ECLI:NL:RVS:2023:2766 · Raad van State

202207075/1/V3. Datum uitspraak: 19 juli 2023 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [vreemdeling 1] en [vreemdeling 2], appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 5 december 2022 in zaak nr. NL22.19925 in het geding tussen: de vreemdelingen en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluiten van 28 september 2022 heeft de staatssecretaris de vreemdelingen een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.

Bij uitspraak van 5 december 2022 heeft de rechtbank het daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Tegen deze uitspraak hebben de vreemdelingen, vertegenwoordigd door mr. S.J. Koolen, advocaat te Utrecht, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep van de vreemdelingen, een echtpaar, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Zij betogen op zichzelf terecht dat de vraag naar de geschiktheid van de locatie waar de vrijheidsontnemende maatregel ten uitvoer wordt gelegd aan de orde kan worden gesteld in een procedure tegen die maatregel.

Het betoog dat de gezinslocatie Zeist niet geschikt was voor de tenuitvoerlegging omdat die niet daadwerkelijk aan de grens is en daar voornamelijk uitgeprocedeerde vreemdelingen verblijven met gezinnen, slaagt echter niet. De staatssecretaris had in dit geval het besluit over de toegang uitgesteld en in juridische zin bevinden vreemdelingen zich aan de buitengrens totdat zij toegang hebben tot het Nederlands grondgebied. Gelet op het feit dat de vrouw hoogzwanger was, is voldoende aannemelijk dat de gesloten gezinsvoorziening in Zeist in dit geval de beste locatie was. 1.1.

Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift in zoverre geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. H.J.M. Baldinger, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, griffier. w.g. Baldinger lid van de enkelvoudige kamer w.g. Dallinga griffier Uitgesproken in het openbaar op 19 juli 2023 18-1020