ appellant sub 6], wonend te Someren, appellanten, en de raad van de gemeente Someren, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 24 juni 2021 heeft de raad het bestemmingsplan "Buitengebied Someren - Deelgebied 3" vastgesteld. Tegen dit besluit hebben [appellant sub 1], [appellanten sub 4], [appellant sub 2], [appellant sub 6], Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V. en [appellanten sub 5] beroep ingesteld.

De raad heeft een verweerschrift ingediend. [appellant sub 2], [appellant sub 6], [appellanten sub 5] en de raad hebben nadere stukken ingediend. De Afdeling heeft de zaak op zitting behandeld op 9 november 2023, waar appellanten zijn verschenen of zich hebben laten vertegenwoordigen. Een aantal appellanten is niet verschenen en heeft zich ook niet laten vertegenwoordigen. De raad heeft zich laten vertegenwoordigen. Overwegingen Overgangsrecht inwerkingtreding Omgevingswet 1. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden.

Op grond van artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet blijft op een beroep tegen een besluit tot vaststelling van een bestemmingsplan waarvan het ontwerp vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet ter inzage is gelegd het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het bestemmingsplan onherroepelijk is.

2. Het ontwerpplan is op 18 februari 2021 ter inzage gelegd. Dat betekent dat op deze beroepsprocedure het recht, waaronder de Wet ruimtelijke ordening, zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing blijft. Inleiding 3. Het bestemmingsplan voorziet in de actualisering van het voorheen geldende bestemmingsplan "Buitengebied Someren (2011)". Het buitengebied van Someren is in zeven deelgebieden verdeeld. Dit bestemmingsplan heeft betrekking op deelgebied 3. De raad heeft voorafgaand aan de vaststelling van het bestemmingsplan alle bedrijven en woningen in deelgebied 3 bezocht en gekeken of de bestaande situatie overeenkomt met het bestemmingsplan.

Voor elke strijdigheid die daarbij aan het licht is gekomen, heeft de raad bepaald of legalisatie mogelijk is. Alle herzieningen zijn samengevoegd in dit bestemmingsplan. Een aantal bewoners is het niet eens met het bestemmingsplan. In deze uitspraak gaat de Afdeling in op de vraag of de raad het bestemmingsplan in overeenstemming met de goede ruimtelijke ordening heeft vastgesteld. 3.1. Hier is een overzicht van de beroepsgronden van de volgende partijen die worden besproken: [appellant sub1] [appellant sub 2] t.a.v. [locatie 1]-[locatie 2] [appellant sub 2] t.a.v. [locatie 3] Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V [appellanten sub 4] [appellanten sub 5] [appellant sub 6] Toetsingskader 4.

Bij de vaststelling van een bestemmingsplan moet de raad bestemmingen aanwijzen en regels geven die de raad uit het oogpunt van een goede ruimtelijke ordening nodig acht. De raad heeft daarbij beleidsruimte en moet de betrokken belangen afwegen. De Afdeling oordeelt niet zelf of het plan in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening. De Afdeling beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan in overeenstemming is met het recht. Daarbij kan aan de orde komen of de nadelige gevolgen van het plan onevenredig zijn in verhouding tot de met het plan te dienen doelen.

Beroepsgronden [appellant sub 1] 5. [ appellant sub 1] betoogt dat het bestemmingsplan in strijd is met de goede ruimtelijke ordening, omdat de raad ten onrechte geen maatvoeringsaanduiding voor zijn perceel aan de verbeelding heeft toegevoegd om de bijgebouwen B en C te legaliseren en een overkapping van 38 m² mogelijk te maken. De gezamenlijke oppervlakte voor bijgebouwen is zonder maatvoeringsaanduiding maximaal 100 m² per woning en [appellant sub 1] erkent dat er meer dan 100 m² aan bijgebouwen op zijn perceel aanwezig is. Bijgebouw B is namelijk 89 m² en bijgebouw C 123 m².

Hij wijst er echter op dat de gemeente zelf in een gemeentelijke rapportage van 18 juni 2018 een foutieve berekening van de bijgebouwen heeft gemaakt, waardoor [appellant sub 1] als opvolgend eigenaar bij de koop van het perceel er geen rekening mee heeft kunnen houden dat er een groter oppervlakte aan bijgebouwen aanwezig is dan is toegestaan. Bovendien heeft de raad volgens [appellant sub 1] voor zijn besluit ten onrechte verwezen naar provinciale regelgeving waarin staat dat een ruimtelijke ontwikkeling gepaard moet gaan met een aantoonbare en uitvoerbare fysieke verbetering van de kwaliteiten van een gebied (artikel 3.2 uit de "Verordening ruimte 2014" van de provincie Noord-Brabant, nu artikel 3.9 van de Interim Omgevingsverordening Noord-Brabant (IOV)).

