Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBZWB:2023:8001 ECLI:NL:RBZWB:2023:8001 AI generated

ECLI:NL:RBZWB:2023:8001 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant

Case Number ECLI:NL:RBZWB:2023:8001
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Belastingrecht zaaknummer: BRE 23/2571 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 november 2023 in de zaak tussen [belanghebbende] , uit [plaats] , belanghebbende en de inspecteur van de belastingdienst, de inspecteur. Inleiding 1. In deze uitspraak beslist de rechtbank over het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar van de inspecteur van 21 maart 2023, betreffende de afwijzende beslissing op het verzoek om ambtshalve vermindering van de aanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) 2018, met [aanslagnummer]H.86.01 . 1.1.

Legislator headnote

AI generated

Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht, artikel 6:15 van de Awb; ECLI:NL:RBZWB:2023:8001 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant: Toetsingskader 3. In artikel 10:3, derde lid, van de Awb is bepaald dat het mandaat tot het beslissen op een bezwaarschrift niet wordt verleend aan degene die het besluit waartegen het bezwaar zich richt, krachtens mandaat heeft genomen. Deze bepaling strekt ertoe te waarborgen dat in de bezwaarprocedure een zorgvuldige heroverweging van het eerder genomen primaire besluit plaatsvindt. De heroverweging in de bezwaarprocedure moet dan geschieden door een ander dan degene die in feite het primaire besluit heeft genomen. Het gaat hier om een essentieel voorschrift bij overtreding waarvan moet worden geoordeeld dat de beslissing op het bezwaarschrift onbevoegd is genomen.

Keywords

AI generated
conflict of powers institutional structure and Governance impartiality concerns seat allocation hierarchical power conduct befitting an official's position

Cited Legislation

AI generated
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk.
artikel 6:15 van de Awb

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:HR:2002:AD9084
Aanslag, bezwaar en geding voor het Hof Aan belanghebbende is voor het jaar 1991 een aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen opgelegd naar een belastbaar inkomen van f 445.982, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is gehandhaafd. Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij het Hof. Het Hof heeft het beroep ongegrond verklaard. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
ECLI:NL:HR:2007:AZ8572
Aanslag, bezwaar en geding voor het Hof Aan belanghebbende is voor het jaar 1998 een aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen opgelegd, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is verminderd tot een aanslag naar een belastbaar inkomen van ƒ 283.195, waarvan een bedrag van ƒ 218.695 belast naar het tarief van artikel 57 van de Wet op de inkomstenbelasting 1964. Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij het Hof. Het Hof heeft het beroep ongegrond verklaard. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
ECLI:NL:HR:2014:878
11 april 2014 nr. 13/01903 Arrest gewezen op het beroep in cassatie van [X] B.V. te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 5 maart 2013, nrs. 12/00371 tot en met 12/00374, betreffende een aanslag in de vennootschapsbelasting. Aan belanghebbende is voor het jaar 2004 een aanslag in de vennootschapsbelasting opgelegd, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is verminderd. De Rechtbank te Arnhem (nrs. AWB 10/4214 en 10/4215) heeft het tegen die uitspraak ingestelde beroep gegrond verklaard, de uitspraak van de Inspecteur vernietigd, de aanslag verminderd tot nihil en een verlies van het jaar 2004 vastgesteld. Zowel belanghebbende als de Inspecteur heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld bij het Hof. Het Hof heeft de uitspraak van de Rechtbank bevestigd. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Belastingrecht zaaknummer: BRE 23/2571 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 november 2023 in de zaak tussen [belanghebbende] , uit [plaats] , belanghebbende en de inspecteur van de belastingdienst, de inspecteur. Inleiding 1. In deze uitspraak beslist de rechtbank over het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar van de inspecteur van 21 maart 2023, betreffende de afwijzende beslissing op het verzoek om ambtshalve vermindering van de aanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) 2018, met [aanslagnummer]H.86.01 . 1.1.

Omdat het beroep kennelijk ongegrond is, doet de rechtbank uitspraak zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. Beoordeling door de rechtbank Procesverloop 2. Met dagtekening 21 juni 2019 is aan belanghebbende de aanslag IB/PVV 2018 opgelegd. 2.1. Op 25 juni 2019 heeft de inspecteur het bezwaar tegen de aanslag ontvangen. 2.2. Bij brief van 15 november 2019 bevestigt de inspecteur dat het bezwaar van belanghebbende wordt meegenomen in de massaalbezwaarprocedure. 2.3. Met dagtekening 4 februari 2022 heeft de inspecteur collectief uitspraak in de massaalbezwaarprocedure gedaan. 2.4.

Bij brief met dagtekening 10 juni 2022 informeert de inspecteur belanghebbende dat alle deelnemende bezwaarschriften gegrond zijn verklaard en dat ook het bezwaar van belanghebbende is toegewezen voor zover het de rechtsvraag betreft. 2.5. Bij brief van 15 juli 2022 informeert de inspecteur belanghebbende dat de uitkomst van de oude methode voor belanghebbende gunstiger is en dat daarom de aanslag IB/PVV niet verandert. 2.6. Bij brief van 3 augustus 2022 verzoekt belanghebbende om ambtshalve vermindering van de aanslag IB/PVV 2018. 2.7. Met dagtekening 11 november 2022 beslist de inspecteur op het verzoek van belanghebbende.

De inspecteur, in de persoon van [naam] , wijst het verzoek af. De inspecteur overweegt daarbij dat het geboden rechtsherstel niet leidt tot een vermindering van de opgelegde aanslag en dat toepassing van het rechtsherstel zou leiden tot een hogere aanslag. 2.8. Bij brief van 6 december 2022 maakt belanghebbende bezwaar tegen de afwijzende beslissing van 11 november 2022. 2.9. Bij uitspraak op bezwaar van 21 maart 2023 verklaart de inspecteur, in de persoon van [naam] , het bezwaar van belanghebbende niet-ontvankelijk wegens het ontbreken van procesbelang omdat de volledige rendementsgrondslag is toegerekend aan de partner van belanghebbende.

