ECLI:NL:RBZWB:2024:8704 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Zittingsplaats Breda Bestuursrecht zaaknummer: BRE 24/4913 WOO uitspraak van de enkelvoudige kamer van 20 december 2024 in de zaak tussen [eiser] , uit [plaats] , eiser, en de Nationale Ombudsman, verweerder. Inleiding In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser over de aanvraag om openbaarmaking van stukken op grond van de Wet open overheid (Woo). In het besluit van 22 januari 2024 (primair besluit) heeft verweerder het verzoek van eiser om openbaarmaking op grond van de Woo gehonoreerd en diverse stukken gedeeltelijk openbaar gemaakt.

Tegen dit besluit heeft eiser bezwaar gemaakt. Bij besluit van 23 april 2024 (bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser ongegrond verklaard en het primaire besluit in stand gelaten. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. Vervolgens heeft verweerder, na verzoek van de rechtbank, de op de zaak betrekking hebbende stukken toegezonden met het verzoek om toepassing te geven aan artikel 8:29 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Bij brief van 28 november 2024 is aan eiser medegedeeld dat van de stukken waarvan op grond van de Woo om openbaarmaking of verstrekking is verzocht, alleen de bestuursrechter kennis neemt.

De rechtbank heeft het beroep op 5 december 2024 op zitting behandeld. Hieraan heeft de gemachtigde van verweerder, mr. K. Vaalburg, deelgenomen. Eiser is niet verschenen. Beoordeling door de rechtbank De rechtbank beoordeelt het beroep van eiser over het verzoek tot openbaarmaking van stukken onder meer aan de hand van de argumenten die eiser heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De rechtbank is van oordeel dat het beroep ongegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Feiten 1.1. Naar aanleiding van diverse e-mailberichten van eiser aan verweerder heeft verweerder de berichten van 14 augustus 2023 opgevat als een verzoek om openbaarmaking op grond van de Woo.

Eiser verzoekt om alle stukken uit het klachtdossier met [nummer] openbaar te maken. 1.2. Bij brieven van 12 september 2023 en 15 september 2023 heeft verweerder de beslistermijn verlengd. 1.3. Op 17 oktober 2023 heeft eiser verweerder in gebreke gesteld. 1.4. Vervolgens heeft verweerder met het primaire besluit van 22 januari 2024 (B6) het verzoek van eiser ingewilligd en tien documenten gedeeltelijk openbaar gemaakt, al dan niet met weglakking van passages in deze documenten. 1.5. Met het bestreden besluit van 23 april 2024 heeft verweerder het bezwaar ongegrond verklaard en het primaire besluit in stand gelaten.

Wettelijk kader 2. Het wettelijk kader is opgenomen in de bijlage bij deze uitspraak. Beroep betalingsonmacht griffierecht 3. Eiser is voor het door hem ingestelde beroep € 187,- aan griffierecht verschuldigd. Het griffierecht dient binnen vier weken na verzending van de mededeling van de griffier te zijn bijgeschreven op de rekening van het gerecht dan wel ter griffie te zijn gestort. Bij brief van 5 augustus 2024 is aan eiser medegedeeld dat het verzoek om verlaging van het griffierecht vooralsnog wordt toegewezen, maar dat de rechter die het beroep behandeld een uiteindelijke beslissing zal nemen.

De rechtbank is van oordeel dat eiser wel voldoet aan de criteria die gelden voor het aannemen van betalingsonmacht. De rechtbank wijst het verzoek daarom toe. Heeft verweerder op goede gronden besloten bepaalde delen van documenten niet openbaar te maken? 4.1. Eiser stelt dat het beroep in strijd is met het vertrouwens- en zorgvuldigheidsbeginsel. Verweerder heeft toegezegd dat hij het klachtdossier naar verwachting binnen 14 dagen tegemoet kon zien. In de toezegging is geen beperking opgenomen van informatie het klachtdossier, waardoor bij eiser het gerechtvaardigd vertrouwen is gewekt dat hij het volledig klachtdossier zonder beperking tegemoet kon zien.

