Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBZWB:2025:7220 ECLI:NL:RBZWB:2025:7220 AI generated

ECLI:NL:RBZWB:2025:7220 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant

Case Number ECLI:NL:RBZWB:2025:7220
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Belastingrecht zaaknummer: BRE 24/7026 en BRE 24/8155 tot en met BRE 24/8158 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 24 oktober 2025 in de zaak tussen [belanghebbende], uit [plaats], belanghebbende en de heffingsambtenaar van de Samenwerking Belastingen Walcheren en Schouwen-Duiveland, de heffingsambtenaar. Inleiding 1. In deze uitspraak beslist de rechtbank over de beroepen van belanghebbende tegen de bestreden uitspraken op bezwaar van de heffingsambtenaar van 16 september 2024. De beroepen zien op de aanslagen toeristenbelasting 2019 tot en met 2022 met de aanslagnummers [aanslagnummer 1], [aanslagnummer 2], [aanslagnummer 3] en [aanslagnummer 4]. 1.1.

Legislator headnote

AI generated

Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht, artikel 6:7 van de Awb, artikel 6:11 van de Awb; ECLI:NL:RBZWB:2025:7220 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant: Informatie over verzet Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden. Dit volgt uit artikel 6:7 van de Awb. Dit volgt uit artikel 22j van de Algemene wet inzake rijksbelastingen. Dit volgt uit artikel 6:9, eerste lid, van de Awb.

Keywords

AI generated
tourism promotion levy resort tax tariff dispute fee collection extortion of excessive official fees vat reassessment

Cited Legislation

AI generated
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dit mogelijk.
artikel 6:7 van de Awb
Dit volgt uit artikel 6:7 van de Awb.
artikel 6:11 van de Awb
Dit volgt uit artikel 6:11 van de Awb.

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:RBZWB:2024:4162
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Zittingsplaats Middelburg Belastingrecht zaaknummer: BRE 22/4503 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 10 mei 2024 in de zaak tussen [belanghebbende] uit [plaats 1] , belanghebbende, en de heffingsambtenaar van de gemeente Veere, de heffingsambtenaar. 1Inleiding 1.1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar van de heffingsambtenaar van 1 september 2022. 1.2. De heffingsambtenaar heeft aan belanghebbende over het jaar 2021 een aanslag toeristenbelasting van € 280 opgelegd met [aanslagnummer] . 1.3.
ECLI:NL:HR:2006:AW4062
Aanslagen, bezwaar en geding voor het Hof Aan belanghebbende zijn ter zake van de onroerende zaak a-straat 1 te Z voor het jaar 2000 aanslagen in de onroerendezaakbelastingen van (destijds nog) de gemeente Grubbenvorst opgelegd. De Teamleider belastingen van de gemeente Horst aan de Maas heeft bij uitspraak het tegen de aanslagen gemaakte bezwaar wegens overschrijding van de bezwaartermijn niet-ontvankelijk verklaard. Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij het Hof. Het Hof heeft het beroep ongegrond verklaard. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
ECLI:NL:HR:2004:AP1368
Beschikking, bezwaar en geding voor het Hof Ten aanzien van belanghebbende is bij beschikking de waarde van de onroerende zaak a-straat 1 te Z voor het tijdvak 1 januari 1997 tot en met 31 december 2000 vastgesteld op ƒ 206.000. Belanghebbende heeft bij brief van 15 november 2000 de gemeente verzocht op grond van artikel 19, lid 1, letter c, Wet waardering onroerende zaken (tekst tot en met 31 december 1998; hierna: Wet WOZ) een nieuwe beschikking af te geven. Bij uitspraak van 4 december 2000 heeft het Hoofd Afdeling heffing en invordering van de gemeente Zaanstad (hierna: het Hoofd) het verzoek afgewezen. Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij het Hof. Het Hof heeft het beroep gegrond verklaard, de uitspraak van het Hoofd vernietigd en de waarde nader vastgesteld op ƒ 191.000 (€ 86.672). De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Belastingrecht zaaknummer: BRE 24/7026 en BRE 24/8155 tot en met BRE 24/8158 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 24 oktober 2025 in de zaak tussen [belanghebbende], uit [plaats], belanghebbende en de heffingsambtenaar van de Samenwerking Belastingen Walcheren en Schouwen-Duiveland, de heffingsambtenaar. Inleiding 1. In deze uitspraak beslist de rechtbank over de beroepen van belanghebbende tegen de bestreden uitspraken op bezwaar van de heffingsambtenaar van 16 september 2024. De beroepen zien op de aanslagen toeristenbelasting 2019 tot en met 2022 met de aanslagnummers [aanslagnummer 1], [aanslagnummer 2], [aanslagnummer 3] en [aanslagnummer 4]. 1.1.