Het gaat hier namelijk om bestaande bebouwing en niet om een ruimtelijke ontwikkeling. Verder betoogt [appellant sub 1] dat de raad tekort is geschoten in de op hem rustende verplichting om maatregelen te nemen om zijn familie- en gezinsleven te beschermen (artikel 8, eerste lid, van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM)). 5.1. De raad stelt zich op het standpunt dat hij geen maatvoeringsaanduiding aan de verbeelding heeft toegevoegd voor het perceel van [appellant sub 1], omdat een plan voor fysieke verbetering van de landschappelijke kwaliteit van het gebied of de omgeving ontbreekt.

Het legaliseren van een illegaal opgericht bijgebouw door middel van een bestemmingsplanwijziging is volgens de raad namelijk een ruimtelijke ontwikkeling die zo’n verbetering vereist. Verder stelt de raad zich op het standpunt dat, hoewel het controlerapport van 18 juni 2018 een fout bevat, dit rapport niet bestemd is voor de koopovereenkomst van de woning van [appellant sub 1], maar voor inventarisatie van het buitengebied. Het controlerapport kan dan ook niet in de plaats treden van de onderzoeksplicht die [appellant sub 1] in dit kader zelf heeft of van de meetplicht van zijn makelaar.

Ruimtelijke ontwikkeling en kwaliteitsverbetering 5.2. Onder "ruimtelijke ontwikkeling" worden bouwactiviteiten en planologische gebruiksactiviteiten verstaan waarvoor een wijziging van het planologisch regime is vereist (artikel 1.1 van de IOV). Omdat er sprake is van illegale bestaande bebouwing, namelijk een overschrijding van de maximaal toegestane oppervlakte voor bijgebouwen, moet een legaliserende vergunning worden aangevraagd om de maximaal toegestane oppervlakte aan bijgebouwen voor de [locatie 4] te vergroten. Deze vergroting is ook vereist voor de overkapping die [appellant sub 1] wenst te bouwen.

Dit is zo’n wijziging van het planologische regime als bedoeld in artikel 1.1 van de IOV. Weliswaar zijn de bijgebouwen feitelijk al gebouwd, maar het legaliseren daarvan is toch een bouwactiviteit waarvoor een wijziging van het planologisch regime is vereist. Zoals de raad terecht heeft toegelicht, vereist een ruimtelijke ontwikkeling in het buitengebied, waar [appellant sub 1] woont, een fysieke verbetering van de landschappelijke kwaliteit van het gebied of de omgeving (artikel 3.9, eerste lid, van de IOV). Omdat [appellant sub 1] geen fysieke verbetering van de landschappelijke kwaliteit van het gebied of de omgeving realiseert, heeft de raad terecht de maatvoeringsaanduiding niet toegevoegd.

Controlerapport 5.3. Het staat vast dat er een grotere oppervlakte aan bijgebouwen aanwezig is dan is toegestaan op het perceel van [appellant sub 1]. In tegenstelling tot wat [appellant sub 1] betoogt, maakt de enkele omstandigheid dat in het controlerapport van 18 juni 2018 een fout staat daarom niet dat de raad een maatvoeringsaanduiding op moet nemen voor zijn perceel. Artikel 8 EVRM 5.4. Ook heeft [appellant sub 1] niet aannemelijk gemaakt dat de raad tekort is geschoten in de op hem rustende verplichting om maatregelen te nemen ter bescherming van het familie- en gezinsleven. [appellant sub 1] heeft nog steeds de optie om in overleg met de raad over te gaan tot het landschappelijk inpassen van de gewenste ruimtelijke ontwikkeling op zijn perceel of om een deel van de aanwezige bijgebouwen te slopen.

Het betoog slaagt niet. 5.5. Het beroep is ongegrond. Beroepsgronden [appellant sub 2] t.a.v. [locatie 1]-[locatie 2] 6. [appellant sub 2] betoogt dat het bestemmingsplan in strijd is met de goede ruimtelijke ordening, omdat de raad de maximaal toegestane oppervlakte voor bijgebouwen op zijn perceel niet heeft aangepast. Verder heeft de raad volgens [appellant sub 2] ten onrechte de gronden waaraan de bestemming "Bedrijf" is toegekend op zijn perceel niet vergroot, terwijl de raad eerder wel heeft gekeken naar vergroting hiervan. [appellant sub 2] betoogt ook dat de raad een kleinschalige nevenactiviteit, detailhandel, buitenopslag en een tuinkast op zijn perceel ten onrechte niet in het bestemmingsplan heeft opgenomen. 6.1.

