Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBZWB:2026:3629 ECLI:NL:RBZWB:2026:3629 AI generated

Court declares appeal admissible against UWV for missing decision deadline, grants four months and orders daily penalty.

Case Number ECLI:NL:RBZWB:2026:3629
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court declared the applicant's appeal admissible because the UWV failed to issue a decision on the sickness benefit objection within the statutory timeframe. While the applicant argued for an immediate ruling, the court acknowledged the UWV's backlog of medical assessments and granted an extended four-month period to finalize the decision. Consequently, the court ordered the UWV to pay a daily penalty of €100, capped at €15,000, and awarded the applicant the filing fee and legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Artikel 8:54 Awb; Artikel 8:55d Awb: When an administrative body fails to decide within the prescribed period, the court may declare the appeal admissible and set a new, extended deadline that balances the need for timely decisions with the reality of administrative capacity.

Keywords

AI generated
administrative delay sickness benefit objection extended deadline daily penalty UWV backlog procedural default costs award

Cited Legislation

AI generated
Artikel 8:54 Awb
Artikel 8:55d, eerste lid, Awb
Artikel 8:55d, derde lid, Awb
Artikel 4:17 Awb
Artikel 4:18, eerste lid, Awb
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk.
artikel 6:12 van de Awb
Dit staat (onder andere) in artikel 6:12 van de Awb.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Bestuursrecht zaaknummer: BRE 26/1582 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 30 april 2026 in de zaak tussen [eiser] , uit [plaats] , eiser (gemachtigde: mr. L.A. Fischer), en de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, het UWV. Inleiding 1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep dat eiser heeft ingesteld, omdat het UWV volgens hem niet op tijd heeft beslist op het bezwaar tegen het besluit van 10 december 2025 over de afwijzing van de aanvraag van een uitkering op grond van de Ziektewet (ZW). 1.1.

Omdat het beroep kennelijk gegrond is doet de rechtbank uitspraak zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. Beoordeling door de rechtbank 2. Als een bestuursorgaan niet op tijd beslist op een aanvraag of bezwaarschrift, kan de betrokkene daartegen in beroep gaan. Voordat hij beroep kan instellen, moet de betrokkene per brief aan het bestuursorgaan laten weten dat binnen twee weken alsnog beslist moet worden op zijn aanvraag of bezwaar (de zogenoemde ingebrekestelling). Als er na die twee weken nog steeds geen besluit is, dan kan de betrokkene beroep instellen.

Is het beroep kennelijk gegrond? 3. Het beroep is kennelijk gegrond. Niet in geschil is dat er sprake is van een overschrijding van de beslistermijn. Eiser heeft het UWV op 6 februari 2026 in gebreke gesteld. Het UWV heeft de ingebrekestelling op 12 februari 2026 ontvangen en sindsdien zijn twee weken voorbijgegaan. Welke beslistermijn wordt aan het UWV opgelegd? 4. Omdat het UWV nog geen besluit heeft genomen, bepaalt de rechtbank dat het UWV dit alsnog moet doen. 4.1. Op grond van artikel 8:55d, eerste lid, van de Awb moet het UWV dit doen binnen twee weken na het verzenden van deze uitspraak.

In bijzondere gevallen of als dit vanwege een wettelijk voorschrift nodig is, kan de rechtbank op grond van het derde lid een andere termijn geven of een andere voorziening treffen. 4.2. Het UWV geeft in het verweerschrift van 26 maart 2026 aan dat de beslistermijn is overschreden wegens de grote vraag naar sociaal-medische beoordelingen door verzekeringsartsen. Het UWV geeft aan hier niet aan te kunnen voldoen doordat o.a. de instroom in de WIA hoger is. Ook de opgelopen achterstanden bij het UWV is hier een reden van. Tevens geeft het UWV aan dat er zo snel mogelijk een medisch en arbeidsdeskundig onderzoek wordt gestart en er tot heroverweging van het primaire besluit wordt overgegaan.

Verder kan het UWV niet aangeven wanneer er een besluit kan worden afgegeven. 4.3. Naar het oordeel van de rechtbank moet een termijn recht doen aan de reële mogelijkheden om op het bezwaar te beslissen, maar ook aan het belang om binnen afzienbare tijd een beslissing te ontvangen. Een langere termijn dan twee weken acht de rechtbank in dit geval aangewezen vanwege het belang van een zorgvuldige besluitvorming. Dit is tevens gelet op het tekort aan verzekeringsartsen bij het UWV. In dit geval acht de rechtbank het redelijk dat het UWV vier maanden de tijd krijgt om alsnog te beslissen op het bezwaar.

Welke dwangsom wordt aan het UWV opgelegd? 5. De rechtbank bepaalt dat het UWV een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee de beslistermijn nu nog wordt overschreden door het UWV. Daarbij geldt wel een maximum van € 15.000,-. Stelt de rechtbank de bestuurlijke dwangsom vast? 6. Eiser heeft verzocht om de dwangsom vast te stellen. Als een bestuursorgaan een besluit niet op tijd neemt, moet het bestuursorgaan een dwangsom betalen voor elke dag dat het te laat is, voor maximaal 42 dagen. De dwangsom bedraagt de eerste veertien dagen € 23,- per dag, de daaropvolgende veertien dagen € 35,- per dag en de overige dagen € 45,- per dag.

Het bestuursorgaan stelt de dwangsom vast binnen twee weken na de laatste dag waarover de dwangsom betaald moet worden. 6.1. Uit de stukken blijkt dat sinds twee weken na ontvangst van de ingebrekestelling meer dan 42 dagen zijn verstreken. De rechtbank stelt de bestuurlijke dwangsom vast op het maximale bedrag van € 1.442,- . Conclusie en gevolgen 7. Het beroep is kennelijk gegrond. Dat betekent dat eiser gelijk krijgt, het UWV de onder 4.3. genoemde termijn krijgt om alsnog een besluit te nemen en aan het UWV de onder 5. genoemde dwangsom wordt opgelegd.

De rechtbank stelt ook de door het UWV al verschuldigde bestuurlijke dwangsom vast zoals onder 6.1. berekend. 7.1. Omdat het beroep gegrond is moet het UWV het griffierecht aan eiser vergoeden en krijgt eiser ook een vergoeding voor zijn proceskosten. Het UWV moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 467,- omdat de gemachtigde van eiser een beroepschrift heeft ingediend en de zaak alleen gaat over de vraag of de beslistermijn is overschreden. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden. Beslissing De rechtbank: verklaart het beroep gegrond; vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit; draagt het UWV op binnen vier maanden na de dag van verzending van deze uitspraak alsnog een besluit op bezwaar bekend te maken; - bepaalt dat het UWV aan eiser een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee het UWV de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,- ; - stelt de door het UWV te betalen dwangsom vast op € 1.442,- ; bepaalt dat het UWV het griffierecht van € 54,- aan eiser moet vergoeden; veroordeelt het UWV tot betaling van € 467,- aan proceskosten aan eiser.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S.A.M.L. van de Sande, rechter, in aanwezigheid van I. Ambachtsheer, griffier, op 30 april 2026 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over verzet Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden. Dit staat (onder andere) in artikel 6:12 van de Awb. Dit staat in artikel 4:17 en 4:18, eerste lid, van de Awb.