Belanghebbende heeft op 4 mei 2025 de rechtbank medegedeeld dat het beroep niet (meer) op de aanslag toeristenbelasting 2023 met aanslagnummer [aanslagnummer 5] ziet. 1.2. Omdat de beroepen kennelijk ongegrond zijn, doet de rechtbank uitspraak zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dit mogelijk. Beoordeling door de rechtbank 2. De heffingsambtenaar heeft de bezwaren niet-ontvankelijk verklaard omdat de bezwaren niet tijdig waren ingediend. De rechtbank komt tot het oordeel dat het bezwaarschrift te laat is ingediend en het te laat indienen niet verschoonbaar is.

De heffingsambtenaar heeft de bezwaren terecht niet-ontvankelijk verklaard. Daarom zijn de beroepen kennelijk ongegrond. Toetsingskader 3. Voor het indienen van een bezwaarschrift geldt een termijn van zes weken. Deze termijn begint op de dag na de dagtekening van het aanslagbiljet of van de voor bezwaar vatbare beschikking.Maar als de dagtekening een datum is vóór de datum waarop dat aanslagbiljet of die beschikking is verzonden, begint deze termijn op de dag na de dag van verzending. Een bezwaarschrift is op tijd ingediend wanneer het voor het einde van de termijn is ontvangen. 3.1.

Als iemand een bezwaarschrift te laat indient, kan het bestuursorgaan het bezwaar niet-ontvankelijk verklaren. Dat is anders als het niet tijdig indienen van het bezwaarschrift verontschuldigbaar is. Dan laat het bestuursorgaan niet-ontvankelijkverklaring op grond van die te late indiening achterwege. Is het bezwaarschrift te laat ingediend? 4. Vast staat dat de dagtekening van de aanslagen 31 augustus 2020 (2019), 31 maart 2021 (2020), 31 maart 2022 (2021) en 13 april 2023 (2022) is. Er is geen aanleiding om aan te nemen dat de verzending ervan later dan die datum heeft plaatsgevonden.

De termijn voor het indienen van een bezwaarschrift eindigde dus op 12 oktober 2020 (2019), 12 mei 2021 (2020), 12 mei 2022 (2021) en 25 mei 2023 (2022). 4.1. Belanghebbende heeft met dagtekening 15 augustus 2024, ontvangen door de heffingsambtenaar op 19 augustus 2024 een bezwaarschrift ingediend. Het bezwaarschrift is dus niet tijdig ingediend. Is het te laat indienen verontschuldigbaar? 5. Belanghebbende heeft hiervoor de volgende reden gegeven. Belanghebbende stelt dat hij geen toeristenbelasting verschuldigd is op grond van een recente uitspraak op 10 mei 2024 van rechtbank Zeeland-West-Brabant.

Na deze uitspraak heeft hij bezwaar gemaakt. Dat is geen verontschuldiging voor dit verzuim. Ingeval een belanghebbende wel in staat is geweest om binnen de wettelijke termijn bezwaar te maken, zoals hier het geval, maar dat niet heeft gedaan omdat hij daartoe toentertijd geen reden had, kan een nadien opgekomen reden, zoals een wijziging in juridisch inzicht, niet bewerkstelligen dat een inmiddels niet-verschoonbare termijnoverschrijding alsnog verschoonbaar wordt. De rechtbank is onbevoegd te oordelen over de ambtshalve beoordeling 6. In dezelfde brief waarbij uitspraak op bezwaar is gedaan, heeft de heffingsambtenaar ook beslist om ambtshalve niet aan de bezwaren tegemoet te komen.

De rechtbank begrijpt uit de correspondentie met belanghebbende dat de beroepen ook op deze beslissingen zien. Deze beslissingen zijn echter niet voor (bezwaar en) beroep vatbaar. De rechtbank verklaart zich in zoverre kennelijk onbevoegd. Conclusie en gevolgen 7. De bezwaren zijn terecht niet-ontvankelijk verklaard. De beroepen zijn daarom ongegrond. De rechtbank is verder onbevoegd om de ambtshalve beslissingen te beoordelen. Dat betekent dat de bestreden besluiten in stand blijven en de rechtbank niet aan een inhoudelijke beoordeling van de aanslagen toeristenbelasting toekomt.

Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De rechtbank: verklaart de beroepen ongegrond voor zover deze zich richten tegen het niet-ontvankelijk verklaren van de bezwaren; verklaart zich onbevoegd voor zover de beroepen zich richten tegen de ambtshalve beslissingen van de heffingsambtenaar. Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. S.J. Willems-Ruesink, rechter, in aanwezigheid van R.P.A.G. Dekkers, griffier, op 24 oktober 2025 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. griffier rechter Deze uitspraak is in Mijn Rechtspraak geplaatst.

Informatie over verzet Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden. Dit volgt uit artikel 6:7 van de Awb. Dit volgt uit artikel 22j van de Algemene wet inzake rijksbelastingen. Dit volgt uit artikel 6:9, eerste lid, van de Awb.

Dit volgt uit artikel 6:11 van de Awb. Uitspraak rechtbank Zeeland-West-Brabant 10 mei 2024, ECLI:NL:RBZWB:2024:4162. Vgl. Hoge Raad 28 april 2006, ECLI:NL:HR:2006:AW4062, Hoge Raad 11 juni 2004, ECLI:NL:HR:2004:AP1368.