Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBZWB:2021:6603 ECLI:NL:RBZWB:2021:6603 AI generated

Tax court partially allows appeal, reducing vehicle tax penalty but upholding main tax assessment for unauthorized road use.

Case Number ECLI:NL:RBZWB:2021:6603
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court declared the appeal regarding the penalty fee admissible but dismissed the challenge to the main tax assessment. While the taxpayer argued procedural flaws and claimed mental force majeure, the court found the tax assessment correct as no fault was required for the tax liability itself. Consequently, the penalty was reduced from €447 to €111 based on the inspector's proposal of personal circumstances, while the primary tax claim remained valid.

Legislator headnote

AI generated

Article 69a of the Vehicle Tax Act; Article 8:40 of the General Administrative Law: The tax assessment for using a vehicle during a suspension period is valid without proof of intent, but the penalty amount must be reduced if personal circumstances justify it, and mental force majeure is not a valid defense for tax liability.

Keywords

AI generated
vehicle tax assessment penalty reduction mental force majeure procedural irregularities administrative penalty road suspension period fault requirement

Cited Legislation

AI generated
Article 69a of the Vehicle Tax Act
Article 8:40 of the General Administrative Law

Cited Case Law

AI generated
HR 5 april 2019, ECLI:NL:HR:2019:483
5 april 2019 Nr. 18/02987 Prejudiciële beslissing in het geding tussen [X] te [Z] (hierna: belanghebbende) en de Inspecteur, waarin de Rechtbank Zeeland-West-Brabant bij beslissing van 9 juli 2018, nr. BRE 17/212, op de voet van artikel 27ga van de Algemene wet inzake rijksbelastingen vragen aan de Hoge Raad heeft voorgelegd ter beantwoording bij wijze van prejudiciële beslissing. De beslissing van de Rechtbank is aan deze beslissing gehecht. 1De procedure in feitelijke instantie 1.1. Aan belanghebbende is een naheffingsaanslag in de motorrijtuigenbelasting opgelegd alsmede een verzuimboete. 1.2. Na daartegen gemaakt bezwaar heeft de Inspecteur bij in één geschrift vervatte uitspraken op bezwaar de naheffingsaanslag en de boete gehandhaafd. 1.3. Belanghebbende heeft tegen de uitspraken op bezwaar beroep ingesteld bij de Rechtbank Zeeland‑West‑Brabant.
ECLI:NL:HR:2019:483
5 april 2019 Nr. 18/02987 Prejudiciële beslissing in het geding tussen [X] te [Z] (hierna: belanghebbende) en de Inspecteur, waarin de Rechtbank Zeeland-West-Brabant bij beslissing van 9 juli 2018, nr. BRE 17/212, op de voet van artikel 27ga van de Algemene wet inzake rijksbelastingen vragen aan de Hoge Raad heeft voorgelegd ter beantwoording bij wijze van prejudiciële beslissing. De beslissing van de Rechtbank is aan deze beslissing gehecht. 1De procedure in feitelijke instantie 1.1. Aan belanghebbende is een naheffingsaanslag in de motorrijtuigenbelasting opgelegd alsmede een verzuimboete. 1.2. Na daartegen gemaakt bezwaar heeft de Inspecteur bij in één geschrift vervatte uitspraken op bezwaar de naheffingsaanslag en de boete gehandhaafd. 1.3. Belanghebbende heeft tegen de uitspraken op bezwaar beroep ingesteld bij de Rechtbank Zeeland‑West‑Brabant.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Belastingrecht, enkelvoudige kamer Locatie: Breda Zaaknummer BRE 21/1306 uitspraak van 22 december 2021 Uitspraak als bedoeld in afdeling 8.2.6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in het geding tussen [belanghebbende] , wonende te [woonplaats] , belanghebbende, en de inspecteur van de Belastingdienst, de inspecteur. De bestreden uitspraak op bezwaar De uitspraak van de inspecteur van 26 maart 2021 op het bezwaar van belanghebbende tegen de aan hem opgelegde naheffingsaanslag motorrijtuigenbelasting berekend over de periode 28 november 2019 tot en met 27 november 2020, ten bedrage van € 447 (aanslagnummer [aanslagnummer] V.0.95001), alsmede de bij gelijktijdige beschikking opgelegde verzuimboete van € 447.

Zitting Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 10 november 2021 te Breda. Aldaar zijn verschenen en gehoord, belanghebbende, en namens de inspecteur, [inspecteur 1] en [inspecteur 1] . 1Beslissing De rechtbank: verklaart het beroep betreffende de verzuimboete gegrond; vernietigt de uitspraak op bezwaar voor zover die de verzuimboete betreft; vermindert de verzuimboete tot € 111; verklaart het beroep voor het overige ongegrond; gelast dat de inspecteur het door belanghebbende betaalde griffierecht van € 49 aan hem vergoedt. 2Gronden Feiten 2.1.

Belanghebbende is vanaf 21 januari 2017 houder van een Fiat kampeerwagen (het motorrijtuig). Het motorrijtuig was geschorst vanaf 27 oktober 2019 tot en met 3 mei 2020 en opnieuw vanaf 25 oktober 2020. 2.2. De inspecteur heeft de naheffingsaanslag en verzuimboete opgelegd omdat op 16 november 2020 met het motorrijtuig gebruik is gemaakt van de openbare weg tijdens een voor het motorrijtuig geldende schorsing. Het daartegen door belanghebbende gemaakte bezwaar is ongegrond verklaard. 2.3. Bij de berekening van de na te heffen belasting is rekening gehouden met de betaalde belasting van 4 mei 2020 tot en met 24 oktober 2020.