De raad heeft zich op het standpunt mogen stellen dat hij het bestemmingsplan niet aanpast op de punten die [appellant sub 2] heeft aangevoerd en dat dit niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. De raad heeft in zijn verweerschrift deugdelijk toegelicht dat hij bereid was de maximaal toegestane oppervlakte aan bijgebouwen en het vlak met de bestemming "Bedrijf" te vergroten, maar dat [appellant sub 2] daarvoor niet de fysieke verbetering van de landschappelijke kwaliteit van het gebied of de omgeving die artikel 3.9, eerste lid, van de IOV vereist, realiseert.

De raad heeft zich op het standpunt mogen stellen dat het oude beplantingsplan uit 2012 niet voldoende is voor deze nieuwe gewenste aanpassingen, omdat dat is opgesteld voor een eerdere ruimtelijke ontwikkeling die al is gerealiseerd. Weliswaar heeft [appellant sub 2] een vergunning voor buitenopslag, maar de raad heeft toegelicht dat er meer buitenopslag aanwezig is dan is toegestaan met de vergunning. Ook voor die extra opslag, de tuinkast en de kleinschalige nevenactiviteit moet [appellant sub 2] een fysieke verbetering van de landschappelijke kwaliteit van het gebied of de omgeving realiseren.

Alleen voor de detailhandel heeft de raad op de zitting toegelicht dat hij niet bereid is dit in het bestemmingsplan op te nemen. Omdat de detailhandel illegaal aanwezig is en de raad zich op het standpunt heeft mogen stellen dat detailhandel in het buitengebied ongewenst is, hoeft de raad dat ook niet te doen. Het betoog slaagt niet. 6.2. Het beroep is ongegrond. Beroepsgronden [appellant sub 2] t.a.v. [locatie 3] 7. [appellant sub 2] betoogt dat het bestemmingsplan in strijd is met een goede ruimtelijke ordening, omdat de raad een legaal opgericht bijgebouw, een dierenverblijf, ten onrechte niet in het bestemmingsplan heeft opgenomen.

Volgens [appellant sub 2] is het dierenverblijf 40 jaar geleden door de vorige eigenaren met vergunning gebouwd. Weliswaar kan hij geen vergunning overleggen, maar de gemeente heeft de bouw destijds tijdelijk stilgelegd en de bouw mocht daarna weer doorgaan. Bovendien is er in verband met de invoering van de Basisadministratie Adressen en Gebouwen (hierna: BAG) een huisnummer aan het gebouw toegekend. Deze factoren duiden er volgens [appellant sub 2] op dat het gebouw legaal is en had moeten worden opgenomen in het bestemmingsplan. Ook is er volgens [appellant sub 2] sprake van strijd met het gelijkheidsbeginsel, omdat aan de andere zijde van de weg 50 woningen zijn gebouwd. 7.1.

De raad heeft het bestemmingsplan niet in strijd met een goede ruimtelijke ordening hoeven achten en het dierenverblijf niet als zodanig hoeven bestemmen. [appellant sub 2] heeft namelijk geen vergunning voor het dierenverblijf overgelegd. Ook heeft hij niet op een andere manier aannemelijk gemaakt dat het gebouw legaal is gebouwd. Omdat de raad ook geen vergunning in het gemeentearchief heeft gevonden, heeft de raad zich op het standpunt mogen stellen dat het dierenverblijf zonder vergunning is gebouwd. Het enkele feit dat het dierenverblijf er al 40 jaar staat, maakt niet dat de raad het toch in het bestemmingsplan had moeten opnemen.

Verder heeft de raad zich op het standpunt mogen stellen dat legalisatie van het bijgebouw niet mogelijk is, omdat op gronden met de bestemming "Agrarisch" in beginsel geen bijgebouwen mogen worden gebouwd, tenzij het gaat om een schuilgelegenheid die binnen een bebouwingsconcentratie ligt. Dat is hier niet het geval. 7.2. Het maakt ook niet uit dat er voor dat gebouw een huisnummer is afgegeven (zie onder meer de uitspraak van de Afdeling van 8 maart 2023, ECLI:NL:RVS:2023:919, onder 7.2). Het gebouw is namelijk illegaal omdat het zonder omgevingsvergunning is gebouwd en daar heeft de omstandigheid dat het gebouw een huisnummer mag op basis van de BAG geen invloed op.