Toetsingskader 3. In artikel 10:3, derde lid, van de Awb is bepaald dat het mandaat tot het beslissen op een bezwaarschrift niet wordt verleend aan degene die het besluit waartegen het bezwaar zich richt, krachtens mandaat heeft genomen. Deze bepaling strekt ertoe te waarborgen dat in de bezwaarprocedure een zorgvuldige heroverweging van het eerder genomen primaire besluit plaatsvindt. De heroverweging in de bezwaarprocedure moet dan geschieden door een ander dan degene die in feite het primaire besluit heeft genomen. Het gaat hier om een essentieel voorschrift bij overtreding waarvan moet worden geoordeeld dat de beslissing op het bezwaarschrift onbevoegd is genomen.

4. In dit geval staat vast dat in de bezwaarprocedure de beslissingen namens de inspecteur (mede) zijn genomen door [naam] . De inspecteur heeft betoogd dat ook als een ander dan [naam] de beslissing op bezwaar had genomen, dezelfde conclusie was getrokken en belanghebbende niet in zijn belangen is geschaad.

5. De rechtbank gaat in het betoog van de inspecteur niet mee. Zoals hiervoor is vermeld is sprake van een essentieel voorschrift. Dat dezelfde ambtenaar beide besluiten heeft genomen, is daarmee in strijd. Dat betekent dat degene die de uitspraken op bezwaar heeft gedaan eveneens degene is die (mede) de primaire besluiten heeft genomen. Dat is in strijd met artikel 10:3, derde lid, van de Awb. Het argument dat belanghebbende niet in zijn belangen is geschaad, volgt de rechtbank niet. Immers is het een voorschrift dat de inspecteur belanghebbende in de gelegenheid stelt om gehoord te worden. Uit het dossier kan de rechtbank niet afleiden dat hiertoe een poging is ondernomen. Wat daartoe de aanleiding is geweest, is onduidelijk. Die onduidelijkheid mag naar het oordeel van de rechtbank niet voor rekening van belanghebbende komen. Belanghebbende is dus wel in zijn belangen geschaad.

6. De rechtbank komt daarom tot de conclusie dat de uitspraak op bezwaar onbevoegd is genomen. Dat betekent dat sprake is van een gebrek in de totstandkoming van de bestreden uitspraak op bezwaar. Hoe nu verder? 7. In dit geval ziet de rechtbank aanleiding om de uitspraak op bezwaar te vernietigen en de zaak terug te wijzen naar de inspecteur. Daarbij merkt de rechtbank op dat een procesbelang bestaat als het rechtsmiddel, ongeacht de gronden waarop het steunt, belanghebbende in een betere positie kan brengen. De onderbouwing van de inspecteur die in de bestreden uitspraak op bezwaar tot niet-ontvankelijkheid heeft geleid, miskent deze regel.

De omstandigheid dat volgens de inspecteur de door belanghebbende aangevoerde grond niet tot een verlaging van de aanslag kan leiden, betekent op zichzelf namelijk niet dat belanghebbende geen belang heeft bij een bezwaar tegen de aanslag. Conclusie en gevolgen 8. De uitspraak op bezwaar is onbevoegd genomen, wat in dit geval leidt tot vernietiging van die uitspraak. Het beroep is daarom kennelijk gegrond. Dat betekent dat de inspecteur het bezwaar opnieuw moet beoordelen met inachtneming van wat hiervoor is uiteengezet. De inspecteur dient ook het door belanghebbende betaalde griffierecht te vergoeden. 8.1.

De rechtbank merkt aanvullend het volgende op. De motivering bij het beroepschrift is ingediend door zowel belanghebbende als zijn partner waarbij in het beroepschrift wordt verzocht om een uitspraak betreffende “het ingediende bezwaar door mij en mijn echtgenote tegen de vermogensrendementsheffing 2018”. Daarin ziet de rechtbank aanleiding om het beroepschrift op grond van artikel 6:15 van de Awb door te zenden naar de inspecteur om in behandeling te nemen als een bezwaarschrift tegen (dan wel verzoek om ambtshalve vermindering van) de aanslag IB/PVV 2018 van de partner van belanghebbende met betrekking tot de box 3 heffing als gevolg van de aan haar toegerekende rendementsgrondslag, onder gelijktijdige mededeling hiervan aan de afzender.

Die mededeling is hierbij gedaan. Nu deze brief reeds in het bezit is van de inspecteur zal de rechtbank hem deze niet opnieuw doen toekomen, maar volstaan met deze mededeling. Beslissing De rechtbank: - verklaart het beroep gegrond; - vernietigt de uitspraak op bezwaar; - draagt de inspecteur op opnieuw op het bezwaar te beslissen; - bepaalt dat de inspecteur het door belanghebbende betaalde griffierecht van € 50,- aan deze vergoedt; - draagt de inspecteur op de brief van 24 april 2023 in behandeling te nemen als een bezwaar tegen, dan wel als verzoek om ambtshalve vermindering van,de aanslag IB/PVV voor het jaar 2018 van de partner van belanghebbende.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S.A.J. Bastiaansen, rechter, in aanwezigheid van P. van der Hoeven, griffier, op 17 november 2023 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over verzet Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden. Zie HR 8 februari 2002, ECLI:NL:HR:2002:AD9084 en HR 16 februari 2007, ECLI:NL:HR:2007:AZ8572. Hoge Raad 11 april 2014, ECLI:NL:HR:2014:878, r.o. 3.4.2.