Geschil 2.4. In geschil is of de naheffingsaanslag en verzuimboete terecht en naar de juiste hoogte zijn opgelegd. Mandatering 2.5. Belanghebbende betoogt dat de procedure tijdens de aanslagregeling en bezwaarfase niet correct is verlopen omdat de daarmee gemoeide stukken niet zijn ondertekend door een daartoe bevoegde ambtenaar en dat het telefonisch hoorgesprek niet heeft plaatsgevonden met de bezwaarbehandelaar, maar met een telefoniste (geen ambtenaar). 2.6. Naar het oordeel van de rechtbank is hetgeen belanghebbende aanvoert, gelet op de gemotiveerde betwisting door de inspecteur dat alle medewerkers van de Belastingdienst als uitgangspunt rijksambtenaren zijn en dat de bij de aanslagregeling en bezwaarbehandeling betrokken medewerkers daartoe bevoegd waren, onvoldoende om te concluderen dat de naheffingsaanslag en de verzuimboete niet op correcte wijze zijn opgelegd.

De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van het standpunt van de inspecteur. Daarbij merkt de rechtbank op dat belanghebbende wat betreft het telefonisch horen heeft ingestemd met de gang van zaken. Anders dan belanghebbende lijkt te menen zijn er geen aanknopingspunten dat hij niet is gehoord door de bezwaarbehandelaar met als gevolg dat zijn standpunten onvoldoende zijn meegewogen in de uitspraak op bezwaar. De rechtbank verwerpt in dit kader belanghebbendes stelling dat sprake is geweest van misleiding. Naheffingsaanslag 2.7.

Belanghebbende doet een beroep op psychische overmacht. Daartoe voert belanghebbende – kortgezegd – aan dat hij zich gedwongen voelde het motorrijtuig te verplaatsen zodat zijn kleindochter, die vanwege de op dat moment geldende Corona-maatregelen in isolatie moest, kon verblijven in het motorrijtuig. 2.8. Op grond van artikel 35, eerste lid, van de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 (Wet MRB) kan bij constatering van gebruik van de openbare weg met een motorrijtuig tijdens een voor dat motorrijtuig geldende schorsing de belasting worden nageheven.

Het tweede lid van voornoemd artikel bepaalt dat de na te heffen belasting berekend wordt over een tijdsduur van vier aansluitende tijdvakken van drie maanden met als laatste tijdvak het tijdvak waarin gebruik van de weg is gemaakt. 2.9. Niet in geschil is dat op 16 november 2020 met het motorrijtuig tijdens de voor dat motorrijtuig geldende schorsing gebruik is gemaakt van de openbare weg. Weliswaar heeft de rechtbank begrip voor belanghebbendes handelen gezien de situatie waarin zijn familie zich bevond, maar dat neemt niet weg dat hij onterecht heeft verondersteld dat hij gebruik mocht maken van de openbare weg met het motorrijtuig.

Daarnaast merkt de rechtbank op dat de schulduitsluitingsgrond ‘psychische overmacht’ geen toepassing vindt in het kader van de belastingheffing en dus niet van belang is bij de vaststelling van een naheffingsaanslag (eventueel wel bij het opleggen van een verzuimboete). De naheffingsaanslag is dan ook terecht en naar de juiste hoogte opgelegd. Het betoog van belanghebbende faalt. Verzuimboete 2.10. De boete is in overeenstemming met de wet opgelegd. Het beboetbare feit is begaan. Belanghebbende heeft namelijk met het motorrijtuig gebruik gemaakt van de openbare weg tijdens een voor het motorrijtuig geldende schorsing.

Opzet of schuld is voor een verzuimboete niet vereist. Wel moet een boete achterwege blijven bij afwezigheid van alle schuld, maar daarvan is hier naar het oordeel van de rechtbank geen sprake. Ook belanghebbendes beroep op psychische overmacht kan hem niet baten omdat daarmee niet aannemelijk is geworden dat hij alle in de gegeven omstandigheden van hem in redelijkheid te vergen zorg heeft betracht. 2.11. De rechtbank dient vervolgens te beoordelen of de opgelegde boete passend en geboden is. Bij de beoordeling daarvan houdt de rechtbank rekening met alle relevante omstandigheden van het geval, waaronder ook de omstandigheid dat de grondslag voor de boete is vastgesteld met toepassing van een berekeningsvoorschrift.

Dee inspecteur stelt zich op het standpunt dat de boete met 75% tot € 111 moet worden verminderd gezien de persoonlijke omstandigheden van belanghebbende. De boete wordt daarom verminderd tot € 111. De rechtbank ziet geen aanleiding tot verdere matiging van de boete. De rechtbank acht de aldus vastgestelde boete passend en geboden. Conclusie 2.12. Gelet op het vorenstaande is het beroep voor zover het ziet op de verzuimboete gegrond verklaard. De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling omdat belanghebbende daarom niet heeft verzocht.

Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. J.H. Bogert, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Krishnapillai, griffier, op 22 december 2021 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. De griffier, De rechter, <de griffier is verhinderdde uitspraak te ondertekenen> Afschrift aangetekend verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ ’s-Hertogenbosch.

Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:

1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden: a. de naam en het adres van de indiener; b. een dagtekening; c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld; d. de gronden van het hoger beroep. Voor burgers is het mogelijk hoger beroep digitaal in te stellen. Hiervoor kan gebruik worden gemaakt van de formulieren op Rechtspraak.nl / Digitaal loket bestuursrecht. Artikel 35 van de Wet MRB. Vgl. HR 5 april 2019, ECLI:NL:HR:2019:483.