Verder slaagt zijn beroep op het gelijkheidsbeginsel niet, omdat aan de overzijde van de weg een ander bestemmingsplan met andere regels van toepassing is. Bovendien heeft dat gebied een andere bestemming. Het betoog slaagt niet. 7.3. Het beroep is ongegrond. Beroepsgronden Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V.

8. Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V. betogen dat het bestemmingsplan in strijd is met de goede ruimtelijke ordening, omdat de raad ten onrechte geen wijzigingsbevoegdheid voor het college tot het wijzigen van de bestemming "Agrarisch" naar de bestemming "Agrarisch - Agrarisch Bedrijf" in het bestemmingsplan heeft opgenomen. Die bevoegdheid stond nog wel in het vorige plan. Bij gebruikmaking van een wijzigingsbevoegdheid hoeft er volgens Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V. namelijk geen ruimtelijke afweging meer plaats te vinden over de vraag of op de gronden waar een nieuwe stal is voorzien een veehouderij mag komen.

In dat geval hoeft slechts te worden voldaan aan de voorwaarden van de wijzigingsbevoegdheid en hoeft geen ruimtelijke onderbouwing te worden aangeleverd. De raad heeft niet goed gemotiveerd waarom deze bevoegdheid nu verdwijnt. 8.1. Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V. hebben toegelicht dat zij twee oude stallen van hun veehouderij willen slopen en daarvoor in de plaats, aan de noordwestelijke zijde evenwijdig aan de drie gemoderniseerde stallen, een nieuwe stal willen bouwen. Daarvoor moet het bouwvlak worden vergroot van 1,2 ha naar 1,5 ha.

Zij willen in de toekomst een aanvraag indienen waarbij het college van die wijzigingsbevoegdheid gebruik kan maken. 8.2. De raad heeft zich op het standpunt gesteld (pagina 122 van de plantoelichting) dat hij de mogelijkheid tot wijziging naar de bestemming "Agrarisch - Agrarisch Bedrijf" heeft verwijderd omdat er nauwelijks gebruik van wordt gemaakt, wijziging vaak niet mogelijk is binnen de wijzigingsvoorwaarden en de bepalingen moeilijk leesbaar zijn. Bovendien leidt het opnemen van een dergelijke bevoegdheid er volgens de raad toe dat bij het onderzoek naar de maximale planologische mogelijkheden in het kader van de milieueffectrapportage significante effecten voor omliggende Natura 2000-gebieden niet bij voorbaat kunnen worden uitgesloten.

Afwijken van het bestemmingsplan op deze punten is natuurlijk nog steeds mogelijk, alleen dan moet de aanvraag als strijdig met het bestemmingsplan worden behandeld. 8.3. De raad heeft de wijzigingsbevoegdheid uit het vorige plan niet hoeven opnemen in het bestemmingsplan. Het uitgangspunt is namelijk dat aan een geldend bestemmingsplan geen blijvende rechten kunnen worden ontleend. De raad kan op grond van gewijzigde planologische inzichten en na afweging van alle betrokken belangen andere regels vaststellen. Dat is hier gebeurd. De raad heeft in de plantoelichting deugdelijk gemotiveerd waarom hij de mogelijkheid tot wijziging naar de bestemming "Agrarisch - Agrarisch Bedrijf" niet heeft opgenomen in het bestemmingsplan. 8.4.

In dat verband wijst de Afdeling erop dat de oude wijzigingsbevoegdheid (wijziging van de bestemming "Agrarisch" naar de bestemming "Agrarisch - Agrarisch Bedrijf") niet maakt dat een veehouderij is toegestaan op de gronden waar de nieuwe stal van Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V. is voorzien. Artikel 4.1 van de planregels bepaalt namelijk dat gronden met de bestemming "Agrarisch - Agrarisch bedrijf" zijn bestemd voor de uitoefening van een agrarisch bedrijf, niet zijnde een veehouderij. Pas met een specifieke functieaanduiding is ook een veehouderij toegestaan, en de gronden waar de nieuwe stal is voorzien hadden deze aanduiding niet.

