Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBZWB:2024:4821 ECLI:NL:RBZWB:2024:4821 AI generated

Administrative court dismisses taxpayer's appeal against tax authority's failure to decide within statutory deadline.

Case Number ECLI:NL:RBZWB:2024:4821
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court declared the taxpayer's appeal admissible and clearly founded because the tax authority failed to issue a decision on the objection within the deadline set by the lower court. The authority argued for a lower penalty due to capacity issues, but the court rejected this, citing established policy on daily fines. Consequently, the court ordered the authority to issue a decision within two weeks and imposed a daily penalty of €250.

Legislator headnote

AI generated

Article 8:54 Awb; Article 8:55d Awb: Where an administrative body fails to decide within a court-ordered period, the appeal is admissible and clearly founded, mandating a new decision within two weeks and the imposition of a daily penalty.

Keywords

AI generated
administrative delay failure to decide statutory deadline daily penalty tax authority appeal admissibility procedural default

Cited Legislation

AI generated
Article 8:54 of the General Administrative Law (Awb)
Article 8:55d, first paragraph, of the General Administrative Law (Awb)
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk.
artikel 6:12 van de Awb
Dit staat (onder andere) in artikel 6:12 van de Awb.

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:RVS:2023:3209
Court allows appeal against tax authority's delay in issuing a decision on child care allowance compensation claim.
ECLI:NL:RBMNE:2023:4482
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 23/1607 uitspraak van de meervoudige kamer van 4 september 2023 in de zaak tussen [verzoeker] uit [woonplaats] , verzoeker (gemachtigde: M.J. van Basten Batenburg) en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht . Inleiding In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het verzoek om vergoeding van de proceskosten die verzoeker heeft gemaakt voor een procedure vanwege niet tijdig beslissen door het college. De rechtbank ziet aanleiding om voor zaken over niet tijdig beslissen en een aantal andere zaakstromen nieuwe uitgangspunten te hanteren voor de wegingsfactor die wordt toegepast bij het vaststellen van een proceskostenvergoeding vanwege door een derde verleende rechtsbijstand.
ECLI:NL:CRVB:2018:2288
18772 AW Datum uitspraak: 26 juli 2018 Centrale Raad van Beroep Meervoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 21 december 2017, 17/966 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellant] te [woonplaats] (appellant) de korpschef van politie (korpschef) PROCESVERLOOP Namens appellant heeft mr. W. de Klein, advocaat, hoger beroep ingesteld. De korpschef heeft geen verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft gevoegd plaatsgevonden op 24 mei 2018, tezamen met de zaken 17/6068 AW, 17/7669 AW en 18/771, in welke zaken heden afzonderlijk uitspraak is gedaan.
ECLI:NL:RVS:2019:673
Court dismisses appeal for failure to issue planning decision, noting lack of formal warning to municipality.
ECLI:NL:RVS:2020:3156
Court allows appeal against delayed administrative decision, ordering town council to act within two weeks with daily fines.
ECLI:NL:RVS:2023:3208
Council of State allows tax authority appeal, extending decision deadline from two to six weeks for child care allowance cases.
ECLI:NL:RBZWB:2023:7145
Court dismisses appeal against tax authority for missing deadline and orders penalty payment.
ECLI:NL:CRVB:2021:2305
204492 WMO15 Datum uitspraak: 10 september 2021 Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Uitspraak als bedoeld in artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht in verband met het geding tussen: Partijen: [appellante] te [woonplaats] (appellante) het college van burgemeester en wethouders van Haarlem (college) PROCESVERLOOP Bij uitspraak van 29 juli 2020, ECLI:NL:CRVB:2020:1652, heeft de Raad de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland van 21 januari 2020 vernietigd, het beroep van appellante gegrond verklaard en de beslissing op bezwaar van 17 december 2019 vernietigd.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Bestuursrecht zaaknummer: BRE 24/4226 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 juli 2024 in de zaak tussen [eiseres], uit [plaats], eiseres (gemachtigde: mr. J.S.W. van Vossen), en Belastingdienst/Toeslagen, verweerder. Inleiding 1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep dat eiseres heeft ingesteld na de uitspraak van de rechtbank van 13 oktober 2023, (ECLI:NL:RBZWB:2023:7145). In die uitspraak staat dat verweerder binnen zeven weken moet beslissen op de bezwaren van eiseres. Eiseres stelt nu beroep in omdat verweerder dat volgens haar niet heeft gedaan. 1.1.