Het gaat eiser alleen om het leesbaar maken van alle mutaties van de politie over hem, waarbij de persoonsgegevens van de betreffende ambtenaren gewist kunnen worden. Daar is het eiser in dit beroep om te doen. De mutaties zijn door de ombudsman buiten eiser om en zonder toestemming voor inzage te vragen, opgevraagd bij de politie. In het kader van het klachtenproces had en heeft eiser volgens hem recht op kennisname van het standpunt van de beklaagde partij en kan hij met het alsnog leesbaar maken van de stukken controleren of het besluit van de ombudsman over de klacht deugdelijk en zorgvuldig is genomen.

De ombudsman onthoudt eiser de reacties van beklaagden in de vorm van mutaties, om mede voorgaande ten onrechte. Dus omdat de klachtencommissie van de politie altijd het klachtdossier met de klachten daarin voor hem kenbaar en leesbaar stuurde , moet zjin beroep op het vertrouwensbeginsel slagen. 4.2. Daar waar eiser stelt dat er met het Woo-besluit in strijd met het vertrouwensbeginsel is gehandeld, stelt verweerder dat eiser heeft verzocht om stukken uit zijn dossier overhandigd te krijgen. Deze heeft hij ook gekregen. Het enkele gegeven dat hij deze stukken heeft ontvangen via een Woo-procedure maakt niet dat daarmee niet aan zijn verzoek is tegemoet gekomen.

Om die reden is het onduidelijk welk belang eiser nog nastreeft met het argument. Zijn oorspronkelijke verzoek was het ontvangen van zijn dossier, althans de stukken die hij zelf nog niet in zijn bezit had en deze heeft hij inmiddels ontvangen. Voor zover het de mutaties betreft, geldt dat de betreffende mutaties zijn opgemaakt in het kader van de politietaak. Dit betekent dat deze documenten politiegegevens bevatten, zoals bedoeld in artikel 1 van de Wpg. De Wpg kent een gesloten verstrekkingenregime en een geheimhoudingsplicht. Daarnaast bepaalt de Woo in artikel 8.8 en de bijbehorende bijlage, dat bij toepassing van de Wpg, geen plaats is voor bekendmaking op basis van de Woo.

Dit geldt volgens verweerder mutatis mutandis indien, zoals in casu, deze mutaties ter informatie zijn verstrekt aan verweerder. Waar het politiemutaties betreft kan een eiser, met een beroep op artikel 25 Wpg, ook inzage krijgen in gegevens die de politie over hem verwerkt. Daarbij is het de korpschef die bepaalt of bij een verzoek om inzage al dan niet afschriften van dossierstukken of kopieën mogen worden gemaakt. 4.3 De rechtbank is van oordeel dat verweerder op goede gronden heeft besloten om bepaalde delen van documenten niet openbaar te maken.

Uit de beroepsgronden van 14 augustus 2024 maakt de rechtbank op dat eiser stelt dat het hem enkel om de politiemutaties te doen is en dat hij deze al bij zijn klachtprocedures bij de politie heeft ontvangen. De rechtbank begrijpt de beroepsgronden zo dat eiser in de veronderstelling is dat in de zwakgelakte delen van de documenten een standpunt van de politie over de klachtbehandeling zou staan. De rechtbank heeft met toepassing van artikel 8:29 van de Awb kennisgenomen van de documenten zonder anonimisering. De rechtbank stelt vast dat in de geanonimiseerde delen van de documenten geen standpunten van de politie over de klachtenprocedure worden gemeld.