Het betoog slaagt niet. 8.5. Het beroep is ongegrond. Beroepsgronden [appellanten sub 4] 9. [appellanten sub 4] betogen dat het bestemmingsplan in strijd is met de goede ruimtelijke ordening, omdat de raad de vorm van de bestemmingsvlakken "Agrarisch - Agrarisch bedrijf" en "Agrarisch met waarden - Abiotische waarden" op het perceel onjuist heeft aangepast. De raad heeft daarbij volgens [appellanten sub 4] ten onrechte geen rekening gehouden met de verharding gelegen aan de noordelijke kant van de stal. Deze is namelijk onlosmakelijk met het gebruik van de stal verbonden.

Verder heeft de raad de uitbreiding van het bouwvlak ten onrechte gecompenseerd met een beperking op het zuidwestelijke deel van het perceel, omdat er volgens [appellanten sub 4] een bestaande planologische mogelijkheid is die de raad op grond van artikel 9.9, eerste en tweede lid, van de IOV moet respecteren. Er is namelijk een omgevingsvergunning voor afwijking van het bestemmingsplan verleend voor de stal waarmee hun bedrijf aan de noordzijde is uitgebreid. 9.1. De raad stelt zich op het standpunt dat het bestemmingsplan in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening, omdat het gebruik van de stal geen bestaande planologische mogelijkheid is die op grond van de IOV gerespecteerd moet worden.

Hoewel de bouw van de stal buiten het bouwvlak overgangsrechtelijk is beschermd door de vergunning voor afwijking van het bestemmingsplan, geldt dit volgens de raad niet voor het gebruik ervan. Deze vergunning ziet volgens de raad namelijk alleen op het overschrijden van de maximale nok- en goothoogte. De raad stelt zich verder op het standpunt dat het bestemmingsplan in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening, omdat een vormverandering van het bouwvlak de bouw van de stal in overeenstemming met het bestemmingsplan brengt. Maar daarvoor is wel compensatie elders vereist.

De raad heeft daarom als compensatie op een deel van de gronden de bestemming "Agrarisch - Agrarisch bedrijf" gewijzigd naar de bestemming "Agrarisch met waarden - Abiotische waarden". De raad erkent dat dat deel daarmee inderdaad minder bouw- en gebruiksmogelijkheden biedt. Verharding 9.2. De raad heeft zich op het standpunt mogen stellen dat het bestemmingsplan wat betreft de verharding aan de noordzijde van de stal in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening en dat het niet nodig is om die in het bestemmingsplan als zodanig te bestemmen.

Uit de vergunning voor de bouw van een stal die op 27 april 2010 aan [appellanten sub 4] is verleend en de bijbehorende bouwtekening blijkt namelijk niet dat de verharding deel uitmaakt van de vergunning. Verder hebben de gronden waar de verharding is aangelegd de bestemming "Agrarisch met waarden - Abiotische waarden". Artikel 6.4.1, aanhef en onder b, en artikel 6.5.1, aanhef en onder e, van de planregels bepalen dat het verboden is om oppervlakteverhardingen aan te brengen op deze bestemming zonder vergunning. Daardoor is de verharding illegaal.

Dat de stal volgens [appellanten sub 4] zonder verharding niet conform het normale gebruik kan worden gebruikt, is niet relevant, omdat daarvoor geen vergunning is verleend. Het betoog slaagt niet. Compensatie voor de stal 9.3. Om vast te stellen of de vormverandering van het bouwblok voor de stal terecht is gecompenseerd, moet eerst de vraag worden beantwoord of de stal een bestaande planologische mogelijkheid is als bedoeld in artikel 9.9, eerste lid, van de IOV. Dat artikellid bepaalt namelijk dat een bestaand recht, of een bestaande planologische mogelijkheid, moet worden gerespecteerd.

Er is volgens het tweede lid van dit artikel een bestaande planologische mogelijkheid als niet meer handhavend kan worden opgetreden wegens strijd met het bestemmingsplan. 9.4. De raad heeft zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat de stal geen bestaande planologische mogelijkheid is. Er is immers een gebruiksrecht ontstaan omdat er een vergunning is verleend voor de stal. Het onderscheid dat de raad maakt tussen bouw en gebruik volgt de Afdeling niet. Door verlening van de vergunning voor het bouwen van een vleesvarkensstal is namelijk impliciet ook het met het bestemmingsplan strijdig gebruik daarvan toegestaan (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 21 februari 2018, ECLI:NL:RVS:2018:578, onder 3.1).