Omdat het beroep kennelijk gegrond is doet de rechtbank uitspraak zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. Beoordeling door de rechtbank 2. Als een bestuursorgaan niet op tijd beslist op een aanvraag of bezwaarschrift, kan de betrokkene daartegen in beroep gaan. Voordat hij beroep kan instellen, moet de betrokkene per brief aan het bestuursorgaan laten weten dat binnen twee weken alsnog beslist moet worden op zijn aanvraag of bezwaar (de zogenoemde ingebrekestelling). Als er na die twee weken nog steeds geen besluit is, dan kan de betrokkene beroep instellen.

Is het beroep ontvankelijk en kennelijk gegrond? 3. Het beroep is ontvankelijk en kennelijk gegrond. Soms kan niet worden verwacht dat de betrokkene eerst een ingebrekestelling stuurt. Dat is in dit geval zo, omdat de rechtbank in de uitspraak van 13 oktober 2023 al een termijn heeft gesteld waarbinnen verweerder een beslissing moest nemen.

4. Verweerder heeft niet binnen de door de rechtbank gestelde termijn een besluit genomen op het bezwaar van eiseres. Welke beslistermijn moet aan verweerder worden opgelegd? 5. Omdat verweerder nog geen (nieuw) besluit heeft genomen, bepaalt de rechtbank dat verweerder dit alsnog moet doen. 5.1. Op grond van artikel 8:55d, eerste lid, van de Awb moet verweerder dit doen binnen twee weken na het verzenden van deze uitspraak. 5.2. Verweerder verwijst naar de uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 23 augustus 2023.

De rechtbank ziet in deze situatie echter geen aanleiding om die lijn te volgen, omdat de rechtbank bij haar uitspraak van 13 oktober 2023 al een langere termijn heeft gegeven. Welke dwangsom wordt aan verweerder opgelegd? 6. Volgens het landelijke beleid wordt in gevallen als deze, waarin verweerder na een door de rechter gestelde termijn nog steeds geen besluit op bezwaar heeft genomen, de dwangsom bepaald op € 250,- per dag met een maximum van € 37.500,-. Verweerder verzoekt om een lagere dwangsom op te leggen, omdat hij wel op tijd wil beslissen, maar niet in staat is om op tijd te beslissen.

De rechtbank ziet echter geen aanleiding om een lagere dwangsom op te leggen. Zoals de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State in haar uitspraak van 23 augustus 2023 heeft overwogen is het niet aan de rechtbank om een structurele, collectieve oplossing voor de capaciteitsproblemen van verweerder te bieden. Conclusie en gevolgen 7. Het beroep is kennelijk gegrond. Dat betekent dat eiseres gelijk krijgt, verweerder de onder 5.1. genoemde termijn krijgt om alsnog een besluit te nemen en aan verweerder de onder 6. genoemde dwangsom wordt opgelegd. 7.1.

Omdat het beroep gegrond is moet verweerder het griffierecht aan eiseres vergoeden en krijgt eiseres ook een vergoeding voor haar proceskosten. Verweerder moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 437,50 omdat de gemachtigde van eiseres een beroepschrift heeft ingediend en de zaak alleen gaat over de vraag of de beslistermijn is overschreden. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden. De rechtbank ziet, anders dan de rechtbank Midden-Nederland, geen aanleiding om in afwijking van de hoogste bestuursrechters een lagere wegingsfactor (0,25 in plaats van 0,5), zoals verzocht door verweerder, toe te passen.

Beslissing De rechtbank: verklaart het beroep gegrond; vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit; draagt verweerder op binnen twee weken na de dag van verzending van deze uitspraak alsnog een besluit op alle bezwaarschriften bekend te maken; - bepaalt dat verweerder aan eiseres een dwangsom van € 250,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 37.500,-; veroordeelt verweerder tot betaling van € 437,50 aan proceskosten aan eiseres; bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 51,- aan eiseres moet vergoeden.

Deze uitspraak is gedaan door mr. dr. E.J. Govaers, rechter, in aanwezigheid van M. Choyoua, griffier, op 17 juli 2024 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over verzet Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden. Dit staat (onder andere) in artikel 6:12 van de Awb. Bijvoorbeeld: ECLI:NL:CRVB:2021:2305, ECLI:NL:RVS:2019:673 en ECLI:NL:RVS:2020:3156. ECLI:NL:RVS:2023:3208 en ECLI:NL:RVS:2023:3209. ECLI:NL:RVS:2023:3209, rechtsoverweging 21. Uitspraak van 4 september 2023, ECLI:NL:RBMNE:2023:4482. Uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 26 juli 2018, ECLI:NL:CRVB:2018:2288 en de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 23 augustus 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3209 waarin uit de toegekende proceskostenvergoeding blijkt dat een wegingsfactor van 0,5 is toegepast.