Nu eiser verder niet inhoudelijk heeft bestreden dat verweerder de weigeringsgronden onjuist heeft toegepast, komt de rechtbank tot het oordeel dat verweerder bepaalde delen van documenten op goede gronden niet openbaar heeft gemaakt. Ook de stelling dat verweerder heeft toegezegd dat eiser het klachtdossier zou ontvangen, zonder geanonimiseerde documenten, kan de rechtbank niet volgen. Ter zitting heeft verweerder uiteengezet dat zij stukken alleen kan en mag verstrekken op basis van de Woo. Als gevolg daarvan mag bepaalde informatie zwartgelakt worden.

Dat in de toezegging dat hij zijn klachtdossier zal ontvangen geen voorbehoud is gemaakt, maakt naar oordeel van de rechtbank niet dat die toezegging zo moet worden gelezen dat aan hem zou zijn toegezegd dat hij de stukken zonder zwartgelakte passages zou ontvangen. Er is geen sprake van schending van het zorgvuldigheids- of vertrouwensbeginsel. Verzoek om schadevergoeding 5.1. Eiser heeft om schadevergoeding verzocht. Hij stelt schade te hebben geleden als gevolg van het bestreden besluit. Deze schade is gelegen in ondragelijk leed en pijn door het onrechtmatig handelen van verweerder.

Eiser verzoekt om een bedrag van € 500,-. 5.2. De rechtbank wijst het verzoek om schadevergoeding af. Van onrechtmatig handelen door verweerder is de rechtbank niet gebleken. Daarnaast heeft eiser niet met objectieve en verifieerbare gegevens onderbouwd hoe hoog de schade is die hij geleden zou hebben als gevolg van het bestreden besluit. Conclusie en gevolgen 6. Gelet op het bovenstaande zal de rechtbank het beroep ongegrond verklaren. Dit betekent dat het bestreden besluit in stand blijft.

7. De rechtbank wijst het verzoek om schadevergoeding af.

8. Omdat het beroep ongegrond wordt verklaard, krijgt eiser geen proceskostenvergoeding. Ook krijgt hij het griffierecht niet terug. Beslissing De rechtbank: verklaart het beroep ongegrond; wijst het verzoek om schadevergoeding af. Deze uitspraak is gedaan door mr. T. Peters, rechter, in aanwezigheid van S.A. de Roo, griffier, op 20 december 2024 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak.

Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Bijlage Wettelijk kader Algemene wet bestuursrecht: Artikel 8:29 Partijen die verplicht zijn inlichtingen te geven dan wel stukken over te leggen, kunnen, indien daarvoor gewichtige redenen zijn, het geven van inlichtingen dan wel het overleggen van stukken weigeren of de bestuursrechter mededelen dat uitsluitend hij kennis zal mogen nemen van de inlichtingen onderscheidenlijk de stukken. Gewichtige redenen zijn voor een bestuursorgaan in ieder geval niet aanwezig, voor zover ingevolge de Wet open overheid de verplichting zou bestaan een verzoek om informatie, vervat in de over te leggen stukken, in te willigen.

De bestuursrechter beslist of de in het eerste lid bedoelde weigering onderscheidenlijk de beperking van de kennisneming gerechtvaardigd is. Indien de bestuursrechter heeft beslist dat de weigering gerechtvaardigd is, vervalt de verplichting. Indien de bestuursrechter heeft beslist dat de beperking van de kennisneming gerechtvaardigd is, kan hij slechts met toestemming van de andere partijen mede op de grondslag van die inlichtingen onderscheidenlijk die stukken uitspraak doen. Indien de toestemming wordt geweigerd, wordt de zaak verwezen naar een andere kamer.

Inzake een beroep tegen een besluit op grond van de Wet open overheid neemt, in zo verre in afwijking van het eerste en derde lid, uitsluitend de bestuursrechter kennis van de stukken waarvan op grond van de Wet open overheid om openbaarmaking of verstrekking is verzocht. De toestemming, bedoeld in het vijfde lid, is van rechtswege verleend. Dit volgt uit artikel 8:41, vijfde lid, van de Algemene wet bestuursrecht.