Dit volgt ook uit het feit dat een aanvraag om een vergunning die gaat over een activiteit die in strijd is met het bestemmingsplan, moet worden aangemerkt als aanvraag om af te wijken van het bestemmingsplan. Weliswaar heeft het college van de gemeente bij behandeling van de aanvraag voor de stal in 2009/2010 niet onderkend dat ook het gebruik van de stal in strijd was met het bestemmingsplan, maar dat komt voor risico van de gemeente. Het is namelijk haar verantwoordelijkheid om de aanvraag goed te duiden. 9.5. Hoewel aan een gebruiksrecht dat is ontstaan door een vergunning voor bouwen geen zelfstandige betekenis toekomt na inwerkingtreding van een nieuw planologisch regime (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 24 december 2019, ECLI:NL:RVS:2019:4439, onder 3.1), mag dit door het continue gebruik van de stal wel worden voortgezet onder het gebruiksovergangsrecht.

De conclusie is daarmee dat niet meer handhavend kan worden opgetreden tegen het gebruik van de stal, waardoor sprake is van een bestaande planologische mogelijkheid. 9.6. Omdat het gebruik van de stal een bestaande planologische mogelijkheid is, heeft de raad de uitbreiding van het bouwvlak ten onrechte gecompenseerd met een beperking op het zuidwestelijke deel van het perceel. Het bestemmingsplan is daarom in strijd met artikel 9.9, eerste lid, van de IOV, voor zover de raad de bestaande planologische mogelijkheid van de stal niet heeft gerespecteerd.

Het betoog slaagt. 9.7. Onder 14 en 15 geeft de Afdeling een opdracht aan de raad om dit gebrek te herstellen. Beroepsgronden [appellanten sub 5] 10. [appellanten sub 5] betogen dat het bestemmingsplan in strijd is met de goede ruimtelijke ordening, omdat de raad een aantal bijgebouwen ten onrechte niet heeft opgenomen in het bestemmingsplan. Zij erkennen dat de gebouwen zonder vergunning zijn gebouwd, maar betogen dat de raad het belang dat zij hebben bij behoud van de bijgebouwen onvoldoende heeft meegewogen. Ook past de raad volgens [appellanten sub 5] ten onrechte geen maatwerk toe in het zoeken naar een oplossing en zijn in vergelijkbare gevallen dergelijke bijgebouwen wel in het plan opgenomen. 10.1.

De raad heeft zich op het standpunt mogen stellen dat hij de bijgebouwen niet in het bestemmingsplan opneemt en dat dit niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. De bijgebouwen zijn namelijk zonder omgevingsvergunning en in strijd met de regels van het vorige bestemmingsplan gebouwd. De gronden waar de bijgebouwen liggen hebben de bestemming "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden" en de raad heeft zich op het standpunt mogen stellen dat het ruimtelijk onwenselijk is dat deze bijgebouwen ver van enige andere bebouwing en ver van het woonbestemmingsvlak in het buitengebied met landschapswaarden staan.

De omstandigheid dat [appellanten sub 5] veel waarde hechten aan de twee bijgebouwen, heeft de raad niet doorslaggevend hoeven achten. [appellanten sub 5] hebben daarnaast niet gemotiveerd op welke andere bijgebouwen die wel in het bestemmingsplan zijn opgenomen, zij doelen, zodat het betoog alleen al daarom niet slaagt. 10.2. Het beroep is ongegrond. Beroepsgronden [appellant sub 6] 11. [appellant sub 6] betoogt dat het bestemmingsplan in strijd is met een goede ruimtelijke ordening, omdat de raad ten onrechte een uitbouw aan de voorgevel van zijn woning niet in het bestemmingsplan heeft opgenomen, dan wel niet onder het overgangsrecht heeft gebracht.

De situatie is volgens [appellant sub 6] al jaren bekend bij de gemeente en de uitbouw is al vanaf 1955 aanwezig. Weliswaar is deze uitbouw in de tussentijd aangepast, maar dat is slechts minimaal geweest en is in 20 jaar tijd nooit opgemerkt door toezichthoudende ambtenaren. Bovendien zijn dergelijke uitbouwen volgens [appellant sub 6] in andere gevallen wel door de raad in het plan opgenomen en wordt het bebouwingsbeeld door de uitbouw niet verstoord. 11.1. De raad stelt zich op het standpunt dat de uitbouw niet in het bestemmingsplan wordt opgenomen, omdat deze in 1955 zonder omgevingsvergunning en in strijd met het bestemmingsplan gebouwd is en niet meer onder het overgangsrecht valt.

Hoewel de raad de uitbouw in 1976 onder het overgangsrecht heeft gebracht, heeft het deze bescherming verloren doordat de uitbouw door de vorige eigenaar is aangepast. Aan de zijkant is de uitbouw op enig moment ongeveer 2 meter ingekort, gelijklopend met de zijgevel van de achterliggende uitbouw van de woning en de voorgevel is 0,5 meter naar voren geplaatst. De uitbouw is volgens de raad ook in strijd met de goede ruimtelijke ordening, omdat deze zich niet in het achtererfgebied bevindt en te dicht op de as van de aangrenzende weg en de grens van het bouwvlak ligt.

Bijbehorende ondergeschikte bouwwerken moeten minimaal een meter achter de voorgevelrooilijn liggen, en dat is hier niet het geval. Ook verstoort de uitbouw volgens de raad de beeldkwaliteit. Het beeldkwaliteitsplan bepaalt namelijk dat op de locatie van het perceel van [appellant sub 6] de bebouwing een eenvoudige, langwerpige bouwvorm moet hebben. Door de uitbouw is dat volgens de raad niet meer het geval. 11.2. De raad heeft zich op het standpunt mogen stellen dat het bestemmingsplan op dit punt niet in strijd is met de goede ruimtelijke ordening.

Hij heeft de uitbouw namelijk niet in het bestemmingsplan opgenomen omdat de uitbouw illegaal aanwezig is en niet in overeenstemming is met de goede ruimtelijke ordening. Daargelaten of de uitbouw onder het bouwovergangsrecht viel en in hoeverre een beroep hierop [appellant sub 6] zou baten, volgt de Afdeling het standpunt van de raad dat er al zulke aanpassingen aan het bouwwerk hebben plaatsgevonden dat de uitbouw sowieso niet meer onder de beschermende werking van het overgangsrecht valt. Dat is namelijk alleen van toepassing als een bouwwerk onveranderd aanwezig is en dat is niet het geval.

In tegenstelling tot wat [appellant sub 6] betoogt, zijn de aanpassingen die eind vorige eeuw door de toenmalige eigenaar in fasen zijn uitgevoerd niet minimaal. De uitbouw en de impact op de omgeving is namelijk ingrijpend veranderd door de aanpassingen van de afmetingen. 11.3. Verder kan de enkele omstandigheid dat de uitbouw er al lang staat, een positieve bestemming niet zonder meer rechtvaardigen. De raad heeft met het huidige bestemmingsplan de afweging gemaakt dat hij de uitbouw niet positief wil bestemmen en heeft met zijn toelichting onder 11.1 voldoende toegelicht waarom hij ook geen aanleiding ziet om de uitbouw te legaliseren.

Die beleidsruimte heeft de raad. 11.4. Het beroep op het gelijkheidsbeginsel slaagt niet. [appellant sub 6] heeft namelijk niet toegelicht op welke andere gevallen hij doelt. 11.5. Het beroep is ongegrond. Conclusie 12. De beroepen van [appellant sub 1], [appellant sub 2], Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V., [appellanten sub 5] en [appellant sub 6] zijn ongegrond.

13. Gelet op wat hiervoor onder 9.3 tot en met 9.6 is overwogen, is de Afdeling van oordeel dat het besluit van 24 juni 2021, voor zover het betrekking heeft op het plandeel met de bestemming "Agrarisch met waarden - Abiotische waarden" op het zuidwestelijke deel van het perceel van [appellanten sub 4], is genomen in strijd met artikel 9.9, eerste en tweede lid, van de IOV. Tussenuitspraak 14. Met het oog op een spoedige beslechting van het geschil draagt de Afdeling de raad op om binnen 12 weken na de verzending van deze tussenuitspraak voor het vernietigde planonderdeel, met inachtneming van deze uitspraak, een nieuw plan vast te stellen waarin de compensatie op het zuidwestelijke deel van het perceel van [appellanten sub 4] ongedaan wordt gemaakt, dan wel een gewijzigd of nieuw besluit te nemen.

Het gaat om het gearceerde deel van de afbeelding zoals weergegeven in de bijlage. Zoals de Afdeling heeft overwogen in haar uitspraak van 27 maart 2024, ECLI:NL:RVS:2024:1174, blijft op een gewijzigd of nieuw besluit het recht, zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing. Afdeling 3.4 van de Awb hoeft bij de voorbereiding van een gewijzigd of nieuw besluit niet opnieuw te worden toegepast.

15. De raad moet de Afdeling en [appellanten sub 4] de uitkomst van de besluitvorming mededelen en een gewijzigd of nieuw besluit zo spoedig mogelijk op de wettelijk voorgeschreven wijze bekendmaken en toesturen. Proceskosten 16. In de einduitspraak in het geding tussen [appellanten sub 4] en de raad zal worden beslist over de vergoeding van de proceskosten en het griffierecht van [appellanten sub 4]. De raad hoeft de proceskosten van de anderen niet te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart de beroepen van [appellant sub 1], [appellant sub 2], Verko II B.V. en Peelpluim Holding B.V., [appellant sub 5A] en [appellant sub 5B] en [appellant sub 6] ongegrond;

II. draagt de raad van de gemeente Someren naar aanleiding van het beroep van [appellanten sub 4] op: - om binnen 12 weken na de verzending van deze tussenuitspraak, met inachtneming van wat is overwogen onder 14, het onder 9.3 tot en met 9.6 omschreven gebrek in het besluit van de raad van de gemeente Someren van 24 juni 2021 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Buitengebied Someren - Deelgebied 3" te herstellen, en - de Afdeling en [appellanten sub 4] de uitkomst mede te delen en een gewijzigd of nieuw besluit zo spoedig mogelijk op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken en toe te sturen.

Aldus vastgesteld door mr. J.H. van Breda, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.M. Ahmady-Pikart, griffier. w.g. Van Bredalid van de enkelvoudige kamer w.g. Ahmady-Pikartgriffier Uitgesproken in het openbaar op 3 april 2024 1044-638 BIJLAGE II Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens Artikel 8 Recht op eerbiediging van privé-, familie- en gezinsleven 1. Een ieder heeft recht op respect voor zijn privé leven, zijn familie- en gezinsleven, zijn woning en zijn correspondentie.

2. Geen inmenging van enig openbaar gezag is toegestaan in de uitoefening van dit recht, dan voor zover bij de wet is voorzien en in een democratische samenleving noodzakelijk is in het belang van de nationale veiligheid, de openbare veiligheid of het economisch welzijn van het land, het voorkomen van wanordelijkheden en strafbare feiten, de bescherming van de gezondheid of de goede zeden of voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen. Interim omgevingsverordening Noord-Brabant Artikel 1.1 Begripsbepaling (…) ruimtelijke ontwikkeling bouwactiviteiten en planologische gebruiksactiviteiten waarvoor een wijziging van het planologisch regime nodig is; (…) Artikel 3.9 Kwaliteitsverbetering landschap 1.

Een bestemmingsplan dat een ruimtelijke ontwikkeling mogelijk maakt in Landelijk Gebied bepaalt dat die ruimtelijke ontwikkeling gepaard gaat met een fysieke verbetering van de landschappelijke kwaliteit van het gebied of de omgeving. (…) Artikel 9.9 Eerbiedigende werking bestaande planologische mogelijkheden 1. Bestaande planologische mogelijkheden, waaronder het feitelijk gebruik van gronden en opstallen die op het moment van inwerkingtreding van deze verordening rechtmatig worden uitgeoefend, worden gerespecteerd en kunnen worden voorgezet.

2. Onder bestaande planologische mogelijkheid, zoals een bestaand bouwperceel, bestaande bebouwing, een bestaande gebruiksactiviteit of een bestaande omvang, wordt verstaan: (…) b. datgene waarvan handhaving wegens strijdigheid met het geldende bestemmingsplan niet meer mogelijk is. Bestemmingsplan "Buitengebied Someren - Deelgebied 3" vastgesteld door de raad van de gemeente Someren Artikel 4.1 Bestemmingsomschrijving De voor "Agrarisch - Agrarisch bedrijf" aangewezen gronden zijn bestemd voor: a. de uitoefening van een agrarisch bedrijf met de bijbehorende bedrijfsbebouwing, niet zijnde een veehouderij; (…) f. ter plaatse van de functieaanduiding "specifieke vorm van agrarisch - veehouderij" tevens een veehouderij; (…) Artikel 6.4.1 Strijdig gebruik Onder gebruiken en/of het laten gebruiken in strijd met de bestemming wordt in ieder geval verstaan het in gebruik nemen of het laten gebruiken van gronden en bouwwerken voor een doel of op een wijze, die in strijd is met de in dit plan daaraan gegeven bestemming en/of: (…) b. het aanleggen van oppervlakteverhardingen; (…) Artikel 6.5.1 Vergunningplicht Het is verboden zonder of in afwijking van een omgevingsvergunning voor het uitvoeren van een werk, geen bouwwerk zijnde, of van werkzaamheden de volgende werken en/of werkzaamheden uit te (laten) voeren: (…) e. het aanbrengen van oppervlakteverhardingen, het aanleggen van en/of verharden van wegen en/of paden.